THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Οι σχέσεις Αυστραλίας - Κίνας και το μέλλον τους

 

Toυ Δρ Χρήστου ΦΙΦΗ

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

 

Ιανουάριος 2013

Οι σχέσεις της Αυστραλίας με την Κίνα, ύστερα από 40 χρόνια, περνούν τελευταία από ένα περίεργο στάδιο ερωτηματικών και αμφιβολιών, λόγω της διπλής σχέσης της Αυστραλίας με την αναπτυσσόμενη οικονομία της Κίνας αφενός, και αφετέρου, με την αναπτυσσόμενη στρατιωτική παρουσία της Αμερικής στην Αυστραλία και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 1972 που η τότε νεοεκλεγμένη κυβέρνηση του Γκοφ Ουίτλαμ αναγνώρισε την Κίνα, η χώρα του Μάο τσε Τουγκ ήταν ανύρπακτη για την Αυστραλία. Υπήρχε μαζί της ένα υποτυπώδες εμπόριο που άφηνε στην Αυστραλία ένα μικρό πλεόνασμα 12.5 εκ. Αυστραλιανών δολαρίων το έτος, ενώ το πλεόνασμα σήμερα φτάνει τα 33 δισεκατομμύρια (1). Σήμερα η Κίνα, 40 χρόνια αργότερα, έχει γίνει ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αυστραλίας με ένα τζίρο που η αξία του ξεπερνάει τα 105 δισ. αυστραλιανών δολαρίων.

Η Αυστραλία εξάγει στην Κίνα σιδηρομεταλλεύματα, κάρβουνο, υγραέριο, μαλλί, υπηρεσίες (Κινέζοι φοιτητές και τουρίστες που έρχονται στην Αυστραλία), κλπ. και εισάγει από την Κίνα βιομηχανικά προϊόντα: μηχανήματα, ρουχισμό, κομπιούτερ, έπιπλα, τηλεοράσεις, κλπ. Την περίοδο 2010-2011 η Κίνα εισήγαγε από την Αυστραλία προϊόντα αξίας 64.8 δισεκατομμυρίων δολαρίων Αυστραλίας, ενώ οι εισαγωγές της Αυστραλίας από την Κίνα ανέρχονταν στα 41.1 δισεκατομμύρια. ΄Ενα άλλο μεγάλο ποσό συναλλάγματος έρχεται στην Αυστραλία, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, από τον τομέα της Ανώτατης παιδείας. Το 2011 πάνω από 150.000 Κινέζοι φοιτητές φοιτούσαν στα Αυστραλιανά πανεπιστήμια όλων των πόλεων φέρνοντας στη χώρα για δίδακτρα και έξοδα διαμονής 19 δισ. δολάρια, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2012 περίπου 583.000 Κινέζοι τουρίστες επισκέφτηκαν την Αυστραλία (2). Οι άλλοι σπουδαιότεροι αποδέκτες αυστραλιανών εξαγωγών, μετά την Κίνα (29.1%), είναι η Ιαπωνία (19.4%), η Νότια Κορέα (8.3%), η Ινδία (5%) και οι ΗΠΑ (3.7%). Οι υψηλότερες εισαγωγές της Αυστραλίας προέρχονται από την Κίνα (18.1%), ΗΠΑ (12.8%), Σιγκαπούρη (6.2%), Γερμανία (4.7%) (3). Οι εμπορικές συναλλαγές της Αυστραλίας με την Κίνα βοήθησαν την Αυστραλία το 2008 να μη δοκιμάσει καθόλου τη διεθνή ύφεση αλλά να εξακολουθήσει σε ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.

Ο Ντάνιελ Φλίτον στην εφημερίδα The Age της Μελβούρνης, της 6ης Δεκεμβρίου, αναρωτιέται και γράφει ότι πολλοί άλλοι αναρωτιούνται ποιο θα είναι το μέλλον των Αυστραλοκινεζικών σχέσεων. Ο Φλίτον ανατρέχει στις διακυμάνσεις που πέρασαν οι σχέσεις αυτές. Το 1971, την εποχή του ψυχρού πολέμου, ο Γκοφ Ουίτλαμ ως Αρχηγός της Αυστραλιανής Αντιπολίτευσης επισκέφτηκε το Πεκίνο και προκάλεσε την κατακραυγή της τότε συντηρητικής κυβέρνησης Μακμάον. Ο τότε Υπουργός Μάλκολμ Φρέιζερ αποκάλεσε την επίσκεψη του Ουίτλαμ "αίσχος" για την Αυστραλία και ο Πρωθυπουργός Μπιλ Μακμάον "διπλωματία του γρήγορου καφέ... Δεν πρέπει να γίνουμε πιόνια, είπε, της γιγαντιαίας κομμουνιστικής δύναμης της περιοχής μας". Λίγο αργότερα, όμως, ο ίδιος ο Ρίτσαρντ Νίξον δήλωσε ότι το 1972 θα επισκεπτόταν την Κίνα, κάτι που πραγματοποίησε το Φεβρουάριο του 1972.

Ο ιστορικός Τζέιμς Κάρραν αναφέρει ότι λίγο αργότερα ο Ουίτλαμ σε ένα δείπνο στο Τόκιο απάντησε ότι η δική του πρωτοπορία το έκανε επίσης εύκολο για το Νίξον να περάσει την νέα του πολιτική για την Κίνα στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο. Ο Μάλκολμ Φρέϊζερ που διαδέχτηκε στην πρωθυπουργία τον Γκοφ Ουίτλαμ το 1975, το πρώτο ταξίδι που έκανε ως Αυστραλός Πρωθυπουργός ήταν να πάει στη Βόρεια Ασία, πριν να πάει στο Λονδίνο ή την Ουάσιγκτον. Η εξήγηση που έδωσε στους δημοσιογράφους ήταν ότι "ο κόσμος αλλάζει" (4).

Ο Φλίτον στο άρθρο του αναφέρεται στις δηλώσεις του Hu Qili, ενός υψηλόβαθμου στελέχους του ΚΚ της Κίνας σχετικά με τον αλληλοσυμπληρωματικό χαρακτήρα Αυστραλίας και Κίνας. ΄Οταν ο Hu επισκέφτηκε την Αυστραλία to 1985 περιέγραψε τις σχέσεις των δυο χωρών με το παρακάτω σχόλιο:

"Και οι δυο χώρες Κίνα και Αυστραλία έχουν μεγάλη έκταση και είναι πλούσιες σε φυσικούς πόρους, αλλά η κάθε χώρα έχει διαφορετικά δυνατά σημεία. Εσείς, είπε, έχετε πλεονεκτήματα στα σιδερομεταλλεύματα, βωξίτη και άλλα μεταλλεύματα καθώς και σε κτηνοτροφικά προϊόντα. Επίσης κατέχετε καλύτερη τεχνολογία, περισσότερα χρήματα (κεφάλαια) και προσωπικό με περισσότερα ταλέντα. Εμείς πλεονεκτούμε σε άλλους φυσικούς πόρους, όπως πετρελεοειδή, έχουμε μεγαλύτερο εργατικό δυναμικό και μεγαλύτερη εσωτερική αγορά. Οι χώρες μας μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται με πλήρη χρήση των πλεονεκτημάτων τής κάθε μιας, για να καλύπτουμε τις ελλείψεις μας".

Αλλά σύμφωνα με τον Στήβεν Φιτζέραλντ, τον πρώτο πρεσβευτή που διόρισε ο Ουίτλαμ πριν 40 χρόνια στην Κίνα, η Αυστραλία τώρα έχει αλλάξει, απλώς ακολουθεί την Αμερική, όπως δείχνει η απόφαση της Πρωθυπουργού Τζούλιας Γκίλαρντ να εγκρίνει την εγκατάσταση 2.500 Αμερικανών πεζοναυτών στο Ντάργουιν, και με τις συζητήσεις της για μια πιο επεκταμένη παρουσία του Αμερικανικού Ναυτικού στο Περθ και τα νησιά Κόκος. Διάφοροι Αυστραλοί πολιτικοί στο παρελθόν προειδοποίησαν για τον κίνδυνο να πυροδοτηθεί ένας ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Και ο Μάλκολμ Τέρνμπουλ, το στέλεχος της φιλελεύθερης συντηρητικής παράταξης, σε μια ομιλία του στο Λονδίνο, τόνισε:

"Οι Αμερικανοί διαποτισμένοι από την ιδέα της μοναδικότητάς τους, υποθέτουν ότι πάντα θα είναι το δυνατότερο, το πλουσιότερο και το εξυπνότερο έθνος στη γη. Θεωρούν ότι είναι μέσα στα δικαιώματά τους να έχουν το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο στον κόσμο, την καλύτερη υποδομή και την καλύτερη παιδεία και τεχνολογία. Δεν είναι σωστό για την Αυστραλία και τους συμμάχους της να βασίζουν την μακροπρόθεσμη πολιτική στρατηγική τους στην αμφιλεγόμενη υπόθεση ότι οδηγούμαστε σε μια αναπόφευκτη σύγκρουση με μια στρατιωτική επιθετική Κίνα"(5).

Η κυβέρνηση της Γκίλαρντ προσπάθησε να διαλύσει τις ανησυχίες της Κίνας για τις Αμερικανικές βάσεις στην Αυστραλία λέγοντας ότι η ιδέα επιλογής μεταξύ Αμερικής και Κίνας είναι παιδιαριώδης. Η Γκίλαρντ επαναλαμβάνει συχνά: "Εχουμε έναν φίλο στο Μπεντζίγκ και έναν σύμμαχο στην Ουάσιγκτον. Τον περασμένο μήνα η Πρωθυπουργός Τζούλια Γκίλαρντ στην Καμπόντια, στη διάσκεψη ηγετών της περιοχής, αντάλλαξε χειραψία με τον Κινέζο Πρωθυπουργό Γουέν Ζιαμπάο και του ενεχείρισε, ως ενθύμιο των 40 χρόνων των φιλικών σχέσεων Αυστραλίας και Κίνας, ένα αντίγραφο της ιστορικής φωτογραφίας του Μάο Τσε Τουγκ με τον τότε Αυστραλό Πρωθυπουργό Γκοφ Ουίτλαμ, με την υπογραφή του ίδιου του κ. Ουίτλαμ (6).

Ωστόσο, ο κ. Τζέιμς Φιτζέραλντ, σύμφωνα με τον Φλίτον, πιστεύει ότι οι εξηγήσεις που δίνονται για τις αμερικανικές βάσεις δεν παρακάμπτουν το πρόβλημα και δεν επιτρέπουν στους Αυστραλούς να προβούν σε μια σοβαρή συζήτηση για το μέλλον των Αυστραλοκινεζικών σχέσεων. Κατά κάποιο τρόπο η Αυστραλία αφήνει τη συζήτηση σε άλλους - δηλαδή στους Αμερικανούς. Μετά από 40 χρόνια η πολιτική της Αυστραλίας επανέρχεται στο ίδιο σημείο που ήταν το 1972, δηλαδή να επιδιώκει τον περιορισμό της Κίνας.

Πού βρίσκεται, λοιπόν, η έμφαση για το μέλλον των Αυστραλοκινεζικών σχέσεων, αναρωτιέται ο Ντάνιελ Φλίτον. Βρίσκεται στην αλλαγή, στη συνέχεια ή αφήνεται στην τύχη;

Σημειώσεις

1. Daniel Flitton, "Australia's fortune cookie?", The Age,6/12/2012, p.28.

2. Michelle Grattan, "Road map to Asia", The Age,28 /10/2012, p. 15

3. "Economy of Australia", Wikipedia.

4. Daniel Flitton, ο.π.

5. Daniel Flitton, ο. π.

6. Daniel Flitton, ο. π.

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ιστορίας και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved