THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Ανάγκη συζήτησης εκλογικών ζητημάτων

Toυ Δρ Χρήστου ΦΙΦΗ

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

 

 

Αύγουστος 2013

Συμβαίνουν τόσα πολλά και τόσο γρήγορα γύρω μας που σχεδόν δεν προλαβαίνουμε να τα παρακολουθήσουμε. ΄Ηταν στο σημείωμα του Ιουνίου που αναφέρθηκα στις πεσμένες προοπτικές του Εργατικού Κόμματος και ότι μια τέτοια αποδοχή δεν βοηθούσε. Χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Από τότε σημαντικές αλλαγές συνέβησαν χωρίς ακόμη η χώρα να φτάσει στις εκλογές. Η αλλαγή ηγεσίας του Εργατικού Κόμματος ανέβασε τις πιθανότητες νίκης του ή τουλάχιστον εξασφάλισε την αποφυγή της αναμενόμενης εκλογικής του πανωλεθρίας.

 

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι με τα σημερινά δεδομένα τα δυο κόμματα εξουσίας της Αυστραλιανής Ομοσπονδιακής σκηνής βρίσκονται στήθος με στήθος και έχουν ίσες πιθανότητες νίκης στις εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν επίσης ότι το εκλογικό σώμα πιστεύει ότι σε ορισμένους τομείς το ένα ή το άλλο κόμμα είναι σε θέση να χειριστεί καλύτερα ορισμένα ζητήματα και να φέρει καλύτερα αποτελέσματα.

 

Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του Age/Nielsen poll οι ψηφοφόροι βλέπουν διαφορετικά τις ικανότητες του κάθε κόμματος να χειριστεί ορισμένους τομείς. Σύμφωνα με τις απόψεις των ερωτηθέντων το Εργατικό Κόμμα υπερτερεί στους ακόλουθους τομείς: Υγεία και νοσοκομεία 50% έναντι 42% του Συνασπισμού, στην Παιδεία 56% έναντι 36% του Συνασπισμού, στα θέματα Περιβάλλοντος 57% έναντι 34% του Συνασπισμού και σε θέματα προώθησης Διαδυκτίου 53% έναντι 35% του Συνασπισμού. Ο Συνασπισμός προτιμείται περισσότερο σε θέματα χειρισμού της Οικονομίας 52% έναντι 41% του Εργατικού Κόμματος, θέματα εξασφάλισης χαμηλών επιτοκίων για όσους ξεχρεώνουν τα σπίτια τους 48% έναντι 39% του Εργατικού και σε θέματα χειρισμού αντιμετώπισης των προβλημάτων που εγείρονται από τους αναζητητές ασύλου 54% έναντι 34% του Εργατικού Κόμματος (Mark Kenny, The Age, 16/7/2013, σ. 3).

 

Τα ποσοστά προτίμησης ανά τομέα δείχνουν ότι οι ψηφοφόροι εμπιστεύονται και αξιολογούν τους χειρισμούς των δυο κομμάτων διαφορετικά, ανάλογα με τον τομέα. Ασφαλώς αυτοί θα είναι οι τομείς στους οποίους τα δυο αντίπαλα κόμματα θα τροχίσουν τα σπαθιά τους στις εκλογές που πλησιάζουν. Οι πεποιθήσεις, όμως, του κοινού για τις ικανότητες ή και προτεραιότητες των κομμάτων δεν ανταποκρίνονται πάντοτε στην πραγματικότητα. Γι αυτό το λόγο είναι πάντα απαραίτητες και χρήσιμες οι δημόσιες συζητήσεις, όχι μόνο από τα κόμματα αλλά και από τους σχολιαστές, τους δημοσιγράφους και τα ΜΜΕ ώστε να ξεκαθαρίζονται διάφορες προκαταλήψεις, παρανοήσεις και εσφαλμένες αντιλήψεις.

 

Η πραγματικότητα είναι ότι μολονότι 52% εκφράζουν προτίμηση στους χειρισμούς του Συνασπισμού για τη διαχείριση της οικονομίας, οι χειρισμοί του Εργατικού Κόμματος μετά το 2009 κατάφεραν η Αυστραλία να ξεφύγει τις συνέπειες της διεθνούς ύφεσης. Μολονότι ασφαλώς το Εργατικό Κόμμα υποσχέθηκε αλλά απέτυχε την εξασφάλιση πλεονασμάτων στους προϋπολογισμούς του. Ωστόσο η αποτυχία αυτή, μολονότι χρεώνεται ως αποτυχία της Εργατικής κυβέρνησης, δεν επηρέασε μέχρι σήμερα την Αυστραλιανή οικονομία αρνητικά και ίσως ήταν αναπόφευκτο μέρος στην τόνωση και εξισορόπησή της.

Στον τομέα ύψους των επιτοκίων που επηρεάζουν σημαντικά όσους ξεπληρώνουν τα σπίτια τους, 48% εμπιστεύονται τον Συνασπισμό έναντι 39% εκείνων που εμπιστεύονται τους Εργατικούς. Ωστόσο η αντίληψη αυτή φαίνεται προκατηλημένη και δεν εδράζεται στα πραγματικά στοιχεία. Στα χρόνια των κυβερνήσεων του Τζον Χάουαρντ τα επιτόκια σημείωσαν 10 συνεχείς αυξήσεις ενώ κατά τη διακυβέρνηση των Εργατικών υπήρξαν συνεχείς μειώσεις και αυτή τη στιγμή τα επιτόκια είναι 2.75%, το χαμηλότερο σημείο που βρέθηκαν ποτέ (Mark Kenny, ο. π.).

 

Λιγότερο ξεκάθαρο είναι το ζήτημα χειρισμών της υπόθεσης αναζητητών ασύλου. Είναι θέμα πιο περίπλοκο γιατί δεν είναι κάτι που μπορεί να ιδωθεί αντικειμενικά. Σχετίζεται περισσότερο με τις προκατηλημένες αντιλήψεις των ατόμων για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι περιπτώσεις αυτές που αφορούν ανθρώπους, ανθρωπιστικά ζητήματα και υποψήφιους νέους κατοίκους της χώρας. Σχετίζεται με τις διαμορφωμένες πεποιθήσεις των ατόμων και αν αυτά βρίσκουν τους κυβερνητικούς χειρισμούς ικανοποιητικούς και να ανταποκρίνονται στις αντιλήψεις τους. Είναι προφανές ότι η πλειοψηφία των Αυστραλών υποστηρίζει πιο αυστηρούς χειρισμούς και μέτρα που να κάνουν δύσκολη ή αδύνατη την προσέλευση στην Αυστραλία παράνομων μεταναστών και γι αυτό είναι καυτό αμφιλεγόμενο ζήτημα.

 

Επιπλέον είναι περίπλοκο θέμα γιατί αφορά τις πολιτικές των κομμάτων, τις αντιλήψεις της κοινωνίας και τις αντοχές της χώρας. Η παράνομη μετανάστευση είναι ένα υπαρκτό καυτό θέμα για τους παρακάτω λόγους: α) Οι χώρες της Ασίας χαρακτηρίζονται από τεράστιο υπερπληθυσμό και αν είχαν τις δυνατότητες εκατομύρια κάτοικοι της Ασίας θα μετανάστευαν στην Αυστραλία εντός ολίγων ετών. Η σημερινή Αυστραλία που κυρίως είναι κατοικήσιμη στις μεγάλες πόλεις των παραλίων της δεν έχει τις υποδομές να ανταπεξέλθει σε τέτοιες αυξήσεις πληθυσμού, χωρίς αυτό να έχει σημαντικές επιπτώσεις στον τρόπο και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Σήμερα οι μετανάστες που επιζητεί η Αυστραλία δεν είναι οι βιομηχανικοί εργάτες των δεκαετιών του 1950, 1960 και 1970 γιατί η βιομηχανία είναι πλέον εν πολλοίς ανύπαρκτη. Στους μετανάστες που επιζητεί σήμερα απαιτεί να έχουν κάποιο κεφάλαιο, κάποια προσόντα και που να μπορούν να προσαρμοστούν στην Αυστραλιανή κοινωνία χωρίς να επιβαρύνουν το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. β) Αν η κοινωνία δεν υποστηρίζει τη μετανάστευση (εκτεταμένη και εκτός νομικών διαδικασιών) αυτή οδηγεί σε πολιτικά αδιέξοδα. Κανένα κόμμα που επιδιώκει την εξουσία δεν μπορεί να πάει κόντρα. Να σημειώσουμε εδώ ότι και στον καιρό της μαζικής μετανάστευσης η πλειοψηφία ή ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων ήταν κατά της μετανάστευσης αλλά από την άλλη, υπήρχαν ζωτικές ανάγκες για βιομηχανικούς εργάτες, πιέσεις από τους εργοδότες και επιπλέον, σημαντικό αυτό, υπήρχε από τα δυο κόμματα εξουσίας ομοιόμορφη δικομματική πολιτική για τη μετανάστευση. Αν το ένα από τα δυο κόμματα εξουσίας είναι εναντίον των παράνομων μεταναστών είναι δύσκολο για το άλλο να υιοθετήσει μια φιλομεταναστευτική πολιτική.

 

Το θέμα του περιβάλλοντος είναι επίσης ένα καυτό ζήτημα γιατί επηρεάζει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων σήμερα, των μελλοντικών γενιών αλλά είναι και οικονομικό θέμα γιατί αφορά την τσέπη των φορολογουμένων∙ η προστασία του περιβάλλοντος συνεπάγεται κόστος. Ο Τόνι ΄Αμποτ δήλωσε περίπου ότι δεν αξίζει να ξοδεύουμε τα χρήματά μας για μια αόρατη ουσία και συνεπώς αόρατη απειλή. Το διοξείδιο του άνθρακα είναι αόρατο και αόρατο είναι και το πρόβλημα. Και εδώ δεν υπάρχει κοινή δικομματική πολιτική. ΄Ομως, μπορεί να μη βλέπουμε το διοξείδιο του άνθρακα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζει την υγεία μας και την ατμόσφαιρα και ότι δεν υπάρχει σε μεγαλύτερες ποσότητες όταν καταναλώνουμε κάρβουνο για την παραγωγή ηλεκτρισμού και ενέργειας. Τα δυο κόμματα εξουσίας για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους δεν θέλουν να συμφωνήσουν σε κοινή πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος. Το ζήτημα, όμως, είναι υπάρχει ή δεν υπάρχει το πρόβλημα; Και βεβαίως, αν υπάρχει, όπως πράγματι υπάρχει, η αντιμετώπισή του συνεπάγεται κόστος. Η παραμέλησή του θα επηρεάσει δυσμενώς το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής μας και τη ζωή των μελλοντικών γενιών. Θα πρέπει ή δεν θα πρέπει να παρθούν μέτρα; Θα πρέπει και αυτό να συζητηθεί, οι εκλογείς ν ακούσουν τις αντιμαχόμενες απόψεις και να αποφασίσουν.

 

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ιστορίας και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου LaTrobe.).

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved