THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

Ο Καζαντζάκης είναι πάντα επίκαιρος

 

Του Δρ Χρήστου Φίφη

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Ιανουάριος 2014

Την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013 διεξήχθηκε στη Μελβούρνη, στην αίθουσα της Ποντιακής Κοινότητας, η 13η Παγκόσμια Γενική Συνέλευση της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη (ΔΕΦΝΚ). Στη Γενική Συνέλευση παραβρέθηκε ο Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας κ. Γιώργος Στασινάκης που ήρθε για το σκοπό αυτό από τη Γενεύη που είναι και η έδρα της ΔΕΦΝΚ και στη συνέχεια, στην εκδήλωση που ακολούθησε, έδωσε διάλεξη με θέμα «Η Ελληνικότητα στον Νίκο Καζαντζάκη». Παραβρέθηκαν επίσης οι πρόεδροι των τμημάτων της ΔΕΦΝΚ Σίδενεϊ κ. Αδριανός Καζάς και Βρισβάνης κ. Λεωνίδας Ναούμης. Η εκδήλωση της Μελβούρνης έγινε προς τιμή της 25ετίας από την ίδρυση της ΔΕΦΝΚ.

Η ΔΕΦΝΚ ιδρύθηκε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης στις 14 Δεκεμβρίου 1988 από το Γιώργο Στασινάκη, με τη βοήθεια της Ελένης Καζαντζάκη, του Γιώργου Ανεμογιάννη και 30 περίπου άλλων φίλων και θαυμαστών του Νίκου Καζαντζάκη. Η Ελένη Καζαντζάκη, η σύζυγος του ΝΚ, μετά τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα, έφυγε από την Αντίπολη της Νότιας Γαλλίας, όπου διέμεναν τα προηγούμενα 9 χρόνια και εγκαταστάθηκε στη Γενεύη. Εκεί τη γνώρισε το 1968 ο Γιώργος Στασινάκης που τότε ήταν βοηθός κοσμήτορα στη Νομική Σχολή του εκεί Πανεπιστημίου. Ο κ. Στασινάκης ήταν θαυμαστής του έργου του Νίκου Καζαντζάκη. Η ΕΚ εξέφρασε την απογοήτευσή της για το ότι το έργο του ΝΚ άρχισε να ξεχνιέται 11 μόλις χρόνια μετά το θάνατό του και πρότεινε την ιδέα δημιουργίας μιας διεθνούς εταιρείας φίλων κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα για άλλους μεγάλους συγγραφείς. ΄Ηταν ένα δύσκολο εγχείρημα που υλοποιήθηκε 20 χρόνια αργότερα το 1988, στη συνάντηση εκείνη στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης,

Η ανταπόκριση ήταν ενθαρρυντική. Δημιουργήθηκε Καταστατικό και επί μέρους τοπικά τμήματα και σήμερα ο αριθμός των αρχικά περίπου 30 μελών ξεπερνά τα 5000 μέλη, με τμήματα σε 119 διαφορετικές χώρες, χώρες διαφορετικές όπως είναι η Ελλάδα, η Νότια Αφρική, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Κίνα, η Ιαπωνία και δεκάδες άλλες. Μεγάλη βοήθεια σ’ αυτή την εξάπλωση έπαιξαν οι άνθρωποι, φίλοι, αναγνώστες, φοιτητές, συγγραφείς, η αγάπη και το πάθος του Γιώργου Στασινάκη, αλλά και φορείς όπως πανεπιστήμια, δημοτικές αρχές, πολιτιστικοί σύλλογοι, Κοινότητες, κλπ.

Η ΔΕΦΝΚ από το 1990 εκδίδει την Επιθεώρηση «Le Regard Cretois» (Η Κρητική Ματιά) σε 4 γλώσσες και το Ενημερωτικό Δελτίο της "Synthesis" σε οκτώ γλώσσες. ΄Εχει συμβάλει στην έκδοση 11 τόμων σε διάφορες γλώσσες με πρακτικά συμποσίων, συνεδρίων και ημερίδων, κείμενα από λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, κλπ. και οργανώνει ή συνδιοργανώνει διαλέξεις, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις ή εκθέσεις ζωγραφικής που σχετίζονται με το έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Επίσης διοργανώνει ταξίδια και επισκέψεις σε χώρες και τόπους που έζησε ή πέρασε ο μεγάλος συγγραφέας και που είχαν βαρύνουσα σημασία στη ζωή και το έργο του. Από το 2012 έχει καθιερώσει ένα διεθνές βραβείο κάθε τριετία που για πρώτη φορά απενομήθηκε στην Αθήνα φέτος, στις 20 Οκτωβρίου 2013. Η ΔΕΦΝΚ διατηρεί άριστες σχέσεις με τις Εκδόσεις Καζαντζάκη και το Μουσείο Καζαντζάκη στους Βαρβάρους-Μυρτιά, το χωριό γέννησης του ΝΚ στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Υπάρχουν πλήθος άλλες δραστηριότητες της ΔΕΦΝΚ που για οικονομία χώρου παραλείπουμε τις λεπτομέρειες. Μαζί με την προώθηση του έργου του Νίκου Καζαντζάκη συμβάλλει στην προβολή, σε παγκόσμια κλίμακα, του ελληνικού πολιτισμού και γενικότερα της εικόνας της Ελλάδας, σε μια εποχή μάλιστα που η Ελλάδα έχει τόσο μεγάλη ανάγκη να δείξει τα θετικότερα γνωρίσματά της.

Στα πλαίσια της οργάνωσης της εκδήλωσης της Μελβούρνης προκηρήχθηκε ένας μαθητικός διαγωνισμός με αναφορά σε πτυχές του έργου του Νίκου Καζαντζάκη και απενομήθηκαν βραβεία με βιβλία του Καζαντζάκη και πιστοποιητικά συμμετοχής. Είναι σπουδαίοι τέτοιοι διαγωνισμοί για τους μαθητές. Συμβάλλουν στην εξοικείωση με το έργο του Καζαντζάκη και τον ελληνικό μας πολιτισμό. Η εξοικείωση ξεκινά με τα μικρά πρώτα βήματα. Ο φίλος και περίφημος κλαρινίστας της Τζαζ, πρώην διευθυντής της Αυστραλοελληνικής Πρόνοιας και Ταμίας της ΔΕΦΝΚ Μελβούρνης κ. Νίκος Πολίτης, μου είχε πει σε μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε το 2007 στο Νέο Κόσμο, ότι παρακολούθησε προπολεμικά το μικρό και μοναδικό σχολείο της τότε παροικίας της Μελβούρνης με την αείμνηστη δασκάλα Αλεξάνδρα Βραχνά. Οι περισσότεροι μαθητές βαριούνταν το απογευματινό σχολείο και θα προτιμούσαν να παίζουν με τους φίλους τους, παρά να υποχρεώνονται από τους γονείς τους να είναι εκεί. Μάθαιναν τα πιο βασικά απαραίτητα: ανάγνωση και γραφή. Και όμως, από αυτά τα εντελώς βασικά, λίγα χρόνια αργότερα, όταν έπεσε στα χέρια του το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», στα Ελληνικά, ο Νίκος μπόρεσε αργά με το λεξικό να το διαβάσει και να το αγαπήσει και να αγαπήσει φυσικά περισσότερο τις διάφορες πτυχές του ελληνικού πολιτισμού. Οι μικρές εργασίες είναι ο δρόμος προς τα μεγαλύτερα, προς τη μελλοντική άριστη κατανόηση όλων των διαφορετικών πτυχών του ελληνικού πολιτισμού.

Ο Νίκος Καζαντζάκης είναι πάντα επίκαιρος. Πρόσφατα στην Ελλάδα η εφημερίδα «΄Εθνος» κυκλοφόρησε έργα του σε αφιερώματα και έγιναν ανάρπαστα. Είναι ο συγγραφέας που όρθωσε το όραμα της Κρήτης, της Ελλάδας, της λευτεριάς, της πανανθρώπινης ελευθερίας στην Ελλάδα και τα πέρατα του κόσμου, όπου έχει μεταφρστεί το έργο του. ΄Οπως γράφει επιγραμματικά και ο ποιητής Θανάσης Παπαθανασόπουλος για τον Νίκο Καζαντζάκη:

Ασκώθη ορθός ο στοχασμός κι αγκάλιασε την πλάση/ ο Βούδας ξαναπάλεψε, Χριστός ξανασταυρώθη/ σκαρί καινούργιο άρμωσε ο Δυσσέας και στη βράση/ θυμού τρανού πνιγήκανε σκέψεις οκνές και πόθοι...»

Στα πλαίσια της ομιλίας στην εκδήλωση της Μελβούρνης εγέρθηκε από το ακροατήριο το θέμα της ελευθερίας στον Καζαντζάκη. ΄Ηταν ο Καζαντζάκης και είναι ο άνθρωπος ελεύθερος ενόσω ζει ή μετά θάνατον; Ο καπετάν Μιχάλης όπως και ο παπαΓιάνναρος στους «Αδερφοφάδες» θεωρούν ελευθερία την αψήφηση του θανάτου: «Στάθηκε μια στιγμή πάνω από τιν τάφο του ο παπα-Γιάνναρος, χαρούμενος. «Θάνατε δε σε φοβούμαι!» μουρμούρισε, κι ένιωσε απότομα μέσα του πώς είναι λεύτερος. Τι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.» Για τον παπα-Γιάνναρο το ‘ανώτατο αγαθό’ είναι η λευτεριά ‘ή πιο σωστά ο αγώνας για τη λευτεριά’: «η λευτεριά δεν έχει σκοπό, είπε. Μήτε βρίσκεται στη γης ετούτη∙ στη γης βρίσκεται ο αγώνας για τη λευτεριά. Αγωνιζόμαστε για τ’ άφταστα, και γι’ αυτό ο άνθρωπος έπαψε να’ ναι ζώο». Η αψήφηση αυτή του θανάτου αξιώνει τον καπετάν Μιχάλη και τον παπαΓιάνναρο να πεθάνουν όρθιοι και ελεύθεροι: «δεν τον άκουσες; θέλει, λέει, να’ ναι λεύτερος! ...Σκοτώστε τον!», έκαμε πνιχτά...»

Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν ένας Διγενής του πνεύματος που πάλεψε στα πνευματικά μαρμαρένια αλώνια. Είχε το θάρρος και την αντοχή ν’ αντικρύσει ήρεμα την άβυσσο της ανθρώπινης μοίρας και να χαράξει την ψύχραιμη ανταπόκρισή του: «Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος».

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι Honorary Research Associate στη Σχολή Ιστορίας και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

   
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT © 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved