THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

Αυστραλιανή βιομηχανία και απασχόληση

 

Toυ Χρήστου Φίφη

Drymon9@gmail.com

 

Μελβούρνη, Μάιος 2014

 

Η παροχή εργασίας στους κατοίκους της είναι μια από τις υψηλότερες προτεραιότητες κάθε κυβέρνησης και κάθε χώρας. Η εργασία προσφέρει εισόδημα, κοινωνικότητα, νόημα, σκοπό και σταθερότητα στις ζωές των ανθρώπων και συμβάλλει τα μέγιστα στην υγεία και ευημερία αυτών και των οικογενειών τους. Η ανεργία οδηγεί στη δυσαρέσκεια, τη φτώχεια, την αποξένωση και τη μιζέρια. Στην Αυστραλία ένα ποσοστό ανεργίας 5% θεωρείται φυσιολογικό γιατί πάντοτε υπάρχουν νέοι που ψάχνουν για εργασία ή άτομα που θέλουν ν αλλάξουν και ψάχνουν για νέα δουλειά. Επιπλέον οι αρμόδιοι δεν επιθυμούν μια κατάσταση 0% ανεργίας γιατί αυτό θα οδηγούσε στη μη εξεύρεση εργατικού δυναμικού, απρόβλεπτες αυξήσεις ή μειώσεις εργατικών αποδοχών, ελλείψεις και πληθωρισμό. Ανεργία 5%, λοιπόν, θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει μια οικονομία με πλήρη απασχόληση. ΄Ανεργοι θεωρούνται άτομα εργάσιμης ηλικίας, 15-65 ετών που δηλώνουν στα γραφεία εξεύρεσης εργασίας ότι επιθυμούν να εργαστούν και ψάχνουν για δουλειά. Το θέμα είναι ότι σήμερα η απασχόληση προσμετράται διαφορετικά από ό,τι γινόταν πριν 30 και περισσότερα χρόνια. Αν κάποιος εργάζεται με μειωμένο ωράριο (παρτ-τάιμ), έστω και μερικές ώρες την εβδομάδα, δεν θεωρείται άνεργος, έστω και αν αναζητεί εργασία με πλήρη απασχόληση. Αυτό ασφαλώς μειώνει το ποσοστό ατόμων που θεωρούνται άνεργοι. Σύμφωνα με την Αυστραλιανή Στατιστική Υπηρεσία το Μάρτιο του 2014 το ποσοστό ανεργίας στην Αυστραλία ήταν 5,8%, οι άνεργοι που αναζητούσαν εργασία ήταν 713,200. Οι εργαζόμενοι ήταν 11.553.200 άτομα, από τα οποία 3.524.000 εργάζονταν με μερική απασχόληση.

Οι αλλαγές στην Αυστραλιανή βιομηχανία και η απώλεια περισσότερων από 100.000 θέσεων εργασίας τα τελευταία 6 χρόνια και ο τερματισμός λειτουργίας των εργοστασίων της Φορντ, της Χόλντεν, της Τογιότα και της ΑΛΚΟΑ ακούστηκαν ως δυσάρεστες προειδοποιήσεις και προκαλούν ανησυχίες σε πολλά άτομα ότι μπορούν να βρεθούν έξω από δουλειά και σωστά φοβούνται ότι δεν είναι εύκολο σε όσους έχουν περάσει τα 50 τους να βρουν νέα εργασία. Ο οικονομικός αρθρογράφος της εφημερίδας The Age της Μελβούρνης Ross Gittins, λέει ότι οι άνθρωποι ανησυχούν για τις εργασίες τους, ιδιαίτερα στη Βικτόρια και τη Νότια Αυστραλία. Ο Γκίτινς, όμως κάνει μια αναφορά στον καθηγητή του Πανεπιστημίου Μελβούρνης Τζεφ Μπόρλαντ, μια μελέτη του οποίου δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο ανησυχητικά όσο ακούγονται.

Η μελέτη αυτή, λέει ο Γκίτινς, δείχνει τις σημαντικές αλλαγές που συμβαίνουν στην Αυστραλιανή οικονομία τα τελευταία 50 χρόνια. Στην ακμή της η Αυστραλιανή εργοστασιακή βιομηχανία το 1960 εργοδοτούσε το 25% του εργατικού δυναμικού της Αυστραλίας. Μετά η συμμετοχή της βιομηχανίας άρχισε βαθμηδόν να μειώνεται. Σήμερα η Βιομηχανία εργοδοτεί μόνο το 8% του Αυστραλιανού εργατικού δυναμικού. Η μείωση αυτή είναι διαρκής, από τη δεκαετία του 1970. Η εργοστασιακή βιομηχανία απασχολούσε 1.350.000 στις αρχές του 1970, σήμερα 950.000. Από τις 400.000 εργασίες που χάθηκαν, οι 200.000 χάθηκαν στη δεκαετία του 1970, περίπου 100.000 στην ύφεση των αρχών του 1990 και 100.000 από την έναρξη της παρούσας κρίσης το 2008. Πολλοί το αποδίδουν στην κατάργηση των προστατευτικών δασμών στη δεκαετία του 1980 ή στην αύξηση της τιμής του δολαρίου κατά τη διάρκεια της μεγάλης ζήτησης πηγών ενέργειας το 2003. Η πραγματική εξήγηση όμως είναι η αυτοματοποίηση. Η συνολική αξία των παραγόμενων προϊόντων έφτασε το υψηλότερο σημείο το 2008 και από τότε έπεσε λίγο κατά 6%. Οι αυτόματες μηχανές κατάργησαν τις θέσεις πολλών χιλιάδων εργαζομένων.

Άλλοι τομείς της οικονομίας, όμως, επεκτάθηκαν, ιδιαίτερα ο τομέας των υπηρεσιών και απασχολούν μεγαλύτερο ποσοστό του εργατικού δυναμικού. Οι αλλαγές δείχνουν ότι οι εργάτες, οι οδηγοί, οι χειριστές μηχανών στα διάφορα εργοστάσια μειώθηκαν κατά 10% από το 1984 αλλά οι ανάγκες σε διεθυντικές και υπαλληλικές θέσεις αυξήθηκαν κατά το ίδιο ποσοστό. Οι αλλαγές στις θέσεις τεχνικών ήταν μικρή. Σημειώθηκαν, όμως, αλλαγές στο είδος της εργοστασιακής βιομηχανίας. Η βιομηχανία υφασμάτων, ρουχισμού, και υπόδησης έπεσαν από το το 1984, από το 11 στο 4%, αλλά το ποσοστό της βιομηχανίας τροφίμων αυξήθηκε από περίπου 15% στο 20%. Η βιομηχανία αυτοκινήτων και ανταλλακτικών έχει πέσει αλλά η παραγωγή μηχανών, εργαλείων και εξαρτημάτων έχει αυξηθεί.

Η θέση των διαφόρων βιομηχανιών έχει αλλάξει επίσης. Παραδοσιακά οι πολιτείες με τα εργοστάσια ήταν η Βικτόρια, η Νέα Νότια Ουαλία και η Νότια Αυστραλία. Σήμερα όμως τα πράγματα αλλάζουν. Υπάρχουν εργαζόμενοι σε εργοστάσια σε όλες τις Αυστραλιανές πολιτείες. Το 1984 σχεδόν το 70% της Αυστραλιανής βιομηχανίας υπήρχε στη Νέα Νότια Ουαλία και τη Βικτόρια. Σήμερα, οι πολιτείες αυτές έχουν μόνο το 58%. Τότε η πλειοψηφία των εργατών ήταν στη ΝΝΟ. Σήμερα και οι δύο πολιτείες έχουν από 29% η κάθε μια. Σήμερα το ποσοστό της Δυτικής Αυστραλίας αυξήθηκε στο 10%, ενώ της Κουηνσλάνδης έφτασε στο 21%. Το ποσοστό της Νότιας Αυστραλίας έπεσε λίγο και έφτασε στο 8% του αυστραλιανού βιομηχανικού εργατικού δυναμικού.

΄Οσον αφορά την εξάρτηση της κάθε πολιτείας για εξασφάλιση θέσεων εργασίας και εδώ έχουν υπάρξει σημαντικές αλλαγές. Το 1984 η Βικτόρια εξαρτιόταν από τη βιομηχανία για 21% των εργασιών, σήμερα εξαρτάται μόνο για το 9%. Αντίθετα, σήμερα η Βικτόρια εξαρτάται για 12% των θέσεων εργασίας σε θέσεις του τομέα υγείας και 11% των θέσεων στο λιανικό εμπόριο. Τα επιστημονικά επαγγέλματα (γιατροί, δικηγόροι, λογιστές, διευθυντικό προσωπικό, εκπαιδευτικοί, κ.α.) προσφέρουν σήμερα στη Βικτόρια περίπου το ίδιο ποσοστό εργασιών όσο και ο βιομηχανικός τομέας.

Οι αλλαγές αυτές δεν σημαίνουν ότι η εργοστασιακή βιομηχανία έχασε την αξία της. Η Αυστραλία λόγω μικρού πληθυσμού και της απομακρυσμένης θέσης της αδυνατούσε να παράγει προϊόντα σε μεγάλες ποσότητες για ευρεία κατανάλωση και έξαγωγές. Η αυστραλιανή βιομηχανία σήμε-ρα αντιμετωπίζει τις αλλαγές της παγκοσμιοποίησης και της υψηλής τιμής του αυστραλιανού δολαρίου αλλά μερικές βιομηχανίες παρόλα αυτά τα καταφέρνουν. Σήμερα η Αυστραλία παράγει λιγότερα προϊόντα που παλιότερα χρειάζονταν τους προστατευτικούς δασμούς και περισσότερα προϊόντα που μπορούν να παράγονται στις συνθήκες μιας ανταγωνιστικής οικονομίας. Αυτό σημαίνει ότι τα προϊόντα αυτά έχουν τη δύναμη να επιβιώσουν σε συνθήκες διεθνούς ανταγωνισμού. Ενώ η παραγωγή μεγάλης κλίμακας παρουσιάζει δυσκολίες κάποιοι που εξειδικεύονται γνωρίζουν επιτυχία, π. χ. οι βιομηχανίες εργαλείων, ηλεκτρονικών είδών, υφαντουργίας, πλαστικών, τροφίμων, καρότσες φορτηγών και πολλών άλλων. Μια τέτοια βιομηχανία είναι σήμερα και η βιομηχανία του αυστραλιανού κρασιού η οποία εργοδοτεί 20% όλων των βιομηχανικών εργατών της σημερινής Αυστραλίας.

Η αυστραλιανή βιομηχανία αντιμετωπίζει το πρόβλημα της υψηλής τιμής του Αυστραλιανού δολαρίου. Το ακριβό Αυστραλιανό δολάριο κάνει τα αυστραλιανά προϊόντα ακριβά στο εξωτερικό και τα δυσκολεύει να ανταγωνιστούν στη διεθνή αγορά ενώ από την άλλη μεριά κάνει την εισαγωγή ξένων προϊόντων φτηνότερη. Πέρα όμως από αυτή τη φανερή δυσκολία, η αυστραλιανή βιομηχανία έχει γίνει πιο αποτελεσματική, πιο εξειδικευμένη και περισσότερο ικανή να επιβιώσει στις σημερινές δύσκολες οικονομικές καταστάσεις μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

 

* Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι Honorary Research Associate στη Σχολή Ιστορίας και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

 

   
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved