THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Η Επέτειος της Γενοκτονία των Αρμενίων

 

Χρήστος Ν. Φίφης

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Μάιος 2015

Η 25η Απριλίου είναι η ημέρα της επαιτείου της επιχείρησης των ΑΝΖΑΚς στην Καλλίπολη. Η 24η είναι η ημέρα της έναρξης της σφαγής των Αρμενίων στην Τουρκία που έγινε γνωστή ως γενοκτονία των Αρμενίων. Πριν λίγες μέρες ο Πάπας Φραγίσκος αναφέρθηκε στη σφαγή των Αρμενίων ως την πρώτη γενοκτονία του εικοστού αιώνα, πράγμα που προκάλεσε την οργή της τουρκικής ηγεσίας η οποία αρνείται ν αποδεχτεί ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Γενοκτονία σημαίνει η συστηματική και προγραμματισμένη εξόντωση μιας εθνικής ομάδας. Οι Τούρκοι αρνούνται ότι έγινε κάτι συστηματικά και προγραμματισμένα. Είναι ενθαρρυντικό το ότι ο Πάπας επιμένει ν αποκαλεί τα πράγματα με τ όνομά τους. Μπορεί έτσι, με την έρευνα και τη συζήτηση και νέα ντοκουμέντα που παρουσιάζονται, να φωτιστούν ορισμένες σκοτεινές πτυχές μιας μαύρης περιόδου για την ανθρωπότητα.

 

Το 1914-15 είναι επίσης η απαρχή των διώξεων των Ελλήνων από τα παράλια της Μικράς Ασίας οι πρώτοι διωγμοί. Το 1915, λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων εκκενώθηκε η χερσόνησος της Καλλίπολης από τον πληθυσμό. Οι Τούρκοι αργότερα επέστρεψαν ενώ οι ΄Ελληνες που ανέρχονταν σε 32.000 δεν επέστρεψαν ποτέ πλέον.

 

Οι Αρμένιοι είναι ένας αρχαίος λαός που για αιώνες ζούσε στην περιοχή του όρους Αραράτ. Είναι ιστορικά ο πρώτος λαός που αποδέχτηκε τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του κράτους του, το 301 μ, Χ, Οι Αρμένιοι της Τουρκίας υπολογίζονταν το 1915 σε περίπου 2.000.000 και το 1922 είχαν απομείνει 400.000. Στις εξοντωτικές πορείες θανάτου του 1915 οι απώλειές τους υπολογίζονται σε 600.000 από τους Τούρκους και σε 1.500.000 από τους Αρμένιους. Οι Αρμένιοι διέμειναν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρισκόταν το Αρμενικό Πατριαρχείο, και στην Ανατολική Μικρά Ασία. Αυτοί που διέμειναν έξω από τα σύνορα της Τουρκίας, η Ανατολική Αρμενία, ήταν υπό την κατοχή της Περσίας και αργότερα της Ρωσίας. Οι Αρμένιοι της Ανατολικής Αρμενίας έγιναν ανεξάρτητο κράτος το 1918 αλλά μετά το 1920 η Αρμενία καταλήφθηκε από τη Σοβιετική ΄Ενωση και έγινε μία από τις Σοβιετικές Δημοκρατίες. Η Αρμενία επανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1990.

 

Οι Αρμένιοι της Ανατολικής Τουρκίας συχνά πυκνά υφίστανταν επιθέσεις άναρχων ομάδων Τούρκων και Κούρδων. ΄Αλλες φορές δέχονταν επιθέσεις και διωγμούς από το οθωμανικό κράτος με 200.000 -300.000 νεκρούς την περίοδο 1894 1896 και επίσης το 1909 στην περιοχή των Αδάνων με 15 30 χιλιάδες νεκρούς. Οι Αρμένιοι ασχολούνταν ευρέως με το εμπόριο και τις κατασκευές και συχνά οι Τούρκοι υπέβλεπαν την καλύτερη οικονομική τους κατάσταση.

 

Στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13 οι Τούρκοι έχασαν περίπου το 85% των ευρωπαϊκών τους κτήσεων. Αυτό τους οδήγησε να υποβλέπουν τις μειονότητες εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο του 1914 συμμάχησαν με τη Γερμανία και επιτέθηκαν κατά της Ρωσίας στο Νότιο Καύκασο επιζητώντας να ανακτήσουν την περιοχή αλλά ηττήθηκαν. Οι πασάδες Ενβέρ και Ταλαάτ που ήταν υπέύθυνοι για τον πόλεμο έριξαν την ευθύνη για την ήττα στους Αρμενίους, ότι υποστήριζαν τη Ρωσία και ήταν μια πέμπτη φάλαγγα εντός του Οθωμανικού κράτους. Οι Αρμένιοι της περιοχής Βαν πράγματι επαναστάτησαν και για ένα χρονικό διάστημα κατέλαβαν και κράτησαν την πόλη Βαν την ΄Ανοιξη του 1915 και συνέχισαν τον αντάρτικο πόλεμο μέχρι το 1918.

 

Στις 24 Απριλίου οι Αρμένιοι πρόκριτοι και διανοούμενοι της Κωνσταντινούπολης συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο θάνατο. Στην Ανατολική Τουρκία διατάχθηκε στην αρχή η επιστάτευση όλων των ανδρών ηλικίας 15-48 ετών και η κατάταξή τους στα τάγματα εργασίας. Επρόκειτο για εξοντωτική εργασία σε στραττωτικά έργα και δρόμους και μετά πορείες στην έρημο της Συρίας, έκθεση των ανθρώπων στις καιρικές συνθήκες χωρίς καμιά προστασία ή στέγη και στο μαρτύριο της πείνας. Μετά όλοι, άνδρες, γυναίκες, παιδιά στέλνονταν στις εξοντωτικές πορείες θανάτου στην έρημο. Αν μερικοί κατόρθωναν να επιζήσουν θανατώνονταν από τα άτακτα σώματα των τούρκων τσετών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο τέλος της πορείας. Γυναίκες και μικρά παιδιά, όταν δεν θανατώνονταν, εξισλαμίζονταν. Κάποιοι δυτικοί δημοσιογράφοι, κυρίως Αμερικανοί έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου ότι πρόκειται για μαζική εξόντωση. Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης σε συχνά δημοσιεύματα το 1915 ανέφερε ότι η διαδικασία των διωγμών των Αρμενίων ήταν συστηματική, επίσημη και οργανωμένη από την κυβέρνηση. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1915 η Οθωμανική Βουλή ψήφισε νόμο ο οποίος επέβαλε τα περιουσιακά στοιχεία που άφηναν πίσω τους οι εκτοπιζόμενοι να δημεύονται και να πωλούνται από το κράτος.

 

Μια παρόμοια εξοντωτική πορεία για τους ΄Ελληνες περιγράφει ο συγγραφέας Ηλίας Βενέζης στο έργο του Το νούμερο 31.328.

 

Ο Αμερικανός πρεσβευτής Henry Morgenthau Sr (1913 1916) ήταν ένας από αυτούς που προσπαθούσε να πληροφορήσει την κοινή γνώμη για τα διαλαμβανόμενα στην εμπόλεμη Τουρκία και τη μοίρα της Αρμενικής μειονότητας. Είχε μιλήσει γι αυτές τις απελάσεις με τους πασάδες Ενβέρ και Ταλαάτ και τους είπε ότι σύμφωνα με τις πληροφοριες του οι διωγμοί είναι συστηματικοί. Οι πασάδες, οι υπεύθυνοι για τις διώξεις απαντούσαν ότι η στάση των Αρμενίων στην περιοχή Βαν, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Τουρκίας με τους. Ρώσους, δικαιολογούσαν τις διώξεις όλων των Αρμενίων.

 

Οταν αργότερα έγραψε τα απομνημονεύματά του ο Morgenthau αναφέρθηκε ξανά στα θλιβερά γεγονότα: ΄Οταν οι τουρκικές αρχές εξέδιδαν τις διαταγές τους για εκείνες τις απελάσεις, έδιναν τη θανατική καταδίκη σε έναν ολόκληρο λαό. Το αντιλαμβάνονταν αυτό καλά, και σε συζητήσεις μαζί μου, δεν έκαναν ιδιαίτερες προσπάθειες να αποκρύψουν το γεγονός.

 

Κατά πόσο ήταν λοιπόν προγραμματισμένη η εξολόθρευση των Αρμενίων και των άλλων αρχαίων χριστιανικών λαών της Μικράς Ασίας που αρνούνταν να εξισλαμιστούν και να αφομοιωθούν με την τουρκική πλειοψηφία;

 

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ιστορίας και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved