THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Οι ατέρμονες διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Toυ Χρήστου Φίφη

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

 

Ιούλιος 2015

Από τις 2 Ιουνίου βρίσκομαι στην Ελλάδα, παρακολουθώ τις ατέρμονες διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης Τσίπρα με τους τρεις θεσμούς, όπως μετονόμασε την πρώην τρόικα και προσπαθώ να γράψω ένα άρθρο με τις εξελίξεις που βρίσκονται εν εξελίξει.΄Εχουν περάσει πέντε μήνες από την εκλογή της κυβέρνησης Τσίπρα στην Ελλάδα και ο χρόνος απαιτεί μια αξιολόγηση αυτής της διακυβέρνησης. Οι προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης-, υπολογίζονταν στα 12 δις. ευρώ. Τίποτα δεν πραγματοποιήθηκε, ούτε ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί γιατί τα χρήματα δεν υπήρχαν, ούτε η κυβέρνηση πήρε κάποια μέτρα για αύξηση των εσόδων. Είχε κάνει υποσχέσεις που δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει και ουσιαστικά εκλέχτηκε με αντιπολιτευτικό, αλλά χωρίς κυβερνητικό πρόγραμμα. Το αποτέλεσμα είναι ότι συνεχώς αυτοσχεδιάζει και σπαταλάει το χρόνο της στη... διαπραγμάτευση.

 

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν φυσικά άπειρα, μερικά με αντιφατικές απόψεις, μερικά με γραφικές ιδιορρυθμίες και τα περισσότερα με ιδεολογικές εμμονές και άγνοια της πραγματικότητας. Ο κ. Τσίπρας δεν προσπάθησε να επιβάλει μια ενιαία γραμμή και μια ενιαία φωνή στα μέλη της κυβέρνησής του. Το πιθανότερο δεν μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο. ΄Οπως έχει πει και ο κ. Βαρουφάκης μαζεύτηκε στο ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση ένα τσούρμο αριστερών. Τσούρμο σημαίνει διαφοροποιήσεις και ανομοιογένεια. Οι 10-12 τόσες συνιστώσες του κόμματος μιλά η κάθε μία με τη δική της φωνή και το δικό της πρόγραμμα. Τέτοια στελέχη ήταν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης που ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης και μολονότι το κόμμα του διεκήρυσσε ότι υποστηρίζει το ευρώ και την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας αυτός και η συνιστώσα του υποστήριζε την επιστροφή στη δραχμή και την αποευρωποίηση της χώρας.

 

Αλλος ήταν ο Γιάνης (με ένα ν) Βαρουφάκης που τέθηκε επικεφαλής της οικονομίας, του ζωτικότερου τομέα που θα αντιμετώπιζε η κυβέρνηση και η χώρα για τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους και τη διόρθωση της οικονομίας. Ο άνθρωπος κατέχει τις θεωρητικές γνώσεις αλλά αποδείχτηκε κατώτερος των περιστάσεων, τόσο που έγινε διεθνώς γνωστός για τις θεατρικές του τηλεοπτικές εμφανίσεις, αλλά και ανυπόφορος για τους συναδέλφους του υπουργούς των εταίρων χωρών για τις διαλέξεις του που επιχειρούσε να τους δώσει κατά τις συνεδριάσεις τους, τις υπεροπτικές και από καθέδρας παρατηρήσεις του και φυσικά την έλλειψη διπλωματικότητας αλλά και την έλλειψη συγκεκριμένων προτάσεων που να στηρίζονται σε στοιχεία και αριθμούς. Ο Βαρουφάκης, ο Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, είναι ο εισηγητής του όρου δημιουργική ασάφεια στη διαχείριση των οικονομικών της χώρας και τη διατύπωση διαπραγματευτικών προτάσεων με τους εταίρους. Είναι επίσης ο υπουργός που μαζί με τον ακροδεξιό συνέταιρό του υπουργό Πάνο Καμμένο μίλησαν για Κούγκι και μια περήφανη αυτοκτονία ενός ολόκληρου λαού.

 

Για να μην ανατρέχουμε στο κάθε στέλεχος χωριστά, ας αναφερθούμε μόνο και στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, την Πρόεδρο της Βουλής. Η κυρία Κωνσταντοπούλου είναι άλλο ένα πρόσωπο του θεάτρου του παραλόγου που συχνά δημιουργεί σκηνές για να εμφανίζεται στην τηλεόραση, είτε επιπλήττοντας τους αστυνομικούς γιατί εμποδίζουν κουκουλοφόρους ή αναρχικούς να μπούνε στη Βουλή, είτε προεδρεύοντας συνεδριάσεων με ατέρμονες δικές της παρεμβολές, είτε επιστρέφοντας την έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας ως απαράδεκτη, είτε κάνοντας βαρυσήμαντη ομιλία για παράνομο και ανύπαρκτο χρέος προς τους δανειστές, παρόντος του Πρωθυπουργού, τη στιγμή που η Κυβέρνηση υποτίθεται διαπραγματεύεται με τους δανειστές για εξεύρεση λύσης. Γιατί οι ατέρμονες διαπραγματεύσεις της Κυβέρνησης τότε, τη στιγμή που η Πρόεδρος της Βουλής διακηρύσσει ότι δεν υπάρχει χρέος και συνεπώς δεν υπάρχει πρόβλημα; ΄Οπως παρατήρησε και ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Πανούσης υπάρχουν και πολιτικοί που χρειάζονται ψυχιατρική ανάλυση. Αυτή είναι η κατάσταση που κυριαρχεί στην Ελλάδα τους τελευταίους πέντε μήνες.

 

Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται πότε με τον Βαρουφάκη, πότε με τον Τσακαλώτο, πότε με τον ίδιο τον Τσίπρα για πέντε μήνες ενώ η διακυβέρνηση της χώρας, η πορεία της οικονομίας και η λήψη αποφάσεων έχουν παραλύσει. Αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό, στην είσπραξη εσόδων, στην κρατική μηχανή όχι μόνο δεν γίνονται αλλά και μερικές καλές μεταρρυθμίσεις που μπόρεσαν να γίνουν τα προηγούμενα 2-3 χρόνια καταργούνται, όπως η νομοθεσία περί Παιδείας και Πανεπιστημίων. Η κυβέρνηση Τσίπρα κατάργησε την εύρυθμη λειτουργία των Πανεπιστημίων και επανέφερε το καθεστώς του ασύλου κουκουλοφόρων και αιώνιων φοιτητών.

 

Ενώ το δεύτερο εξάμηνο του 2014 έδειχνε την απαρχή κάποιου πλεονάσματος οι δείχτες τώρα δείχνουν προς μια νέα ύφεση. Οι τράπεζες έχουν στεγνώσει από τις συνεχείς εκροές και την έλλειψη ρευστότητας. Γιατί αυτό; Πριν 3-5 χρόνια ήταν οι μεγαλοκαταθέτες που έβγαζαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Σήμερα είναι και οι μικροκαταθέτες, άνθρωποι που αποσύρουν τις καταθέσεις τους και μάλλον τις κρύβουν στο σπίτι τους γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη στην πολιτική της κυβέρνησης που μιλάει με αντιφάσεις, όπου οι μισοί υπουργοί ομιλούν περί συμφωνίας και παραμονής στην ευρωζώνη και οι άλλοι μισοί περί ρήξης με τους εταίρους και επιστροφή στη δραχμή. Και ασφαλώς και ένας μικροκαταθέτης με 10.000 ευρώ, για παράδειγμα, δυσπιστεί προς την Κυβέρνηση γιατί δεν θέλει ν ακούσει κάποιο πρωί ότι οι καταθέσεις του μετατράπηκαν σε 10.000 δραχμές και μετά λίγες εβδομάδες ότι η αξία των δραχμών του έπεσε στις 6.000 ευρώ. Η χώρα χρειάζεται επενδύσεις για να καταπολεμήσει την ανεργία και ν αυξήσει το εθνικό εισόδημα αλλά ποιος επενδυτής θα διακινδύνευε τα χρήματά του σε μια τέτοια αβεβαιότητα; Ανησυχώ αγαπητέ, μου λέει κάποιος καταστηματάρχης. Ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει πού θα βρίσκεται η Ελλάδα, όχι σε τέσσερα χρόνια, όχι σε έξι μήνες αλλά και σε τρεις ημέρες.

 

22 Ιουνίου σήμερα και πάρα πολύς κόσμος που για τον ένα ή τον άλλο λόγο ανησυχεί για το τι μπορεί να επακολουθήσει, εύχονται ο κ. Τσίπρας να επιστρέψει στην Ελλάδα, από την Σύνοδο Κορυφής της Ευρώπης, με μια συμφωνία. Βλέπουν μια κρίσιμη μάχη της Ελλάδας. Εύχονται για μια βεβαιότητα, για τη σταθερότητα, ότι το ευρώ είναι αδιαπραγμάτευτα το νόμισμα της Ελλάδας και το κοινό νόμισμα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. ΄Ανθρωποι παρακολουθούν συνεχώς την τηλεόραση, χιλιάδες έχουν συγκεντρωθεί μπροστά από τη Βουλή. Πολλοί έχουν κουραστεί ή απογοητευτεί από τις παλινωδίες των τελευταίων πέντε μηνών.

 

Γιατί αυτές οι παλινωδίες του κ. Τσίπρα; Πιστεύω γιατί ο κ. Τσίπρας γνωρίζει ότι δεν τον ακολουθούν όλες οι συνιστώσες και αυτό μπορεί να φανεί στη Βουλή σε μια ψηφοφορία όπου θα καταψηφήσουν τη συμφωνία που τυχόν υπογράψει. Γι αυτό καταφεύγει σε παιδιάστικες για Πρωθυπουργό του 2015 δηλώσεις ότι επιχειρεί την αλλαγή ολόκληρης της Ευρώπης, μια αλλαγή που θα αρχίσει από την Ελλάδα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θυμίζει αυτό τον Τρότσκι που ήθελε να επιβάλει τον Κομμουνισμό σε ολόκληρο τον κόσμο πριν καν τον στερεώσει στη Σοβιετική ΄Ενωση;

 

Ο κ. Τσίπρας δεν ευθύνεται για τις αιτίες της οικονομικής κρίσης που μαστίζει σήμερα την Ελλάδα. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις ευθύνονται. ΄Εχει τέσσερα χρόνια μπροστά του ως κυβέρνηση. Το επιχείρημά του θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ότι επιχειρεί να διορθώσει τη χαώδη κατάσταση που παρέλαβε αντί να τη συνεχίζει και να τη χειροτερεύει με την αναποφασιστικότητα και την απραξία ή τις δογματικές εμμονές και παλινωδίες της κυβέρνησής του.

 

ΥΓ. 27/6/2015. Πόσο δίκιο είχε ο άνθρωπος εκείνος που μου είπε ότι κανείς δεν γνωρίζει πού θα βρίσκετααι η Ελλάδα σε τρεις ημέρες; Απόψε ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε ότι διοργανώνει δημοψήφισμα για την επόμενη Κυριακή ώστε ο λαός ν αποφασίσει αν δέχεται τη συμφωνία του Eurogroup ή όχι. Κάτι που δεν μπορεί να το αποφασίσει ο ίδιος το στέλνει στο λαό. Γιατί δεν μπορεί να το αποφασίσει ο ίδιος; Γιατί υπάρχουν οι συνιστώσες του Κόμματός του που θα το καταψηφίσουν. Τελικά το ερώτημα που τίθεται είναι ευρώ ή δραχμή; Η Ελλάδα στην Ευρώπη ή απομονωμένη στα Βαλκάνια; Και ακόμα, ελληνικό κράτος με συνεχείς διορισμούς υπαλλήλων ή υπεύθυνη οικονομική πολιτική; ΄Οχι στη λιτότητα, ασφαλώς, αλλά θα πρέπει ο κ. Τσίπρας, αν παραμείνει Πρωθυπουργός, να μεγαλώσει την πίτα που είναι για κατανομή και ανακατανομή. Αυτό σημαίνει εργασία, παραγωγικότητα, παραγωγή, εξαγωγές, όχι μόνο κατανάλωση. Η απόφαση περί Δημοψηφίσματος δείχνει την ανικανότητα και αποτυχία του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ν αντιμετωπίσουν τα προβλήματα με υπευθυνότητα. Το τσούρμο παρέμεινε τσούρμο και είναι επικίνδυνο για το μέλλον της χώρας.

 

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ιστορίας και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου La Trobe της Μελβούρνης)

 

http://www.greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved