THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Ανάγκη για Ερευνα και Γνώση της Ιστορίας της Ελληνοαυστραλιανής Παροικίας

 

Μια συνέντευξη με τον Δρ Νίκο Δουμάνη

 

Toυ Χρήστου Φίφη

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Σεπτέμβριος 2015

Η Ελληνοαυστραλιανή παροικία βρίσκεται από αρκετό καιρό στο σταυροδρόμι ραγδαίων αλλαγών. Η πρώτη γενιά, τα άτομα της μαζικής μετανάστευσης των δεκαετιών του 1950 και 1960 έχουν ήδη αποχωρήσει ή αποχωρούν σταθερά από το παροικιακό προσκήνιο και μια νέα γενια η δεύτερη γενιά- καταλαμβάνει τη θέση της. Υπάρχουν ευδιάκριτες διαφορές μεταξύ των ατόμων της πρώτης γενιάς που ήρθαν στην Αυστραλία ως μετανάστες και της δεύτερης γενιάς των παιδιών της πρώτης γενιάς που γεννήθηκαν στην Αυστραλία. Πόσο καλά γνωρίζουμε την Ελληνοαυστραλιανή Ιστορία; Ο Δρ Νίκος Δουμάνης σε μια ραδιοφωνική συνέντευξη μαζί μου, στο 3ZZZ της Μελβούρνης, στις 12/8/2015, συζήτησε μερικά από αυτά τα θέματα.

Ο Δρ Νίκος Δουμάνης γεννήθηκε στο Σίδνεϊ το 1964, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νοτίου Ουαλίας και δίδαξε ιστορία στα Πανεπιστήμια Macquarie και Newcastle και σήμερα είναι αναπληρωτής καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νοτίου Ουαλίας, στο Σίδνεϊ. Είναι συγγραφέας βιβλίων και άρθρων για την Ελληνική Ιστορία και την Ιστορία των Δωδεκανήσων και επίσης ερευνά την Ιστορία της Ελληνοαυστραλιανής Παροικίας. Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια περιεκτική περίληψη της συνέντευξης του Δρ Νίκου Δουμάνη.

 

-Νίκο, είστε ιστορικός και διδάσκετε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νοτίου Ουαλίας. Μιλήστε μας για το υπόβαθρό σας και τα νεανικά σας χρόνια.

-Γεννήθηκα στο Σίδνεϊ το 1964 από γονείς που ήρθαν στην Αυστραλία από το νησί της Κω. ΄Ηρθαν για μια καλύτερη ζωή. Μεγάλωσα στο Σίδνεϊ, πήγα στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ και έγινα δάσκαλος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αργότερα έκανα μεταπτυχιακές σπουδές και άρχισα να διδάσκω Ιστορία στο Πανεπιστήμιο. Στην Ελλάδα πήγα με την οικογένειά μου για πρώτη φορά το 1974 και αργότερα μόνος μου το 1987. Από τότε πηγαίνω στην Ελλάδα σχδόν κάθε δυο χρόνια.

-Πώς αποφασίσατε να γίνετε ιστορικός;

- ΄Οταν ήμουν μικρός έκανα παρέα στο σχολείο με άλλα Ελληνάκια. Μερικοί Αυστραλοί μας έλεγαν "wogs" και ότι η Ελλάδα ήταν μια ασήμαντη χώρα. Αποφάσισα ότι έπρεπε να μάθω μόνος μου στοιχεία για την ιστορία της. ΄Ετσι από μικρός αποφάσισα να γίνω ιστορικός. Πάρα πολλά ελληνόπουλα φίλοι μου πήγαν στο Πανεπιστήμιο, έτσι και εγώ. Εγώ αποφάσισα να σπουδάσω Ιστορία. ΄Εγινα καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης. Αργότερα έκανα μεταπτυχιακές σπουδές και τελικά έγινα ιστορικός στο Πανεπιστήμιο.

- Ερευνάτε επίσης την Ιστορία της Ελληνοαυστραλιανής Παροικίας. Βρίσκετε διαφορές μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης παροικιακής γενιάς;

-Υπάρχουν πολλές διαφορές. Μιλάμε διαφορετικές γλώσσες. Τα άτομα της πρώτης γενιάς μιλάνε Ελληνικά. Εμείς της δεύτερης γενιάς μιλάμε Αγγλικά. ΄Ετσι τα Ελληνικά μας, όσων τα μιλάμε, είναι λίγο σπασμένα και αλλιώτικα. Επίσης έχουμε διαφορετικές νοοτροπίες. Η παλιά γενιά είναι μεταπολεμικοί μετανάστες. Εμείς γεννηθήκαμε σε τούτη τη χώρα.

-Πώς βλέπετε τη συμβολή της πρώτης γενιάς;

-Τα άτομα τς πρώτης γενιάς βάλανε τα θεμέλια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είχαν δυο προγράμματα: να βρουν σταθερότητα και να παραμείνουν ΄Ελληνες. ΄Εδωσαν τις δυο αυτές μάχες. ΄Εχω κάνει πολλές συνεντεύξεις με άτομα της πρώτης γενιάς. Οι πιο πολλοί ήθελαν να γυρίσουν στην πατρίδα κάποια μέρα. Πολλοί γύρισαν. Βρήκαν όμως τα πράγματα διαφορετικά. Η ζωή στην Αυστραλία τους είχε αλλάξει. Βρήκαν ότι τα συστήματα και οι μέθοδοι στην Ελλάδα ήταν διαφορετικά. Γνωρίζω πολλούς που ξαναγύρισαν στην Αυστραλία. Μερικοί παρέμειναν αλλά και πολλών από αυτούς, τα παιδιά τους, τώρα με την οικονομική κρίση, επιστρέφουν στην Αυστραλία.

-Βεβαίως, όπως και σεις είπατε, η πώτη γενιά έβαλε τα θεμέλια για το μέλλον τη παροικίας.

-Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Θα πρέπει, όμως να πούμε ότι ήρθαν και σε καλή ώρα, στις δεκαετίες του 1950 και 1960. Τότε υπήρχαν στην Αυστραλία πολλές δουλιές και φτηνά σπίτια. Σήμερα η νέα γενιά δυσκολεύεται να βρει εργασίες και δεν μπορεί ν αγοράσει σπίτι. Τα σπίτια είναι πανάκριβα σήμερα. Οι γονείς μας πέτυχαν πολλά. Δούλευαν σκληρά και έκαναν μεγάλες οικονομίες ν αγοράσουν το σπίτι τους. Μερικοί αγόρασαν και δεύτερο σπίτι. Πολλοί έστελναν και χρήματα στην Ελλάδα. Πώς τα πέτυχαν όλα αυτά; Πρέπει να τους ρωτούμε να μαθαίνουμε την ιστορία τους. ΄Οταν φεύγουν από τη ζωή πολλά από τα στοιχεία αυτά χάνονται. ΄Ηταν ήρωες.

-Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έκαναν δύσκολη ζωή αρχικά. Συχνά στο ίδιο σπίτι έμεναν πολλές οικογένειες μαζί.

-Βεβαίως, σ ένα σπίτι που έμειναν οι γονείς μου, σ ένα προάστιο του Σίδνεϊ, έμειναν και 4-5 άλλες οικογένειες από την Κω που είχαν πέντε και περισσότερα παιδιά. Οι απλοί αυτοί μετανάστες δεν είχαν αυτό που λέμε, ιδιωτικό χώρο, αλλά έκαναν οικονομίες ν αγοράσουν και να ξεχρεώσουν το δικό τους σπίτι. Και άλλοι μετανάστες, Ιταλοί και Γιουγκοσλάβοι έκαναν οικονομίες ν αγοράσουν σπίτι. Είχαν γνωρίσει τον πόλεμο και τις στερήσεις και ήθελαν, για το μέλλον, σταθερότητα και σιγουριά. Ενώ οι Αυστραλοί της εργατικής τάξης δεν αισθάνονταν το ίδιο. Η πλευρά αυτή των απλών μεταναστών λείπει από την ιστοριογραφία μας. Είναι μια σημαντική πλευρά και θα πρέπει να την ερευνήσουμε περισσότερο.

-Τι αλλαγές βλέπετε σήμερα στην Ελληνοαυστραλιανή παροικία;

-Σήμερα οι Ελληνοαυστραλοί εγκατέλειψαν τα προάστια της εργατικής τάξης της περιόδου εκείνης, π. χ. του Ρίτσμοντ, του Κόλιγκουντ και του Φιτσρόι της Μελβούρνης και μετακινήθηκαν σε εξωτερικά προάστια της μέσης κυρίως τάξης, όπως είναι το Ντονκάστερ ή το ΄Οκλι. Η κίνηση αυτή άρχισε από τη δεκαετία του 1970. Λίγοι Ελληνοαυστραλοί είναι σήμερα φτωχοί. Τα άτομα της παροικίας έχουν επίσης γίνει πιο συντηρητικοί. Τότε οι πιο πολλοί ψήφιζαν το Εργατικό Κόμμα. Σήμερα οι ψήφοι τους μοιράζονται και στα δυο κόμματα, ίσως μισοί-μισοί, στο Εργατικό και το Φιλελεύθερο. Τα άτομα της δεύτερης γενιάς, οι πιο πολλοί, είναι σπουδασμένοι. Εργάζονται σε καταστήματα ή γραφεία και πληρώνονται καλά. Δεν κάνουν απλές δουλιές. Αν μερικοί εργάζονται σε χειρονακτικές εργασίες είναι εξειδικευμένοι. Δεν βλέπω να είναι πολλοί στην ανειδίκευτη χαμηλοπληρωμένη τάξη.

-Τα προάστια Ρίτσμοντ, Κόλιγκουντ και Φιτσρόι, που αναφέρατε, σήμερα είναι από τα πιο ακριβά προάστια στη Μελβούρνη.

-Βεβαίως. Οι παλιοί μετανάστες τα πούλησαν τότε φτηνά και σήμερα όσα από τα παιδιά τους έχουν πολλά χρήματα ξαναγυρίζουν σ αυτά.

-Υπάρχουν παράγοντες που συμβάλλουν στη συνοχή της παροικίας;

-Διάφοροι φορείς παίζουν ζωτικό ρόλο, π. χ. η Εκκλησία, οι Κοινότητες, διάφορες άλλες οργανώσεις. Προσφέρουν μαθήματα Ελληνικών και άλλες υπηρεσίες και κρατούν την παροικία σε επαφή. Τα μέλη της δεύτερης γενιάς θέλουν να κρατήσουν την Ελληνική γλώσσα. Είναι ένας από τους λόγους που επισκέπτονται την Ελλάδα κάθε 2-3 χρόνια.

-Πώς βλέπετε την παροικία σε 25-30 χρόνια;

-Δύσκολα μπορώ να δώσω μια απάντηση. Μπορεί την Ελληνική γλώσσα να τη χάσουμε, πιστεύω, όμως, ότι η ελληνικότητα θα μείνει. Η κουλτούρα, οι εκκλησίες και η αίσθηση της Ελληνοαυστραλιανής ταυτότητας θα παραμείνουν.

Πιστεύω ότι θα πρέπει να κάνουμε πολλά να θυμηθούμε την Ελληνοαυστραλιανή ιστορία μας που κινδυνεύει να χαθεί. Πολλοί από τη δικιά μου γενιά δεν γνωρίζουν την ιστορία των γονιών τους. Δεν γνωρίζουν τις λεπτομέρειες: Γιατί ήρθαν στην Αυστραλία; Με ποιο καράβι ήρθαν; Πότε ήρθαν ακριβώς, πού μένανε όταν ήρθαν, τι συνθήκες αντιμετώπισαν, τι δουλιές κάνανε, τι πρόγραμμα είχαν; Θα πρέπει να ρωτούμε τους γονείς μας, να τα μαθαίνουμε αυτά, πριν φύγουν. Στο Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας έχουμε ένα πρόγραμμα που ερευνούμε αυτό το θέμα και έχουμε πάρει πολλές συνεντεύξεις. Θα πάρουμε ακόμη περισσότερες συνεντεύξεις. Εύχομαι να γίνει κάτι παρόμοιο και στη Μελβούρνη και σε άλλες πόλεις της Αυστραλίας. Προγραμματίζουμε να δημιουργήσουμε ένα αρχείο στην Πολιτειακή Βιβλιοθήκη της Νέας Νότιας Ουαλίας που θα είναι επίσης προσβάσιμο και στο διαδίκτυο.

 

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe)

 

http://www.greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved