THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

H Ελληνική Κοινότητα Κλάϋτον

Toυ Χρήστου Φίφη

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

 

Ιούνιος 2016

Το βιβλίο του Μπάμπη Προδρομίδη "Δραστηριότητες της Κοινότητας Clayton" παρουσιάστηκε πρόσφατα στην αίθουσα της Κοινότητας Κλάϋτον της Μελβούρνης. ΄Ημουν ομιλητής και θα δώσω μια περίληψη της ομιλίας μου. Η Κοινότητα ιδρύθηκε το 1972 και το βιβλίο καλύπτει την περίοδο 1972-1993. Ο κ. Προδρομίδης υπηρέτησε Πρόεδρος της Κοινότητας την περίοδο 1983 – 1987.

Το βιβλίο έχει μερικά αδύνατα αλλά και πολλά καλά σημεία. Π. χ..δεν καλύπτει ολόκληρη την ιστορία της Κοινότητας από το 1972 μέχρι σήμερα ή δεν δίνονται πάντοτε οι ημερομηνίες των γεγονότων. Από την άλλη, στο βιβλίο υπάρχουν πολλά καλά σημεία. Είναι ένα βιβλίο λιτό, συνοπτικό, κατατοπιστικό, μπαίνει στην ουσία των καταστάσεων με λίγα λόγια. Το βιβλίο παρουσιάζει τις επιτροπές και τα άτομα που αποτελούσαν και αποτελούν την Κοινότητα, τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, τους τρόπους που ανταπεξήλθαν, την πολυποίκιλη και πολύτιμη προσφορά τους. Ζωτική ήταν η ύπαρξη Επιτροπών σε κάθε χώρο δραστηριότητας: Σχολική Επιτροπή, Εκκλησιαστική, κεριών, Εκδηλώσεων η οποία αποσκοπούσε στην ψυχαγωγία αλλά και στη συγκέντρωση εσόδων για την Κοινότητα, Γυναικών που ήταν η κινητήρια δύναμη των εκδηλώσεων της Κοινότητας, Επιτροπή Νεολαίας, κλπ.

 

Το 1972, σύμφωνα με τον συγγραφέα, περισσότερες από 1500 ελληνικές οικογένειες διέμειναν στην περιοχή του Κλάϋτον και ένιωθαν την ανάγκη υπηρεσιών ελληνομάθειας για τα παιδιά τους και τη διατήρηση των ελληνικών τους παραδόσεων. Ιδρύθηκε μια πρώτη ομάδα για δημιουργία Ελληνικής Κοινότητας, έκανε την προκαταρτική εργασία, προετοίμασε Καταστατικό και συγκάλεσε μια Γενική Συνέλευση των κατοίκων της περιοχής. Ο τίτλος της νέας Κοινότητας που εγκρίθηκε ήταν «Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Clayton».

 

Ο τίτλος είναι σχετικός με παρόμοιους τίτλους άλλων Ελληνικών Κοινοτήτων στην Αυστραλία. Θα κάνουμε εδώ μια παρέκβαση να δούμε, σε συντομία, την εξέλιξη των Κοινοτήτων, από την ιστορική της σκοπιά. Οι Ελληνικές Κοινότητες από το 1897 που ιδρύθηκε η Κοινότητα Μελβούρνης είχαν ως πρωταρχικό σκοπό την παροχή εκκλησιαστικών και σχολικών υπηρεσιών προς την παροικία, εξού και ο τίτλος «Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα». Το 1924 ο Ελληνισμός της Αυστραλίας υπήχθηκε πνευματικά και διοικητικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και στάλθηκε στην Αυστραλία ο πρώτος Μητροπολίτης Χριστόφορος Κνίτης. Η απόφαση συνάντησε μεγάλες αντιρρήσεις στην Αυστραλία γιατί άλλαζε το υπάρχον καθεστώς που αναγνώριζε την Ιερά Σύνοδο της Ελλάδος ως πνευμαική αρχή. Τώρα η αλλαγή σήμαινε παρουσία Μητροπολίτη που θα διοριζόταν από το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, δυσβάστακτα έξοδα για τις μικρές τότε υπάρχουσες Κοινότητες για τη συντήρηση της Μητρόπολης, και περιορισμό των αρμοδοτήτων των Κοινοτήτων. Αρκεί ν’ αναφέρουμε σχετικά ότι η Κοινότητα Μελβούρνης από το 1923 χρηματοδοτούσε το απογευματινό παροικιακό σχολείο της Μελβούρνης. Τον Οκτώβριο του 1924 η Κοινότητα σταμάτησε να πληρώνει τις ώρες της δασκάλας λόγω του ότι αυξήθηκαν τα εκκλησιαστικά έξοδα μετά την άφιξη του Κνίτη. Το αποτέλεσμα ήταν να κλείσει το σχολείο και ν’ αρχίσει εκ νέου, μετά μια πενταετία, το 1929. Με την άφιξη του Μητροπολίτη Κνίτη δημιουργήθηκε εκκλησιαστικός παροικιακός διχασμός που κράτησε μέχρι το 1928, όταν ο Μητροπολίτης ανακλήθηκε.

 

Ο δεύτερος Μητροπολίτης ήταν ο Τιμόθεος Ευαγγελινίδης που έφτασε στην Αυστραλία το 1932 και παρέμεινε μέχρι το 1947. Χειρίστηκε την κατάσταση περισσότερο διπλωματικά, επιδιώκοντας ομαλές σχέσεις με όλες τις παροικιακές ομάδες. Τον διαδέχτηκε το 1948 ο Θεοφύλακτος Παπαθανασόπουλος ο οποίος εν πολλοίς συνέχισε την πολιτική του προκατόχου του αλλά εναντιώθηκε στο Παγκοινοτικό Συνέδριο του 1958 και τη δημιουργία της Ομοσπονδίας Κοινοτήτων, προφανώς με πίεση του Πατριαρχείου. Η Μητρόπολη τώρα, με τη μαζική μετανάστευση είχε περισσότερα έσοδα και είχε γίνει οικονομικά ανεξάρτητη. Σύντομα μετά το Παγκοινοτικό Συνέδριο, τέλη Ιουλίου 1958, ο Θεοφύλακτος σκοτώθηκε σε αυτοκινιτιστικό δυστύχημα. Ο Μητροπολίτης Θυατείρων Αθηναγόρας Καβαδάς που στάλθηκε ως τοποτηρητής χαρακτήρισε τον νεκρό Θεοφύλακτο «δειλό» και ο ίδιος άρχισε την επιβολή της νέας πολιτικής του Πατριαρχείου με τη δημιουργία του πρώτου ναού εκτός του κοινοτικού συστήματος.

 

Τον Απρίλιο του 1959 έφτασε στην Αυστραλία ο νέος Μητροπολίτης Ιεζεκιήλ Τουκαλάς και η Μητρόπολη λίγο αργότερα αναβαθμίστηκε σε Αρχιεπισκοπή. Ο νέος Αρχιεπίσκοπος υλοποίησε το νέο σχέδιο δημιουργώντας το σύστημα Κοινότητες/ Ενορίες σε ολόκληρη την Αυστραλία και δεν επέτρεπε στις παλαιές Κοινότητες τη δημιουργία νέων ναών. Η νέα πολιτική οδήγησε στο μεγάλο εκκλησιαστικό διχασμό της δεκαετίας του 1960, που ως ένα μεγάλο βαθμό ακόμη συνεχίζεται. Το 1968 η Ομοσπονδία άρχισε διαπραγματεύσεις με το Πατριαρχείο που το 1970 κατέληξαν για την Κοινότητα της Μελβούρνης σε ένα είδος συμφωνίας με την Αρχιεπισκοπή. ΄Αλλες Κοινότητες, όμως, όπως της Αδελαΐδας, κλπ, συνέχισαν την πορεία τους εκτός Αρχιεπισκοπής.

 

Το 1974 ο Ιεζεκιήλ παραιτήθηκε και το 1975 διορίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος κ. Στυλιανός Χαρκιανάκης ο οποίος κράτησε μια πιο σκληρή στάση με τις Κοινότητες και ο υφιστάμενος διχασμός παγιώθηκε. Προώθησε ένα καινούργιο σύστημα, το ενοριακό, μη επιτρέποντας τη δημιουργία νέων Κοινοτήτων/ Ενοριών. Τώρα δημιουργούνταν μόνο Ενορίες υπό τον απόλυτο έλεγχο της Αρχιεπισκοπής. Αρκετές παλιότερες Κοινότητες/ Ενορίες, όταν δινόταν ευκαιρία μετατρέπονταν σε απλές Ενορίες. Ενίοτε, όμως, η προσπάθεια μετατροπής Κοινότητας/ Ενορίας σε απλή Ενορία συναντούσε αντίθεση και μερικές Κοινότητες προτίμησαν να οδηγηθούν εκτός Αρχιεπισκοπής, παράδειγμα η Κοινότητα του Σαντ ΄Αλμπανς ή του Χόμπαρτ το 2006.

 

Το 1992 συγκαλέστηκε από την κυβέρνηση στην Αθήνα σύσκεψη συμφιλίωσης που τελικά οι αποφάσεις της δεν εφαρμόστηκαν. Να τονιστεί εδώ, αν η Αρχιεπισκοπή επιδείκνυε την περίοδο 1959-1962 τη διαλλακτικότητα που επέδειξε το 1970 δεν θα δημιουργούνταν το Εκκλησιαστικό πρόβλημα στις Ελληνικές παροικίες της Αυστραλίας. Να σημειωθεί επίσης, σε μερικές περιπτώσεις για λόγους κάποιας σκοπιμότητας ο κ. Στυλιανός δέχτηκε να υποχωρήσει, παράδειγμα η Κοινότητα του Αποστόλου Ανδρέα στο Σαν Σιάιν ή η Κοινότητα Χόμπαρτ.

 

Το κύριο πρόβλημα της διένεξης από την εποχή του αμιγούς ενοριακού συστήματος του κ. Στυλιανού είναι οι τίτλοι ιδιοκτησίας των ναών και η παραγνώριση του κοινοτικού θεσμού. Με τον όρο «κοινοτικός θεσμός» εννοούμε κυρίως τη δυνατότητα των Κοινοτήτων να έχουν μέλη, να αυτοδιοικούνται από τα μέλη τους και να έχουν την κυριότητα των περιουσιακών στοιχείων που δημιουργούν, είτε αυτά είναι ναοί, είτε σχολεία και άλλα κτήρια.

 

Η παροχή εκκλησιαστικών υπηρεσιών δεν είναι καθόλου εύκολη απόφαση και απομυζά ένα μεγάλο μέρος των δραστηριοτήτων των ΔΣ των Κοινοτήτων. Θυμάμαι κάποτε στη δεκαετία του 1990 είχα μια συνάντηση και συζήτηση με τον πρώην Πρόεδρο της Κοινότητας του Σίδνεϊ, τον αείμνηστο Πάνο Γεροντάκο. Μου είπε ότι το δυσκολότερο πρόβλημα και το μεγάλο λάθος της Κοινότητας ήταν το Εκκλησιαστικό που της έπαιρνε πολύ χρόνο και περιόριζε τις δραστηριότητές της.

Το βιβλίο του κ Προδρομίδη δείχνει πως μια Κοινότητα, έστω και μικρή, αλλά με συνοχή και εθελοντική προσφορά, μπορεί να δημιουργήσει έργα και υπηρεσίες για τον Ελληνισμό της περιοχής της. Για λόγους οικονομίας χώρου δεν θ’ αναφέρω τα ονόματα των εθελοντών, είναι πάρα πολλά σε όλους τους τομείς και ο αναγνώστης θα τα βρει στο βιβλίο. Αρκεί ν’ αναφέρουμε την παρατήρηση του συγγραφέα ότι τα αρνιά που δωρίστηκαν, κατά καιρούς, από ένα ορισμένο κρεοπωλείο, σε εκδηλώσεις της Κοινότητας, θα έκαναν ένα κοπάδι. ΄Αλλοι έκαναν δωρεάν την ξυλουργική εργασία, άλλοι τα πλακάκια, άλλοι τις υδραυλικές εργασίες, άλλοι πρόσφερναν τα φορτηγά τους αυτοκίνητα για τις μεταφορές μπαζών και άλλων υλικών, άλλοι δωρεάν ώρες διδασκαλίας χορών και οργάνωσης εκδηλώσεων, άλλοι πλήθος άλλων δωρεάν εργασιών και υπηρεσιών.

 

Το πρώτο μέλημα της Κοινότητας Κλάϋτον ήταν η ίδρυση Σχολείου. Το 1975 η Κοινότητα είχε 450 μαθητές και το διδακτικό προσωπικό είχε φτάσει τους 21 εκπαιδευτικούς.

 

Σε ΕΓΣ του 1975 αποφασίστηκε η ίδρυση εκκλησίας. Το Πάσχα του 1976 η Αρχιεπισκοπή διέθεσε ιερέα αλλά τον απέσυρε μετά το Μεγάλο Σάββατο, απαιτώντας τον τίτλο του ναού. Στις 14 Νοεμβρίου 1976 παρουσία πλήθους κόσμου αλλά, λόγω της άρνησης της Αριεπισκοπής, χωρίς την παρουσία ιερέα, έγινε η θεμελίωση του ναού του Αγίου Σπυρίδωνα. Η Κοινότητα κάλεσε ΄Εκτακτη Γενική Συνέλευση και κάλεσε και εκπρόσωπο της Αρχιεπισκοπής να παραστεί και να μιλήσει στη συζήτηση για το μέλλον του ναού. Παραβρέθηκε ο τότε Επίσκοπος Αρίσταρχος. Από τα περισσότερα των 300 μελών που παραβρέθηκαν μόνο 17 ψήφισαν να δοθεί ο τίτλος του ναού στην Αρχιεπισκοπή.

 

Ο Πρόεδρος της Κοινότητας Μάκης Γυλοπίδης 1977-1983 πρέσβευε σωστά και βοήθησε τα μέλη να συνειδητοποιήσουν ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Κοινότητα δεν ήταν η Αρχιεπισκοπή αλλά το οικονομικό και σ’ αυτό δόθηκε η έμφαση με τη διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων. Η θεμελίωση του Κοινοτικού Κέντρου έγινε στις 19 Αυγούστου 1984 και τα εγκαίνιά του στις 26 Απριλίου 1987.

Η Κοινότητα του Κλάϋτον έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για ην Οργάνωση τμήματος Νεολαίας. Κάποιες παρανοήσεις, όμως οδηγούσαν στο τέλος την οργάνωση Νεολαίας σε δυάλυση. Οι λόγοι της αποτυχίας συνεχούς ομαλής συνεργασίας 1ης και 2ης γενιάς θα πρέπει να προσεχτούν και στο ευρύτερο επίπεδο, γιατί ως γνωστόν αυτό συμβαίνει σε πολλούς παροικιακούς οργανισμούς. Είναι αρκετά ειλικρινής ο κ. Προδρομίδης για να παραδεχτεί λάθη που έγιναν και ν’ ασκήσει κριτική και αυτοκριτική:

«...κι εμείς οι παλιότεροι κάπου φταίξαμε και με τον τρόπο μας –ηθελημένα ή άθελα- συμβάλλαμε στη μη συμμετοχή των νέων στις παροικιακές μας οργανώσεις».

Το βιβλίο του κ. Προδρομίδη αξίζει να προσεχτεί και να διαβαστεί από μέλη Κοινοτήτων και άλλων παροικιακών οργανισμών.

 

* (Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

http://www.greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT © 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved