THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

Αλφρέδος Κουρής 1927 – 2016

Η συνεισφορά ενός δραστήριου Ελληνοαυστραλού

Toυ Χρήστου Φίφη

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Ιούλιος 2016

Στις 10 Ιουνίου 2016 πέθανε στη Μελβούρνη ο Αλφρέδος Κουρής, ένα σπουδαίο μέλος της Ελληνοαυστραλιανής παροικίας της Μελβούρνης. Το 2006 είχα λάβει από τον Κουρή μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στο «Νέο Κόσμο» της Μελβούρνης (εκδόσεις 22 και 26/6/2006) όπου παρατηρούσα ότι ο Αλφρέδος ήταν μια κινητήρια δύναμη δράσης για την πρόοδο και την αναγνώριση της προσφοράς των μεταναστών τόσο στο συλλογικό, όσο και στο ατομικό επίπεδο. ΄Ηθελε τα μέλη της Ελληνικής παροικίας να είναι, όπως έλεγε «Πολίτες Α΄Κατηγορίας – πολίτες του κόσμου». Ο Αλφρέδος γεννήθηκε στα Χανιά το 1927 και πέθανε στη Μελβούρνη σε ηλκία 89 ετών. Ο πατέρας του καταγόταν από την Κεφαλονιά και η μητέρα από τα Σφακιά Κρήτης. Ο πατέρας του την περίοδο εκείνη εργαζόταν στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας Χανίων. Ο Αλφρέδος φοίτησε στο Γυμνάσιο Εξαρχείων στην Αθήνα αλλά τις δυο τελευταίες τάξεις τις τελείωσε στο νυχτερινό Γυμνάσιο της Χριστιανικής ΄Ενωσης γιατί είχε αρχίσει να εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα. Την περίοδο της Κατοχής συμμετείχε στην ΕΠΟΝ. Αργότερα εργάστηκε στα καταστήματα ΜΙΝΙΟΝ και φοίτησε στην Πάντειο Σχολή.

Μετά τη στρατιωτική του θητεία, το 1951, ίδρυσε στην Αθήνα τη δική του βιοτεχνία υποκαμίσων «ΦΑΒΟΡΙ», προσπαθώντας να μάθει ο ίδιος την τέχνη της ραπτικής. Ακολουθούσε, όπως έλεγε τη συμβουλή του πατέρα του: «Αλφρέδο, μάθε τέχνη για να ζήσεις και έμπορος για να πλουτίσεις». Με τον καιρό ο Αλφρέδος τα έμαθε και τα δύο και πρόσφερε αρκετά στην κοινωνία που έζησε. Την περίοδο 1951-1956 αντιμετώπιζε προβλήματα επιβίωσης της βιοτεχνίας του. Αυτό τον ανάγκασε τον Φεβρουάριο του 1956 να μεταναστεύσει στη Μελβούρνη με τη γυναίκα του Μίτση και τον μικρό γιο του Παύλο, ύστερα από πρόσκληση ενός θείου του.

Αμέσως στη Μελβούρνη με τη γυναίκα του έπιασαν αρχικά δουλιά στο εργοστάσιο υποκαμίσων "PELACO". Περίπου έξι μήνες αργότερα η γυναίκα του άνοιξε τη Σχολή Ραπτικής "HELLAS" για την εκπαίδευση νεαρών γυναικών στη χρήση ηλεκτρικών ραπτομηχανών. Χιλιάδες νέες μετανάστριες από διάφορες χώρες έμαθαν τη χρήση ραπτικών μηχανών και εξασφάλισαν εργασία σε αυσττραλιανά εργοστάσια ρουχισμού, στη σχολή της κας Μίτσης Κουρή. Την ίδια περίοδο ο Αλφρέδος δημιούργησε μια δική του εταιρεία ανδρικών ενδυμάτων, την Primo Clothing η οποία πήγε αρκετά καλά και του επέτρεψε λίγο αργότερα ν’ ανοίξει στη Μελβούρνη το κατάστημα ανδρικών ενδυμάτων Alfredos’ Menswear. Αποδείχτηκε μια ανθηρή εταιρία η οποία τελικά επεκτάθηκε στη Μελβούρνη σε έξι υποκαταστήματα λιανικής πώλησης.

Στη Μελβούρνη ο Αλφρέδος, εκτός από επιχειρήσεις, αναμείχθηκε ενεργά σε παροικιακά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά ζητήματα και έπαιξε ηγετικό ρόλο στα διοικητικά συμβούλια διαφόρων παροικιακών και άλλων οργανώσεων και κινήσεων. Σύντομα έγινε μέλος της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Μελβούρνης, το 1957 ήταν ιδρυτικό μέλος του «Αθηναϊκού Συλλόγου Μελβούρνης» και το 1960 έγινε ο δεύτερος Πρόεδρός του. Την περίοδο εκείνη (1958-62) δημιουργήθηκε στην Αυστραλία το Εκκλησιαστικό πρόβλημα και ο Αλφρέδος, για πολλούς έπαιξε έναν αμφιλεγόμενο ρόλο με τη δημιουργία του ΠΕΣ (Παροικιακός Εθνικός Συναγερμός) που επεδίωκε το συμβιβασμό των Κοινοτήτων – Αρχιεπισκοπής, μια κίνηση με διάφορες ενέργιες που τελικά οδήγησε στη διαγραφή του ιδίου και άλλων μελών του ΠΕΣ από την Κοινότητα. Ο Κουρής στο βιβλίο του «Μετανάστης: Η ευλογία και δυστυχία ν’ αγαπάς δύο πατρίδες» (έκδοση 1998) καθώς και στη συνέντευξη μαζί μου το 2006 εξηγεί τους στόχους της οργάνωσής του εκείνης και ότι επιδίωξή του ήταν οι Κοινότητες να διατηρούν τα περιουσιακά τους στοιχεία και όχι να τα μεταβιβάζουν στο Τραστ της Αρχιεπισκοπής και ότι γι’ αυτό εξασφάλισε την υπόσχεση του τότε Αρχιεπισκόπου Ιεζεκιήλ, μια υπόσχεση που έγινε πολιτική της Αρχιεπισκοπής και αποτέλεσε καταστατική διάταξη της Κοινότητας Μεντόν και άλλων Κοινοτήτων που ιδρύθηκαν στη δεκαετία του 1960. Ο Κουρής ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Κοινότητας του Μεντόν το 1962 και υπήρξε Πρόεδρός της για περισσότερα από 20 χρόνια μέχρι το 1989. Τα πρώτα πέντε χρόνια έχτισαν την εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών της εν λόγω Κοινότητας. Το 1967 μαζί με τον Ιερόθεο Κουρτέση και τον Σπύρο Λιώλιο ίδρυσαν την Ελληνική Ακαδημία Μελβούρνης, ένα πρώτο δευτεροβάθμιο παροικιακό σχολείο για τη διδασκαλία της Ελληνικής.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο Κουρής ηγήθηκε μιας κίνησης για την παράταση των ωρών ανοίγματος των καταστημάτων τις βραδινές ώρες της Παρασκευής "Make Melbourne Brighter Citizen’s Committee», μια κίνηση που άλλαξε την κοινωνική ζωή της Μελβούρνης και πολλών άλλων αυστραλιανών πόλεων. Είχε γίνει μέλος του Σωματείου Καταστηματαρχών Λιανικών Πωλήσεων Μελβούρνης και εκεί έφερε το θέμα παράτασης των ωρών ανοίγματος καταστημάτων ώστε οι πελάτες να έχουν χρόνο να κάνουν τις αγορές τους μετά το τέλος της εργάσιμης ημέρας τους αλλά συνάντησε τρομερή αντίδραση, ιδιαίτερα από ιδιοκτήτες των μεγάλων καταστημάτων. Ο Κουρής δεν απογητεύτηκε, πήρε το θέμα στις εφημερίδες και σχημάτισε την Επιτροπή για μια πιο φωτισμένη και λαμπρή Μελβούρνη, όπως συνέβαινε και σε άλλες μοντέρνες μεγαλοπόλεις του κόσμου. Ο Κουρής με άλλους εμπόρους άνοιξαν τα καταστήματά τους μέχρι τις 9.00μμ την Παρασκευή 11 Μαΐου 1971. Η κίνηση θεωρήθηκε παράνομη, συνελήφθηκαν και τους επιβλήθηκαν πρόστιμα. Αυτό, όμως, ήταν η αρχή μιας νέας περιόδου. Πολλοί πίεσαν για αλλαγή, η νομοθεσία άλλαξε και την Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 1971 τα καταστήματα της Μελβούρνης, των προαστίων και άλλων πόλεων της Βικτόριας παρέμειναν ανοιχτά μέχρι τις 9,00μμ και χιλιάδες άνθρωποι για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μπορούσαν να κάνουν τα ψώνια του μετά τις 5.30 μμ. Η Μελβούρνη έγινε μια πιο μοντέρνα και φαντασμαγορική μεγαλούπολη.

Το 1984 η Επιτροπή έκανε εκστρατεία για την παράταση των ωρών ανοίγματος των καταστημάτων οινοπνευματωδών ποτών μέχρι τις 10.00 το βράδυ, με ταυτόχρονη διάθεση φαγητών. Και η εκστρατεία αυτή ήταν επιτυχής. Οι εκστρατείες αυτές του Αλφρέδου Κουρή που στέφθηκαν και οι δύο από επιτυχία, έδωσαν μια νέα ζωή στην πόλη της Μελβούρνης και βοήθησαν να τη μεταβάλουν από μια ανιαρή επαρχιακή πόλη που ήταν στις δεκαετίες του 1950 και 1960, σε μια σφύζουσα από ζωή μεγαλούπολη, όπως είναι σήμερα. Στις δεκαετίες του 1950 και 1960 τα καταστήματα και οι μπυραρίες έκλειναν στις 6 το βράδυ και σε μερικούς δρόμους κουτρουλούσαν άτομα μισομεθυσμένα που δεν είχαν προλάβει να τελειώσουν τα βιαστικά ποτά τους με την ησυχία τους εντός του καταστήματος.

Ο Κουρής πίστευε ότι οι μετανάστες θα έπρεπε να απολαμβάνουν ισοτιμία δικαιωμάτων με όλους τους Αυστραραλούς και αυτό θα το πετύχαιναν με το να γίνονται μέλη των Αυστραλιανών κομμάτων και με την εκλογή μεταναστών στα δημοτικά συμβούλια και τα κοινοβούλια της χώρας. Επανηλειμένως έθεσε υποψηφιότητα για το Δημοτικό Συμβούλιο της Μελβούνης, το 1970 για τη Γερουσία ως ανεξάρτητος και στις πολιτειακές εκλογές του 1976 ως υποψήφιος του Φιλελεύθερου Κόμματος στην έδρα Brunswick. Σε όλες τις προσπάθειες απέτυχε. Το 1974 ίδρυσε το GALA την ΄Ενωση Ελλήνων του Φιλελεύθερου Κόμματος και εκλέχτηκε Πρόεδρός του.. Χαρακτηριστικό της ευθύτητας του Κουρή είναι ότι όταν το 1977, η κυβέρνηση Φρέιζερ κατάργησε τον ραδιοφωνικό σταθμό 3ΖΖ στη Μελβούρνη παραιτήθηκε από το Φιλελεύθερο Κόμμα και την προεδρία του GALA.

Μετά το 1975 οι δουλιές στα καταστήματα του Αλφρέδου παρουσίααν κάμψη. Το 1977 αποφάσισε να κρατήσει μόνο δυο από τα μαγαζιά με την καλύτερη κίνηση, να πωλήσει δύο και τα άλλα δύο να τα κλείσει όταν έληγε η μίσθωσή τους. Ο ίδιος αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα ασχολήθηκε επίσης με επιχειρήσεις και το 1980 ίδρυσε μαζί με τον συγγραφέα Θόδωρο Πατρικαρέα το «Σύλλογο Ελληνοαυστραλών Αθηνών» του οποίου υπήρξε Πρόεδρος μέχρι το 1981 αλλά το 1982 επανήλθε στην Αυστραλία.

Ο Κουρής ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία. Το 1970 αγόρασε με άλλους για κάποιο διάστημα τον «Πυρσό» του Μιχάλη Μηχαϊλίδη τον οποίο λίγο αργότερα τον πούλησαν στον Ερνέστο Σμιθ. Το 1982, όταν επέστρεψε από την Ελλάδα ανέλαβε τη διεύθυνση της εφημερίδας «Νέα Πατρίδα» στη Μελβούρνη και μεταξύ 1985 και 1993 εξέδωσε τα έντυπα «Νέος Πυρσός» και «Ομογένεια».

Το 1984 ήταν ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαυστραλιανού Εμπορικού Επιμελητηρίου HACCI. Υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος και Γραμματέας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Βικτόριας μεταξύ 1987-89 και σύμβουλος του ΔΣ της Κοινότητας Μελβούρνης την περίοδο 1990-1992. Το 1988 μαζί με τον Πρόεδρο της Κοινότητας Δημήτρη Κτενά επισκέφτηκαν το Φανάρι, σε μια ανεπιτυχή προσπάθεια επίλυσης του παροικιακού εκκλησιαστικού ζητήματος.. ΄Ηταν επίσης δραστήριο μέλος της Επιτροπής Αναβάθμισης του Εορτασμού της Μάχης της Κρήτης και πρόεδρός της την περίοδο 1999-2005 της οποίας ένα από τα επίτεύγαματά της ήταν η ανέργεση του ανδριάντα του Ελευθερίου Βενιζέλου στο προαύλιο του οικήματος της Κρητικής Αδελφότητας στο Μπράνσγουικ. Για την πολλαπλή του κοινωνική δράση τιμήθηκε με το μετάλιο Order of Australia.

Ο Αλφρέδος Κουρής ήταν ένας δραστήριος σημαντικός Ελληνοαυστραλός που είχε πάντα μπροστά του το όραμα μιας οργανωμένης παροικίας. Θα πρέπει, έλεγε, ν’ αποφεύγουμε τις διαιρέσεις, όταν ζητάμε από τα παιδιά μας να περισώσουν τις Κοινότητές μας, τις εκκλησίες μας και τη γλώσσα μας. Εργάστηκε για τους νέους, για το μέλλον της παροικίας και για την αναγνώριση των ίσων δικαιωμάτων των μεταναστών. Παντού επιδίωκε την πρόοδο και εργαζόταν να την πετύχει και για τον εαυτό του, και για την παροικία, και για την ευρύτερη Αυστραλιανή κοινωνία.

 

* (Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

http://www.greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT © 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved