THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Ο Τσίπρας και ο αντι-Τσίπρας με τη γραβάτα

 

November 2016

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι και οι δυο αρκετά καλοί ομιλητές και ηλικιακά φαίνονται να μη διαφέρουν πολύ αλλά στα περισσότερα άλλα πεδία οι διαφορές είναι εμφανείς. Ο Τσίπρας φοίτησε στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και του πήρε δέκα χρόνια να τελειώσει τις σπουδές του. Ασχολούνταν περισσότερο με τον φοιτητικό συνδικαλισμό παρά με τις σπουδές του και ποτέ δεν άσκησε κάποιο άλλο επάγγελμα έξω από τις πολιτικές του δραστηριότητες. Σχετικό με αυτό φαίνεται να είναι η άρνησή του να φορέσει γραβάτα, έστω και ως πρωθυπουργός.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου 1974, τρίτο παιδί του εργολάβου-μηχανικού Παύλου Τσίπρα που καταγόταν από το Αθαμάνιο Τζουμέρκων της περιοχής ΄Αρτας και της Αρίστης Τσίπρα από την Ελευθερούπολη Καβάλας. Ως μαθητής Γυμνασίου διακρίθηκε στις καταλήψεις σχολείων την περίοδο 1990-1991. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και Πολεοδομία ως μεταπτυχιακό αλλά ποτέ δεν άσκησε το επάγγελμά του. Το 1988 έγινε μέλος της ΚΝΕ (της νεολαίας του ΚΚΕ) και αργότερα του Συνασπισμού. Το 2006 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος του Συνασπισμού για την Αθήνα και προσέλκυσε σχεδόν 11% των ψήφων. Το 2008 εξελέγη Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και στις Ευρωεκλογές του 2009 το κόμμα του συγκέντρωσε το 4.7% των ψήφων. Στις εκλογές του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Σις εκλογές της 25 Ιανουαρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε πρώτο κόμμα με 36.34% και 149 βουλευτές και σχημάτισε κυβέρνηση μαζί με το δεξιό κόμμα Ανεξάρτητοι ΄Ελληνες του Πάνου Καμμένου. Στις 20 Αυγούστου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ο Τσίπρας παραιτήθηκε επιδιώκοντας εκλογές. Στις εκλογές της 20 Σεπτεμβρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε πάλι πρώτο κόμμα συγκεντρώνοντας 35.46% και 145 βουλευτές και σχημάτισε και πάλι κυβέρνηση με τους Ανεξάρτητους ΄Ελληνες του Πάνου Καμμένου. Σε όλες αυτές τις εκστρατείες από το 2009 ως το 2015 ο Αλέξης Τσίπρας διακρίθηκε για τη δημαγωγία του υποσχόμενος τα πάντα: την κατάργηση των μνημονίων με έναν νόμο και ένα άρθρο, την αποκατάσταση των μισθών και συντάξεων και την κατάργηση του φόρου ΕΝΦΙΑ. Βεβαίως τίποτα από αυτά δεν υλοποιήθηκε, αντίθετα υπέγραψε ένα τρίτο μνημόνιο μετά την κατάρευση των διαπραγματεύσεων του Γιάννη Βαρουφάκη, τον έλεγχο των τραπεζικών αναλήψεων και την αύξηση του χρέους κατά 85 περίπου δισεκατομύρια ευρώ, μετατρέποντας το περίφημο ΟΧΙ του Δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 σε κωλοτούμπα του ΝΑΙ.

 

Το 2015, όταν η Νέα Δημοκρατία έχασε τις εκλογές άρχισε να ψάχνεται για την εξεύρεση ενός κατάλληλου αρχηγού. Ο κατάλληλος αρχηγός, επιχειρηματολογούσαν πολλοί θα πρέπει να είναι ένας αντιΤσίπρας, δηλαδή να είναι νέος και να είναι δημοφιλής στη νεολαία. ΄Υστερα από σχετικές εκλογικές εκστρατείες και εκλογές ένας τέτοιος αντι-Τσίπρας αλλά με γραβάτα, βρέθηκε στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, 4ο παιδί του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Μητσοτάκη και της Μαρίκας Μητσοτάκη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 1968. Αρίστευσε στο Αμερικανικό Κολέγιο των Αθηνών και διακρίθηκε στα πανε-πιστήμια Staford και Harvard όπου σπούδασε στον τομέα διοίκησης επιχειρήσεων. Μετά τις σπουδές του εργάστηκε για μια δεκαετία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα. Στην πολιτική μπήκε το 2004 όπου εκλέχτηκε 1ος βουλευτής στη Β΄Εκλογική Περιφέρεια της Αθήνας. Στην κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου χρημάτισε Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης από τις 25 Ιουνίου 2013 μέχρι τις 27 Ιανουαρίου 2015. Τελικά εξελέγη Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας στις 10 Ιανουαρίου 2016.

 

Τους τελευταίους μήνες ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να αναδεικνύεται ο αντιΤσίπρας με τη γραβάτα αφού, όπως ο Τσίπρας και ο Σαμαράς παλιότερα απαιτεί νέες εκλογές και οι δημοσκοπήσεις τον φέρνουν πάντα μπροστά και ως κόμμα και ως προτιμώμενο πρωθυπουργό. Ο Τσίπρας, όπως είδαμε παραπάνω μεταχειρίστηκε ψεύτικες υποσχέσεις τις οποίες όχι μόνο δεν τήρησε αλλά έκανε ακριβώς το αντίθετο, πράγμα που απογοήτευσε τους πρώην ψηφοφόρους του. ΄Οπως λένε και οι ΄Αγγλοι, μια χώρα έχει την κυβέρνηση που της αξίζει, δηλαδή εκείνη που οι ψηφοφόροι της ψήφισαν. Αλλά τι καινούργιο έχει να προσφέρει ο Μητσοτάκης; Τίποτα περισσότερο από ό,τι πρόσφεραν οι προκάτοχοι του Τσίπρα, Γιώργος Παπανδρέου και Αντώνης Σαμαράς. Θαύματα δεν γίνονται και η προ-2009 περίοδος θα είναι πάντα πολύ μακριά. Ο Μητσοτάκης τα γνωρίζει αυτά και γι αυτό αποφεύγει να δεσμευτεί με μη υλοποιήσιμες υποσχέσεις. Σε τι βασίζει τότε τις απαιτήσεις του για εκλογές;

Ο Μητσοτάκης σωστά, κατά τη γνώμη μου, επιχειρηματολογεί ότι η πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα οδηγεί σε αδιέξοδο και φαύλο κύκλο. Η οικονομία δεν θ αρχίσει να κινείται αν δεν απαλλαγεί από την πληθώρα των φόρων που έφερε η κυβέρνηση Τσίπρα, κάτι που εμποδίζει τις επενδύσεις και την ανάπτυξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Το ξεκίνημα της οικονομίας χρειάζεται δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και μείωση της ανεργίας και αυτό δεν επιτυγχάνεται με διορισμούς στον δημόσιο τομέα, στους οποίους καταφεύγει η κυβέρνηση Τσίπρα, περισσότερο για βόλεμα ημητέρων παρά για δημιουργία οικονομικής δραστηριότητας. Ο Τσίπρας απέτυχε στις υποσχέσεις του, αποτυγχάνει και στην πολιτική του για οικονομική ανάκαμψη. Ως αντιπολίτευση υποστήριξε κάθε αρνητική πολιτική, όπως το κίνημα των αγανακτισμένων της Πλατείας Συντάγματος που ζητούσαν να καεί το μπουρδέλο η Βουλή ή το κίνημα Δεν Πληρώνω, όπου ενθάρρυνε τους πολίτες να αρνούνται να πληρώνουν τους φόρους τους ή τα διόδια στις μεγάλες οδικές αρτηρίες της χώρας ή ανέβαινε στα τρακτέρ των αγροτών που απέκλειαν τους μεγάλους δρόμους και έκοβαν την Ελλάδα στα δύο. Τώρα που οι φόροι και το ΕΝΦΙΑ αυξήθηκαν σημαντικά αντί να καταργηθούν οι ψηφοφόροι συνηδειτοποιούν ότι έπεσαν θύματα της ευπιστίας και ακρισίας τους.

 

Το θέμα, όμως, είναι μπορεί μια χώρα να σύρεται διαρκώς κάθε χρόνο σε εκλογές; Δεν υπάρχει δημοκρατικός τρόπος αλλαγής μιας κυβέρνησης που εξακολουθεί να διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό το γνωρίζει ο κ. Μητσοτάκης και πρέπει να το αποδεχτεί, αλλά την ίδια στιγμή θα πρέπει να επεξεργάζεται ένα δικό του πρόγραμμα, με τις δικές του απαντήσεις και ωθώντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να λάβει πιο σωστά μέτρα στους ευαίσθητους τομείς της Παιδείας, Πολιτισμού, Τγείας και Προσφυγικού.

 

Βεβαίως το άλλο δυσάρεστο θέμα είναι η θλιβερή κτάσταση που επικρατεί στο χώρο του Κέντρου του πολιτικού φάσματος, η πολυδιάσπαση του Κέντρου σε πολλά κομματίδια. Η κατάσταση αυτή προσφέρει μια πρόκληση στα κομματίδια αυτά να ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να αποφευχθεί το φαινόμενο της παγίωσης μιας πόλωσης μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Τα κόμματα του Κέντρου, είτε λέγονται Κεντροδεξιά ή Κεντοαριστερά θα πρέπει να αρθρούν στο ύψος των περιστάσεων ώστε ένα ενωμένο κόμμα ή συνασπισμός να επεξεργαστεί απαντήσεις και πολιτικές και να επιδιώξει την προοπτική που απαιτούν σήμερα οι δύσκολες συνθήκες της χώρας.

 

* (Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

http://www.greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved