THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

Από την Ελλάδα του 2017

 

Αύγουστος 2017

Τον Ιούνιο του 2017 είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Θα προσπαθήσω ν αναφερθώ εδώ σε κάποια σημεία. Η οικονομική κρίση έχει γίνει μια μόνιμη ιστορία αλλά αυτοί που υποφέρουν περισσότερο είναι οι άνεργοι. Ο τουρισμός αποτελεί μια οικονομική ανάσα για πολλούς που δεν εξαρτώνται και δεν έχουν δοσοληψίες με το Δημόσιο. Υπάρχουν, όμως, παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά τον τουρισμό, από τα σκουπίδια, την ασφάλεια, τις απεργίες στα μουσεία. Η απεργία στην αποκομιδή των σκουπιδιών ήταν ανυπόφορη παντού αλλά ιδιαίτερα στην Αθήνα. Αυτό σε μια περίοδο αιχμής της τουριστικήςκίνησης όπου η χώρα προσβλέπει ότι θα φιλοξενήσει 30 εκατομμύρια τουρίστες.

Διαφορετική είναι η καθημερινότητα στην Αθήνα, από την επαρχία και την τουριστική και νησιωτική Ελλάδα. Ο αντίχτυπος της ανεργίας είναι βαρύτερος στην Αθήνα. Η επαρχία είναι περισσότερο προσαρμοσμένη με τη στατική της ζωή, τις συναντήσεις στα καφενεία και τις καφετέριες, τις καθημερινές και εορταστικές κινήσεις, τις επισκέψεις συνταξιούχων και παραθεριστών από τα αστικά κέντρα. Τα νησιά και οι τουριστικές περιοχές, ανάλογα, βρίσκονται σε διαρκή κίνηση. ΄Οσοι μπορούν και έχουν τις δυνατότητες προσπαθούν να επωφεληθούν από την τουριστική κίνηση και να εξοικονομήσουν και κάτι για την χειμερινή περίοδο. Πολλοί άνεργοι της Αθήνας που επιθυμούν να βγάλουν κάτι μεταβαίνουν στις τουριστικές περιοχές.

Ο τουρισμός δημιουργεί κίνηση αλλά χρειαζόμαστε ποιοτικό τουρισμό, παραπονείται ο ταξιτζής στα Χανιά. Εννοεί τουρίστες που να ξοδεύουν περισσότερα, δηλαδή ανθρώπους μιας άλλης πιο εύπορης τάξης. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Ωστόσο οι εύποροι τουρίστες θα είχαν απαιτήσεις για διαφορετικές ξενοδοχιακές εγκαταστάσεις, για μαρίνες, για κίνηση ιδιωτικών σκαφών, κάτι που δεν θα βοηθούσε και τόσο πολύ την τάξη των ταξιτζήδων και των μικρών εστιατορίων με τα τυπικά ελληνικά φαγητά: σουβλάκια, κρεατικά, ψαρικά, σαλάτες, με τα οποία είναι γεμάτη η τουριστική και η υπόλοιπη Ελλάδα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα δεν είναι η οικονομική κρίση αλλά η αλλαγή νοοτροπιών. ΄Εστω και να λυθεί το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης αν δεν αλλάξουν οι νοοτροπίες πολιτών και κομμάτων, κυβερνώντων και κυβερνουμένων δεν πρόκειται ν αλλάξει τίποτα, σε μερικά χρόνια οι κρίσεις θα είναι πάντα μπροστά. Τα κόμματα και τις κυβερνήσεις τα ψηφίζουν και τα αναδεικνύουν οι πολίτες. Δυστυχώς οι πολίτες ψηφίζουν με κριτήρια τα ρουσφέτια και τις παροχές ή και απλώς τις υποσχέσεις και τις ψεύτικες υποσχέσεις. Γιατί πώς εκλέχτηκαν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και οι κ. Τσίπρας και Καμμένος παρά με τις ψεύτικες υποσχέσεις και τις ψευδείε ελπίδες των ψηφοφόρων ότι θα σχίσουν, όπως υπόσχονταν, τα μνημόνια με ένα μόνο νόμο και με ένα μόνο άρθρο και ότι θα διαπγματεύονταν και θ απαιτούσαν την επαναφορά των μισθών και συντάξεων στα επίπεδα του 2009, όταν το έλλειμμα του προϋπολογισμού ξεπερνούσε το 15%. ΄Οτι θα δημιουργούνταν η κατάσταση όπου όλοι θα δικαιούνται πτυχία χωρίς μεγάλη προσπάθεια, θέσεις στο Δημόσιο, επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις από την κυβέρνηση. ΄Οταν όμως η παραγωγή σου είναι 10 μονάδες δεν μπορείς να καταναλώνεις συνεχώς 12 και παραπάνω και να συμπληρώνεις τα ελλείμματα με δανεισμούς, κάποτε θα χτυπήσει κόκκινο και η χώρα δεν θα μπορεί ν ανταπεξέλθει. Για ν αντιμετωπιστούν τέτοια φαινόμενα, όμως, η Ελληνική κοινωνία χρειάζεται όχι μόνο κόμματα που να λειτουργούν σωστά αλλά και αναξάρτητους δημοσιογράφους και διανοούμενους, με γνώση και καθαρή ματιά, που βλέπουν τη μεγάλη εικόνα, πέρα από στενά κομματικά πλαίσια και συμφέροντα.

Εχει γίνει αποδεχτό ότι το πρόβλημα της ανεργίας θα βελτιωθεί όχι με διορισμούς στο Δημόσιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση αλλά από την ανάπτυξη και την ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα και της παραγωγής. Η κυβέρνηση Τσίπρα, με τους διορισμούς φίλων δεν φαίνεται να το ενστερνίζεται αυτό. Για να υπάρξει δημιουργία θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα χρειάζονται γενναίες επενδύσεις.Τέτοιες επενδύσεις, όμως, δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθούν με το ύψος της άμεσης φορολογίας και της έμμεσης φορολογίας του 24% και τους τραπεζητικούς περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων που ισχύουν σήμερα και που επέβαλε η κυβέρνηση Τσίπρα από την περίοδο του Γιάνη Βαρουφάκη. Για να δώσω μια ιδέα του τι ακριβώς συμβαίνει θ αναφερθώ σε μια προσωπική εμπειρία. ΄Οταν ήμουν με τη γυναίκα μου στην Ελλάδα τον Ιούνιο είδαμε τη διαφήμιση ενός ταξιδιωτικού γραφείου για μια εκδρομή. Μας ζήτησαν τα χρήματα αλλά πληρώσαμε μόνο 300 ευρώ προκαταβολή. ΄Οταν ήρθε η ημερομηνία η εκδρομή δεν έγινε γιατί δεν υπήρξε αρκετή αντπόκριση. Πήγα στην εταιρεία να ζητήσω τα χρήματα και μου είπαν ότι δεν μπορούν να μου τα δώσουν απευθείας, πρέπει να πάνε σε έναν τραπεζητικό λογαριασμό. Ευτυχώς είχα από παλιά έναν τραπεζητικό λογαριασμό στην Τράπεζα της Εθνικής που είχε ακόμη 141 ευρώ. Πήγα στην τράπεζα και ζήτησα τα χρήματα αλλά μου είπαν δεν μπορούσα να τα πάρω, χρειαζόμουν αριθμό Φορολογικού Μητρώου. Τι φορολογικό μητρώο, τους είπα, εγώ λείπω από την Ελλάδα 52 χρόνια και από τότε δεν είχα ποτέ στην Ελλάδα ουδέν έσοδο από οποιαδήποτε πηγή, μόνο τα έξοδα που ξοδεύω όταν την επισκέπτομαι. ΄Ασχετα με αυτό, μου είπαν, μπορώ να βγάλω ένα ορισμένο ποσό κάθε φορά και για να γίνει αυτό χρειάζομαι αριθμό φορολογικού μητρώου. Τους απάντησα ότι όταν είχα μόνο 30 μέρες να μείνω στην Ελλάδα, δεν θα πήγαινα να ξοδέψω τουλάχιστον μια μέρα στη φορολογική υπηρεσία για να βγάλω αριθμό φορολογικού μητρώου. Με τέτοια νοοτροπία, για ένα ελάχιστο ποσό 300 ευρώ ποιος θα πάει να επενδύσει στην Ελλάδα; Αν δεν γίνει αυτό από πού θα προέλθουν οι νέες εργασίες;

΄Ενα άλλο ζήτημα που επηρεάζει τον τουρισμό και την καθημερινή ζωή στην Ελλάδα είναι τα προβλήματα της ασφάλειας και της φασιστικής νοοτροπίας ορισμένων ομάδων. Στο κέντρο της Αθήνας σε μια ακτίνα γύρω από την Ομόνοια δεν μπορεί κάποιος να πλησιάσει χωρίς να κρατάει τη μύτη του ή να κυκλοφορήσει μόνος του το βράδυ και να αισθάνεται ασφαλής. Υπάρχει επίσης πρόβλημα με τις μικροκλοπές στα μέσα συγκοινωνίας. Το μεγαλύτερο, όμως, πρόβλημα είναι οι ναζιστές χρυσαυγίτες και οι αναρχικοί κουκολοφόροι. Οι κουκουλοφόροι λερώνουν και καταστρέφουν τα αγάλματα και τα μνημεία ή καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία και τρομοκρατούν τον κόσμο.

Επιτέλους, η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου είχε δώσει ένα τέλος στον ευτελισμό των πανεπιστημίων από τις φασιστικές πρακτικές των κουκουλοφόρων, με την κατάργηση του λεγόμενου πανεπιστημιακού ασύλου. Με το πανεπιστημιακό άσυλο απαγορευόταν στην αστυνομία, χωρίς τη ρητή πρόσκληση της Πρυτανείας, να εισέλθει στο χώρο των πανεπιστημίων και να εμποδίσουν παράνομες ενέργειες όπως καταλήψεις αιθουσών, παρεμπόδιση διαλέξεων ή και διακίνηση ναρκωτικών. Διάφορες ομάδες, πολλές φορές μη φοιτητικές, κατέστρεφαν ή καταλάμβαναν αίθουσες και Σχολές. Ας θυμηθούμε την περίφημη κατάληψη της Νομικής Σχολής από λαθρομετανάστες που τους έφεραν από την Κρήτη διάφορες αντικυβερνητικές ομάδες επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου.

Η κυβέρνηση Τσίπρα κατάργησε την προηγούμενη νομοθεσία και επανέφερε το άσυλο των διαφόρων αντικοινωνικών ομάδων που τώρα συχνά δρουν ελεύθερα στα διάφορα πανεπιστήμιοα τα οποία έχουν καταστεί, αντί κέντρα γνώσης, άντρα κατασκευής βομβών μολότοφ. Από το Πολυτεχνείο πριν μερικούς μήνες βγήκαν στην οδό Πατησίων κουκουλοφόροι με μολότωφ, κατέλαβαν δυο τρόλει, έβγαλαν τους επιβάτες έξω και έκαψαν τα οχήματα που η αντικατάστασή τους είναι πανάκριβη. Η αστυνομία δεν συνέλαβε κανέναν γιατί το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν το θεώρησε σκόπιμο να διαθέσει κάποια αστυνομική δύναμη για το σκοπό αυτό. Οπωσδήποτε, η αστυνομία δεν είχε την άδεια να εισέλθει στο Πολυτεχνείο.

΄Ενα τελευταίο κρούσμα της αδιαφορίας του λεγόμενου Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη είναι οι καταστροφές προθηκών καταστημάτων στην οδό Ερμού -την πιο εμπορική οδό του κέντρο της Αθήνας- γιατί τολμούν να ανοίγουν και να λειτουργούν τις Κυριακές. Μάλιστα την Κυριακή 16 Ιουλίου τέσσερις κουκουλοφόροι ξυλοκόπησαν στην οδό Ερμού έναν Ελληνοαυστραλό τουρίστα γιατί έβγαινε από κατάστημα με τη γυναίκα του, το κοριτσάκι του και την πεθερά του όπου είχαν μπει για ψώνια. Αιμόφερτος έψαχνε για αστυνομικό να καταγγείλει την επίθεση εναντίον του. Γιατί τον χτύπησαν; Γιατί ψώνιζε την Κυριακή. Ποιό είναι το μήνυμα που δίνεται στους ξένους τουρίστες, την αποκαλούμενη βαριά ελληνική βιομηχανία- με την ανοχή τέτοιων πρακτικών; Τι πρέπει να πιστεύουν οι ΄Ελληνες της Μελβούρνης που πριν 45 χρόνια όλα τα μαγαζιά κι οι μπιραρίες παρέμειναν κλειστά τις καθημερινές μετά τις 6.00 το βράδυ καθώς και τα Σαββατοκύριακα και ήταν άνθρωποι με ανοιχτά μυαλά σαν τον αείμνηστο Αλφρέδο Κουρή που έκαναν εκστρατεία να πολεμήσουν αυτή τη νοοτροπία και νομοθεσία και να δώσουν στην πόλη τη σημερινή της λάμψη και ζωή;

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

http://www.greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

 

   
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved