THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΦΩΤΑΚΗ

Eνα κομμάτι της Ελληνοαυστραλιανής Ιστορίας:

Το πλοίο με τις 900 νύφες

Toυ Δρ Χρήστου ΦΙΦΗ

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

 

Oκτώβριος 2017

Ο κ. Παναγιώτης Φωτάκης είναι εκπαιδευτικός από την Αδελαΐδα και κατάγεται από τα Σιάνα της Ρόδου. Το 1957, 8χρονο αγόρι, τότε, ταξίδεψε με το ισπανικό πλοίο Begona, με τη μητέρα του και τα δυο μικρότερα αδέρφια του για την Αυστραλία για να επανενωθούν με τον πατέρα του που είχε μεταναστεύσει νωρίτερα και διέμεινε στην Αδελαΐδα. Ο μικρός Παναγιώτης παρατήρησε ότι στο πλοίο ήταν λίγοι άνδρες αλλά περισσότερες από 900 νεαρές Ελληνίδες που ταξίδευαν επίσης για την Αυστραλία. Από διάφορες ερωτήσεις που έκανε έμαθε ότι οι νεαρές κοπέλες μετανάστευαν στην Αυστραλία με σκοπό να συναντήσουν τους μελλοντικούς συζύγους τους που οι περισσότερες τους γνώριζαν μόνο από μια φωτογραφία που κουβαλούσαν μαζί τους. Στην Αυστραλία ο Παναγιώτης συχνά θυμόταν τις κοπέλες και ήθελε να μάθει περισσότερα για τις μετέπειτα ιστορίες τους, κάτι που αργότερα τον οδήγησε σε μια μακρόχρονη έρευνα, σε σχετικές ομιλίες, συγγραφή άρθρων και συνεντεύξεις. Στις 27 Ιούλίου 2017 ο κ. Φωτάκης έδωσε μια ενδιαφέρουσα διάλεξη στην Ελληνική Κοινότητα της Μελβούρνης στα πλαίσια της μακρόχρονης αυτής εργασίας. Ακολουθεί μια συνέντευξη με τον κύριο Φωτάκη για το ερευνητικό πρόγραμμα που έχει αναλάβει.

Κύριε Φωτάκη, παρακολούθησα την ενδιαφέρουσα διάλεξή σας στη Μελβούρνη για το ταξίδι του Bergona με τις 900 νύφες το 1957 και χαίρομαι για την ευκαιρία να έχουμε αυτή τη συνέντευξη. Τι θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια στην Ελλάδα;

Θυμάμαι πάρα πολλά από το χωριό μου Σιάννα της Ρόδου πριν αναχωρήσω για την Αυστραλία το 1957. ΄Ημουν τότε 8 χρονών. Η μητέρα μου μού μιλούσε για τους θείους μου που είχαν μεταναστεύσει στη Νότια Αυστραλία το 1924 και το 1927. Η μετανάστευση για την Αυστραλία πάντα στριφογύριζε στο μυαλό μου. Θυμάμαι πολλούς συγγενείς και φίλους που μετανάστευαν για την Αυστραλία. Πολλοί συγχωριανοί μου ζουν στη Νότια Αυστραλία και τη Βικτόρια.

Ποιές ήταν οι εμπειρίες σας από τα πρώτα χρόνια σας στην Αυστραλία;

Τα πρώτα χρόνια ήμασταν στενά δεμένοι και δημιουργήσαμε τον πρώτο σύλλογο από χωριό της Ρόδου. Συναντιόμασταν τακτικά, επισκεπτόμασταν διάφορα μέρη και γιορτάζαμε διάφορες γιορτές όπως ονομαστικές και Εθνικές εορτές και είχαμε διάφορες άλλες κοινές εκδηλώσεις.

Είχατε την εμπειρία, ως 8χρονο παιδί, να συνταξιδεύετε με περίπου 900 κοπέλες που έρχονταν στην Αυστραλία με σκοπό το γάμο. Ποιές είναι οι σχετικές μνήμες σας από αυτό το ταξίδι;

Ως ένα 8χρονο παιδί πάνω στο πλοίο BEGONA έβλεπα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού πολλές νεαρές γυναίκες σε ομάδες στο κατάστρωμα και πολύ λίγους άνδρες. Ρωτούσα τη μητέρα μου γιατί ήταν τόσες πολλές νέες κοπέλες στο πλοίο και αυτή κάθε φορά μού έδινε διαφορετικές απαντήσεις που δεν έβγαζαν νόημα. Μόνο προς το τέλος του ταξιδιού μού είπε ότι ήταν νύφες και μερικές από αυτές παντρεύονταν με φωτογραφία. Αυτό πάλι δεν έβγαζε νόημα για μένα. Πώς μπορεί κάποιος να παντρευτεί με φωτογραφία; Μια από τις νεαρές κοπέλες ανέλαβε μόνη της να με προσέχει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού γιατί η μητέρα μου έπρεπε να προσέχει τα δυο μικρότερα αδέρφια μου. Η κοπέλα αυτή ονομαζόταν Μαρία Θεοδωροπούλου και είχε γίνει για μένα ο φύλακας άγγελός μου, η μεγάλη μου αδελφή που δεν είχα. Ξανασυναντηθήκαμε μετά 60 χρόνια σε μια συνάντηση επανένωσης στην Αδελαΐδα. Το όνομά της τώρα ήταν Μαρία Κάτσου.΄Ηρθε στην Αδελαΐδα από τη Μελβούρνη με τον άνδρα της και την εγγονή της.

Οι 900 νύφες του πλοίου BEGONA αποτελούν ένα ιστορικό γεγονός στη μετανάστευση των Ελλήνων για την Αυστραλία και θα πρέπει να αναγνωριστεί η ιστορικότητά του. Πολλές από τις νύφες του BEGONA συναντιούνται ταχτικά στην Αδελαΐδα και θυμούνται το ταξίδι που έκαναν πριν 60 χρόνια. ΄Εχω επίσης συγκινητικές αναμνήσεις από το ταξίδι μου εκείνο και είναι σπουδαίο για μένα να τις συναντώ ταχτικά. Πολλές από αυτές θυμούνται το τότε 8χρονο αγόρι που τους έκανε πολλές ερωτήσεις στη διάρκεια του ταξιδιού. Με θεωρούν σαν ένα μικρότερο αδελφό τους.

Πότε και πώς αρχίσατε να ενδιαφέρεστε ερευνητικά για το τι απέγιναν αυτές οι τότε νεαρές γυναίκες;

΄Αρχισα την έρευνά μου πριν 40 χρόνια από προσωπικό μου ενδιαφέρον. Αργότερα, ύστερα από μια συνομιλία που είχα με τον καθηγητή Μιχάλη Δαμανάκη η έρευνά μου διευρύνθηκε. Μου είπε ότι αυτό αποτελεί μέρος της Ελληνικής και Αυστραλιανής ιστορίας και θα πρέπει να δημοσιευτεί. Τη γνώμη αυτή τη θεώρησα πολύ σωστή και έτσι η έρευνά μου επεκτάθηκε και έθεσα ως στόχο μου να συναντηθώ και πάλι με τις νύφες του BEGONA. Αλλά όπως συμβαίνει στη ζωή πολλές από τις νύφες δεν είναι πια μαζί μας ή έχουν χάσει τη μνήμη τους λόγω υγείας και ηλικίας. Μερικές δεν θέλουν να θυμούνται το ταξίδι τους εκείνο για προσωπικούς λόγους και αυτό το σέβομαι.

Υπάρχουν πράγματα που σας έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση κατά τη διάρκεια της έρευνάς σας;

Χρειάστηκε για την έρευνά μου να ταξιδέψω στην Καμπέρα, τη Μελβούρνη, το Σίδνεϊ, το Ρίβερλαντ και πολλά άλλα μέρη για να συναντήσω μερικές από τις νύφες του BEGONA ή για τη συλλογή υλικού. Επισκέφτηκα σε διάφορες πολιτείες της Αυστραλίας πολλά μεταναστευτικά αρχεία και άλλα μέρη για να βρω τη λίστα των επιβατών. ΄Εχω συναντήσει πολλές από τις νύφες, έχω πάρει συνεντεύξεις από αυτές καθώς και από μέλη των οικογενειών τους με μεγάλη επιτυχία. Τώρα έχω πολλά από τα παιδιά τους που επικοινωνούμε και μου δίνουν τις ιστορίες τους για τις μητέρες τους.

Aντιμετωπίσατε δυσκολίες στην έρευνά σας; Σε τι σημείο βρίσκεται σήμερα;

Αρκετές δυσκολίες. Οι κοπέλες είχαν δώσει στις αρχές τις αρχικές τους διευθύνσεις αλλά τώρα είχαν παντρευτεί και είχαν αλλάξει διευθύνσεις και επώνυμα. Επιπλέον, είναι πολύ δύσκολο να ερευνήσει κάποιος ένα τέτοιο μεγάλο θέμα χωρίς οικονομική υποστήριξη. Ελπίζω να βρεθούν κάποιοι να υποστηρίξουν αυτή την έρευνα.

Αυτό το έργο θα πρέπει να αποτελέσει μέρος της Αυστραλιανής Μεταναστευτικής Ιστορίας για τις μελλοντικές Ελληνοαυστραλιανές μας γενιές για να θυμούνται τα ταξίδια και τους αγώνες των γιαγιάδων μας και επίσης πολλών άλλων. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και με άλλες μεταναστευτικές μειονότητες, να συμμετάσχουμε όλοι στην Ιστορία της χώρας, η Αυσραλία είναι η πολυπολιτιστική πατρίδα όλων μας.

Σε τούτη τη φάση είμαι στη μέση του βιβλίου που γράφω και συλλέγω φωτογραφίες. Αν κάποιος έχει ιστορίες και φωτογραφίες για τις νύφες του BEGONA θα τον παρακαλούσα να έρθει σε επαφή μαζί μου. Η ηλεκτρονική μου διεύθυνση είναι: photakis@internode.on.net

Πώς σκέφτεστε να παρουσιάσετε το υλικό της έρευνάς σας;

Θα το δημοσιεύσω σε βιβλίο. Επίσης σκέπτομαι μια φωτογραφική έκθεση των γυνακκών Τότε και Τώρα - BEGONA πριν 60 χρόνια, τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ στα Ελληνικά και Αγγλικά ή ίσως τη δημιουργία μιας κινηματογραφικής ταινίας. Αλλά πάλι όλα αυτά χρειάζονται οικονομική υποστήριξη. Θα ήθελα να ενθαρρύνω όλα τα νεαρά άτομα Ελληνικής καταγωγής να μιλούν και να γράφουν για τις μεταναστευτικές ιστορίες των γιαγιάδων και παππούδων τους. Αυτό θα είναι κάτι σημαντικό για τα παιδιά τους, τις οικογένειές τους και την αυτρογνωσία της παροικίας μας.

 

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

   
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved