THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

Το αφιέρωμα για τα 60χρονα του Νέου Κόσμου

Toυ Χρήστου Φίφη

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥRNH

 

Ιανουάριος 2018

Στις 30 Νοεμβρίου 2017 ο Νέος Κόσμος της Μελβούρνης δημοσίευσε ένα ογκώδες αφιέρωμα στα 60 χρόνια από την έκδοσή του τον Φεβρουάριο του 1957. Ο Γιωργος Ζάγκαλης αναφέρθηκε σε μια εκπομπή του στο 3ΖΖΖ στην πρόσφαη αυτή πανηγυρική έκδοση, υπενθυμίζοντας ότι ο Νέος Κόσμος ήταν δημιούργημα της Ελληνοαυστραλιανής Αριστεράς. Πολλά από αυτά που είπε ο ΓΖ τα έχει γράψει και στο βιβλίο του "Australian Workers and Ethnic Communities".

΄Εχω γράψει ένα άρθρο για τα εξηντάχρονα του Νέου Κόσμου που δημοσιεύτηκε στην παρούσα στήλη τον περασμένο Απρίλιο. Τα συμπεράσματα του άρθρου εκείνου ήταν ότι πράγματι η οργανωμένη Ελληνοαυστραλιανή Αριστερά συνέβαλε συλλογικά στην ίδρυση και παγίωση της εφημερίδας, στις δυο πρώτες κρίσιμες δεκαετίες της. Ο Γιώργος Ζάγκαλης ορθώς ισχυρίζεται ότι ο Νέος Κόσμος ήταν ένα θαυμάσιο επίτευγμα της οργανωμένης Εληνοαυστραλιανής Αριστεράς. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ανάπτυξη του Νέου Κόσμου σε μεγάλη εφημερίδα, ανταγωνιστική, κεντροδεξιά και κερδοφόρα από πλευράς διαφημίσεων, μετά το 1976, ήταν έργο του Τάκη Γκόγκου και των συνεργατών του. Και ότι το πρόβλημα συχνά με την ιδεολογία είναι ότι πολλά άτομα με ικανότητες δεν μένουν σταθεροί σ αυτή.΄Οταν εγείρεται το κρίσιμο δίλημμα πολλοί επιλέγουν το προσωπικό συμφέρον από την κοινωνική συνείδηση. Είναι μια μελαγχολική υπενθύμιση της ψυχολογίας του διευθυντικού προσωπικού των κερδοφόρων σοβιετικών εταιρειών απ τις οποίες εμφανίστηκαν, αμέσως μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, οι κατοπινοί Ρώσοι δισεκατομμυριούχοι.

Σχετικά με το αφιέρωμα της 30 Νοεμβρίου και την ιστορία να πούμε σήμερα και μερικά διαφορετικά πράγματα. Αν ο Νέος Κόσμος είχε παραμείνει η αρχική εφημερίδα που εκδόθηκε το 1957 μάλλον σήμερα δεν θα υπήρχε, όπως δεν υπάρχουν τόσες άλλες αριστερές εφημερίδες και έντυπα που έλαμψαν για λίγο στο στερέωμα και μετά εξαφανίστηκαν. Να υπενθυμίσουμε την Ελληνοαυστραλιανή Επιθεώρηση, την Ελληνοαυστραλιανή Αριστερή Επιθεώρηση, τους Νέους Δρόμους, κ. α.

Προσωπικά, για αρκετές δεκαετίες είχα στενές σχέσεις με την εφημερίδα. Είχα γνωρίσει τον Τάκη Γκόγκο το 1967 όταν είμασταν στο Διοικητικό Συμβούλιο της Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Στην ίδια επιτροπή ήταν ο Στάθης Βλασόπουλος που τότε εξέδιδε στη Μελβούρνη Τα Νέα, ο λέκτορας του RMIT Δονύσης Συκιώτης, ο ποιητής Νίκος Νονιλάκης και μερικοί άλλοι. Μια μέρα επισκεφτήκαμε με τον Τάκη Γκόγκο και τον Διονύση Συκιώτη τον Xουντοπρόξενο στη Μελβούρνη να διαμαρτυρηθούμε για τις εξορίες των Δημοκρατών στην Ελλάδα και τις συνθήκες κράτησής τους.

΄Ημουν εργαζόμενος φοιτητής τότε. O Γκόγκος μου πρόσφερε μερικές ώρες στη σύνταξη της εφημερίδας να γράφω κάτι και να επιμελούμε τη στήλη του προγράμματος της τηλεόρασης. Ο Νινολάκης δημοσίευε στις εφημερίδες πότε πότε ορισμένα ποιήματά του. Κάποτε έστειλε ένα ποίημά του στο Νέο Κόσμο και ο Μουρίκης που επιμελούνταν τη σελίδα περιέκοψε κάνα δυο στροφές. Ο Νινολάκης θύμωσε. Τι να κάνουμε Νίκο, του είπε ο Μουρίκης, είχαμε πολλή ύλη, αναγκαστήκαμε να το περικόψαμε λίγο για να χωρέσει στη σελίδα. Είχατε, βέβαια, πολλές διαφημίσεις. Τι το πέρασες το ποίημα, αγγούρι, να το κόβεις από εδώ και από εκεί. ΄Η το βάζεις ολόκληρο ή δεν το βάζεις καθόλου, διαμαρτυρήθηκε ο Νινολάκης.

Τον Νοέμβριο Δεκέμβριο του 1970 στην Κοινότητα της Μελβούρνης γινόταν μεγάλη συζήτηση αν η Κοινότητα θα έπρεπε να επιστρέψει στην Αρχιεπισκοπή ή να συνεχίσει εκτός. Εγώ ήμουν υπέρ της επιστροφής γιατί έβλεπα υπήρχε ένα αδιέξοδο. Η Κοινότητα ξόδευε πολλή δραστηριότητα για τα κεριά και τα λιβάνια αντί ν ασχοληθεί με ζωτικότερα ζητήματα. Το μεγαλύτερο μέρος της Αριστεράς και ο Νέος Κόσμος ήταν εναντίον της συμφιλίωσης με την Αρχιεπισκοπή. Η πολιτική της εφημερίδας του 1957 δεν είχε αλλάξει ακόμη. Είχα μια συζήτηση με τον Γκόγκο και μου εξηγούσε γιατί πρέπει να ψηφίσουμε κατά της συμφωνίας. Η Γενική Συνέλευση της Κοινότητας ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ της συμφιλίωσης. Σύντομα μετά ο Νέος Κόσμος εκμεταλλεύτηκε το κενό που δημιουργήθηκε στη Μελβούρνη με το κλείσιμο των Νέων, του Πυρσού και του Φωτός, μετακινήθηκε περισσότερο προς το Κέντρο και πλησίασε περισσότερο τους αναγνώστες του χώρου εκείνου.

Στις αρχές του 1974, όταν είχα τελειώσει το πτυχίο μου, ο Γκόγκος μου πρότεινε να προσληφτώ στην εφημερίδα με πλήρη απασχόληση. Δεν δέχτηκα γιατί είχα ήδη κάνει μια επιλογή να ασχοληθώ με τη διδακαλία και ήδη δίδασκα σε κάποιο πολιτειακό σχολείο. Συνέχισα να συνεργάζομαι με την εφημερίδα ευκαιριακά με διάφορα σύντομα άρθρα. Γύρω στο 2004-2007 δημοσίευσα μια σειρά συνεντεύξεων από διάφορα άτομα της παροικίας, μερικές στα Αγγλικά και άλλες στα Ελληνικά. Το 2007 έδωσα μια θαυμάσια συνέντευξη που είχα πάρει από τον αείμνηστο Μιχάλη Τσούνη στα Αγγλικά. Η εφημερίδα δεν τη δημοσίευσε. Ρώτησα τον αρχισυντάκτη Σωτήρη Χατζιμανώλη γιατί δεν τη δημοσιεύουν και μου είπε πήραν απόφαση να μην τη δημοσιεύσουν. Εντάξει, είπα, παύω και εγώ να στέλνω συνεργασίες στην εφημερίδα. Η συνέντευξη του Τσούνη δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Anagnostis" και για όποιον ενδιαφέρεται είναι και τώρα προσβάσιμη στο διαδύκτιο. Από τότε, οι σχέσεις μου με τον Νέο Κόσμο είναι λιγότερο στενές, δημοσιεύω πού και πού καμιά επιστολή για επίκαιρα ζητήματα.

Το ογκώδες αφιέρωμα του Νοεμβρίου με την πληθώρα των διαφημίσεων αντικατοπτρίζει το επιτυχές κερδοφόρο πνεύμα της σημερινής εφημερίδας. Ο ΝΚ έχει γίνει ένας θεσμός αλλά, επίσης, και ένα κατεστημένο στην Παροικία. Εφημερίδα-θεσμός σημαίνει η κύρια εφημερίδα, τουλάχιστον της Μελβούρνης. Η εξέλιξη του Νέου Κόσμου του 1957 στη σημερινή εφημερίδα εξηγεί τη συντηρητικοποίηση της Ελληνικής παροικίας. Η εφημερίδα και συνέβαλε στη συντηρητικοποίηση της Ελληνικής παροικίας και την αντικατοπτρίζει. ΄Οταν μετά το 1970 η εφημερίδα άρχισε να δημοσιεύει διαφημίσεις των κομμάτων του συντηρητικού συνασπισμού μερικοί ακραιφνείς αριστεροί διαμαρτύρονταν αλλά η εφημερίδα εξηγούσε ότι δεν μπορούσε να αρνηθεί κάποια πολύτιμα έσοδα. Οι αριστεροί, έστω και διαμαρτυρόμενοι, το αποδέχονταν αυτό. Οι οπαδοί των δεξιών κομμάτων, όμως, δεν το έβλεπαν ως διαφημίσεις αλλά ότι η εφημερίδα έδινε φωνή και στις δικές τους απόψεις. Το ίδιο έγινε και με τις διαφημίσεις μεγάλων επιχειρήσεων -ελληνικών και άλλων. Οι πελάτες-καταναλωτές των επιχειρήσεων αυτών, συχνά συντηρητικοί συμπάροικοι, γίνονταν επίσης και αναγνώστες της εφημερίδας. Δεν την αγόραζαν μόνο για τα νέα εξ Ελλάδος ή της Αυστραλίας, ή να μάθουν για τις κηδείες αλλά και να βρουν μια αγγελία να ενοικιάσουν ή ν αγοράσουν σπίτι, αυτοκίνητο, ψυγείο, προϊόντα μόδας, καταναλωτικά αγαθά. Και η εφημερίδα βαθμηδόν ανταποκρινόταν όλο και περισσότερο στα γούστα τους και τις συντηρητικές ιδέες τους.

Ωστόσο, η ανάπτυξη του Νέου Κόσμου σε θεσμό οφείλεται επίσης στην ποιότητα του δημοσιογραφικού της προσωπικού. ΄Ενας αναγνώστης σπάνια διαβάζει όλες τις σελίδες της εφημερίδας αλλά την αγοράζει για να δει τι υπάρχει σήμερα στη στήλη των αναγνωστών, τι γράφει ο Καλυμνιός, ο Αμανατίδης, η ...΄Ελενα Ακρίτα. Πολλοί καλοί δημοσιογράφοι που πέρασαν διαχρονικά ή εξακολουθούν να εργάζονται στον Νέο Κόσμο είχαν κάποιο αντίχτυπο στην παροικία και άφησαν κάποια παράδοση στην εφημερίδα. Δημοσιογράφοι και εργάτες της πένας όπως ο Αλέκος Δούκας, ο Λάμπης Πασχαλίδης, ο Τάκης Καλδής, ο Νώντας Πεζάρος, ο Χρήστος Μουρίκης, ο Κώστας Νικολόπουλος, η Βίβιαν Μορρίς, η Ευγενία Παυλοπούλου, ο Κωνσταντίνος Καλυμνιός, ο Κυριάκος Αμανατίδης, ο Νίκος Φωτάκης και αρκετοί άλλοι.

Θα ήθελα, ωστόσο, να υπενθυμίσω και στον Νέο Κόσμο 2-3 πράγματα που θα μπορούσαν να συμβάλουν και στη βελτίωσή του:

*Ο διάλογος παραμένει μόνο στις στήλες αλληλογραφίας, Για παράδειγμα, πέρυσι είχε εγερθεί θέμα σχετικά με την πώληση του Μπουλίν και ο ΝΚ τάχτηκε αποκλειστικά με το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητας. Τα τελευταία 9 χρόνια υπάρχει στην Κοινότητα ένα μονοπαραταξιακό Διοικητικό Συμβούλιο τύπου παλιάς Σοβιετικής Δημοκρατίας- και ο ΝΚ ποτέ δεν υπενθυμίζει αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, ούτε στην παροικία, ούτε και στο ίδιο το ΔΣ.

*Βεβαίως η εφημερίδα στηρίζεται στις διαφημίσεις και επίσης προβάλλει τις ελληνικές επιχειρήσεις και αυτό είναι σωστό και πολύτιμο. Δεν είναι, όμως, σωστό η προβολή των διαφημίσεων να γίνεται εις βάρος της πληροφόρησης. Σε παλιότερες και ίσως καλύτερες εποχές, ο ΝΚ, όπως και οι άλλες παροικιακές εφημερίδες είχαν στήλες με τις παροικιακές δραστηριότητες, είτε αυτές συνέβαιναν στη Μελβούρνη είτε σε άλλες μεγάλες πόλεις της Αυστραλίας. Σήμερα δεν υπάρχει τέτοια στήλη ούτε για τις παροικιακές δραστηριότητες της Μελβούρνης. Απλώς δίνονται φύρδειν μίγδειν κάποιες πληροφορίες εδώ κι εκεί, ανακατεμένες με τις διαφημίσεις. Δεν είναι τόσο δύσκολο να δίνεται μια νοικυρεμένη στήλη που πράγματι να συνοψίζει και να πληροφορεί.

*Μια άλλη παρατήρηση αφορά τα άρθρα που δημοσιεύει η εφημερίδα. Συνήθως ο Νέος Κόσμος σπάνια εκφράζει τη γνώμη του με κάποιο κύριο άρθρο. Πιθανόν δεν θέλει να δυσαρεστεί κάποιους ή να δεσμεύεται. Το απαράδεκτο, όμως είναι η δημοσίευση άρθρων από αθηναϊκές ή άλλες εφημερίδες χωρίς καμιά αναγνώριση. Ο Σωτήρης Χατζημανώλης γράφει στο αφιέρωμα ότι από ένα σημείο και μετά ο Νέος Κόσμος διαπίστωσε ότι δεν μπορεί να γεμίζει τις περισσότερες σελίδες με αναδημοσιεύσεις από αθηναϊκές εφημερίδες. Σωστό είναι αυτό, εξακολουθεί, όμως, να το κάνει. Το απαράδεκτο δεν είναι ότι αναδημοσιεύει άρθρα αθηναϊκών και άλλων εφημερίδων, αλλά ότι το κάνει χωρίς να σημειώνει την πηγή από την οποία προέρχονται αυτά. Κάποτε δεν αναφέρει ούτε καν τα ονόματα των συγγραφέων, δίνοντας έτσι την εντύπωση ότι κάποια από αυτά είναι άρθρα ή κύρια άρθρα της εφημερίδας.

Αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο για μια εφημερίδα σήμερα και μάλιστα όταν φιλοδοξεί να γίνει η μεγαλύτερη του απόδημου Ελληνισμού, όπως σημειώνεται στο αφιέρωμα.

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe).

 

http://www.greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

 

   
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved