THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

 

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ

Ο Γιώργος Ζάγκαλης και το βιβλίο του "Ωδή στη Μητέρα"

Toυ Δρ Χρήστου ΦΙΦΗ

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

 

Nοέμβριος 2018

Στις 26 Σεπτεμβρίου παρουσιάστηκε στη Μελβούρνη το βιβλίο του Γιώργου Ζάγκαλη Ωδή στη μητέρα μου, την άλλη Ελένη. ΄Ημουν ένας από τους παρουσιαστές του βιβλίου και θα δώσω εδώ μια σύντμηση των σημείων της ομιλίας μου. Στον πρόλογο του βιβλίου που είχα την τιμή να συμβάλω είχα ση-μειώσει:

Το βιβλίο επίσης είναι μια αναφορά στην οικογένειά του στη μάνα, στην οικογένεια, την οποία οι τραγικές περιστάσεις του Εμφυλίου τη διασκόρπισαν σε τρεις ηπείρους, σε διάφορες χώρες και πόλεις, στην Αθήνα, την Ουγγαρία, τη Μελβούρνη, την Τασκένδη. Είναι μια επώδυνη και αδρογραμμένη ιστορία βίαιων χωρισμών, επιστροφών και των επανα-συναντήσεων. Οι τόποι των επιστροφών και των επανασυναντήσεων είναι η Αθήνα, αλλά κυρίως το πατρογονικό ακριτικό χωριό Δρυμάδες της Ηπείρου.

Το βιβλίο είναι μια ωδή στη μητέρα, την άλλη Ελένη. Ουσιαστικά, όμως, κατά τη γνώμη μου, διαβάζεται πιο σωστά ως ένα βιβλίο για όλες τις Ελένες. ΄Ολες οι μητέρες να έχουν το δικαίωμα να μεγαλώνουν τα παιδιά τους σε κατάσταση ειρήνης, μακριά από το φάσμα της βίας του πολέμου και του εμφυλίου πολέμου. Ενός αδελφοκτόνου εμφυλίου πολέμου που θυμίζει τους τραγικούς στιχους του Σεφέρη στο ποίημα για την Ελένη:

 

...αν είναι αλήθεια πως οι ανθρώποι δε θα ξαναπιάσουν/

τον παλιό δόλο των θεών·/ αν είναι αλήθεια/

πως κάποιος άλλος Τεύκρος, ύστερα από χρόνια,/

ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη/

ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος, που ωστόσο/

είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,/

δεν το χει μες στη μοίρα του ν ακούσει/

μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε/

πως τόσος πόνος τόση ζωή/ πήγαν στην άβυσσο

για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη.

 

Δεν θα επαναλάβω εδώ ότι είπα στον πρόλογο του βιβλίου. Αντίθετα, προτείνω να πω μερικά πράγματα για το συγγραφέα, τον Γιώργο Ζάγκαλη. Ο ΓΖ γεννήθηκε στις Δρυμάδες Ιωαννίνων το 1931 και ήρθε στην Αυστραλία το 1950. Στην Αυστραλία διακρίθηκε για τους αγώνες του, αγώνες για τα δικαιώματα των μεταναστών εργατών, την παιδεία των μεταναστόπουλων, τις μεταναστευτικές γλώσσες, τον πολυπολιτισμό, το πολυπολιτιστικό ραδιόφωνο και πλείστους άλλους τομείς. Και εξακολουθεί τους αγώνες του, με την ίδια ένταση, με την ίδια αισιόδοξη πίστη.

Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τις ιδεολογικές πεποιθήσεις του Ζάγκαλη αλλά δεν μπορεί να μη θαυμάζει την ειλικρίνεια και τη συνέπειά του. Οι συνεχείς αγώνες αντικατοπτρίζονται στο βιβλίο του: "Migrant Workers and Ethnic Communities", Common Ground Publishing, Melbourne, 2009. Και επίσης στο βιβλίο Ωδή στη Μητέρα, η άλλη Ελένη. Θα έλεγα ότι το πρώτο είναι το βιβλίο της καταγραφής των μεταναστευτικών αγώνων στην Αυστραλία, ενώ το δεύτερο είναι το βιβλίο της καρδιάς, ενός ύμνου προς τους αγώνες και τα πάθη της υπέροχης αγωνίστριας μητέρας. Μιας μητέρας που όπως λέει ο ίδιος δεν ήταν η μόνη , ήταν μία όπως ήταν χιλιάδες άλλες.

Ο Γιώργος Ζάγκαλης ήρθε στη Μελβούρνη τον Φεβρουάριο του 1950, αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Ακόμα στα μάτια του φάνταζαν τα οράματα της εφηβείας και οι ιαχές για τα τραγούδια της λευτεριάς: Στ άρματα, στ άρματα, εμπρός στον αγώνα γα τη χιλιάκριβη τη λευτεριά...

Στη Μελβούρνη άρχισε αμέσως να διαμορφώνει την προσωπικότητά του. Συνδέθηκε με παροικιακές προοδευτικές οργανώσεις, έγινε μέλος του Δημόκριτου και της Κοινότητας. Το μικρό θεριό μέσα του όλο και θέριευε, λέει.

Έγινε μέλος της νεολαίας του ΚΚΑ, μετά μέλος του ΚΚΑ, μέλος των Συνδικάτων.

Μπροστά του ήταν το πρωταρχικό όραμα της νίκης της Εργατικής τάξης αλλά, πατούσε και στη Γη, δεν έχανε την επαφή με το περιβάλλον γύρω του. Διαπίστωνε ότι πολλά χρειάζονταν να γίνουν στο μεταξύ. Η Αυστραλία ήταν μονογλωσσική και μονοπολιτιστική. Μια δημοκρατική κοινωνία έπρεπε να τους περιλαμβάνει όλους, και τους μετανάστες. Η νέα χώρα έπρεπε να γίνει πολυπολιτιστική και πολυγλωσσική και χρειάζονταν αγώνες γι αυτό. Και ο Γιώργος το επιχείρησε με τη συμμετοχή του στην κομματική του οργάνωση και στα Συνδκάτα. Το 1973 ήταν ένας κύριος μοχλός για την οργάνωση και συγκληση του Α Εργατικού Συνεδρίου των Μεταναστών Εργατών στη Μελβούρνη.

Οι μετανάστες, εκτός από την ανάγκη να βελτιώσουν τις οικονομικές τους αποδοχές και συνθήκες εργασίας, όπως και όλοι οι άλλοι Αυστραλοί εργαζόμενοι, χρειάζονταν επιπλέον να μάθουν Αγγλικά στο χώρο της Εργασίας αλλά και να διατηρήσουν τις γλώσσες τους και τις κουλτούρες τους. Χρειάζονταν αγώνες για να γίνουν αυτά κατανοητά και αποδεκτά από την πλειοψηφία της κοινωνίας. Αγώνες για να εισαγάγουν τα δημόσια σχολεία τις άλλες Αυστραλιανές γλώσσες, τις γλώσσες της πολυπολιτιστικής Αυστραλίας. Χρειάζονταν αγώνες να δεχτεί το ABC ότι υπήρχαν και άλλες γλώσσες που ήταν ζωντανές και μιλούνταν στην Αυστραλία και χρειάζονταν και αυτές γλωσσικά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα. Χρειάζονταν αγώνες να καταργηθεί η πολιτική της Λευκής Αυστραλίας και η κοινωνία των διακρίσεων. Για να ευοδωθούν αυτοί οι αγώνες δεν αρκούσε μόνο η Ελληνική παροικία, έπρεπε όλες ή τουλάχιστον πολλές εθνότητες να συνεργαστούν μαζί και μαζί με το κύριο ρεύμα της Αυστραλιανής κοινωνίας.

Και εδώ είναι το άλλο χαρακτηριστικό της συμβολής του Γιώργου Ζάγκαλη. Συνειδητοποίησε ότι είναι σπουδαίες οι παροικιακές οργανώσεις για τη συγκράτηση του παροικιακού ιστού. Για την προώθηση, όμως, των δικαιωμάτων των εργατών, της γενικότερης παιδείας και του πολυπολυτισμού οι αγώνες πρέπει να γίνονται με τη συμμετοχή σε πολυεθνοτικές επιτροπές συμπεριλαμβανομένης και της κύριας Αγγλο-αυστραλιανής εθνότητας. Η προώθηση των αιτημάτων όλων των εθνοτήτων θα μπορούσε να γίνει μόνο μέσω τέτοιων επιτροπών και αυτό ήταν που επεδίωκε ο Γιώργος Ζάγκαλης: Να έχει ανάμειξη, συμμετοχή και λόγο σε τέτοιες επιτροπές. ΄Ετσι θα μπορούσε να προωθηθεί η κίνηση για τα δικαιώματα των μεταναστών εργατών, η διδασκαλία των κοινοτικών γλωσσών, ο πολυπολιτισμός της κοινωνίας, το πολυπολιτιστικό ραδιόφωνο, η πολυπολιτιστική τηλεόραση.

70 χρόνια πέρασαν σα νάτανε μια μέρα. Και για κοντά 70 χρόνια ο Γιώργος Ζάγκαλης βρίσκεται στο μετερίζι. Αν γυρίσουμε τη ματιά μας πίσω στην πολύ θερμή εκείνη μέρα του Φλεβάρη του 1950 όταν ο ΓΖ αποβιβάστηκε στο Πορτ Μελμπουρν πολλά πράγματα επιτεύχτηκαν. Πράγματα που στην επίτευξή τους συνέβαλε προσωπικά και ο ΓΖ με τους αγώνες του. Να αναφέρουμε την οργάνωση των μεταναστών εργατών, τον πολυπολιτισμό, το πολυπολιτιστικό ραδιόφωνο. Πάρα πολλά προσδοκούμε ακόμη να επιτευχτούν στο μέλλον. Και ίσως πολλά να επιτευχτούν. Οι αγώνες έχουν επιτυχίες και αποτυχίες αλλά, όπως λέει και ο Γιώργος χωρίς αγώνα δεν γίνεται τίποτα και κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. Και οι αγώνες γίνονται συχνότατα με επιμονή, ενάντια στηνν αντίδραση των κατεστημένων δυνάμεων. ΄Οπως λέει και ο ίδιος για εκείνους που εναντιώνονται στον πολυπολιτισμό, οι οποίοι αγνοώντας την πολυπολιτιστική πραγματικότητα της Αυστραλίας επιχειρούν να τον υπονομεύσουν με συχνές προτάσεις για διαφορετικές ονομασίες και πολιτικές: Τα σκυλιά γαυγίζουν αλλά το καραβάνι προχωρά. Στο βάθος του εφηβικού του ακόμα ορίζοντα, κοντά ή μακριά, παραμένει το πρώτο εκείνο όραμα της μεγάλης νίκης που θα φέρει τον λαό στην εξουσία. Με ό,τι αυτό και να σημαίνει. ΄Οπως λέει και ο ποιητής Μίλτος ΣαχτούρηςΟι άνθρωποι διψάνε για ουρανό.

Να συγχαρούμε τον Γιώργο Ζάγκαλη για το βιβλίο, και για τα δυο του βιβλία, για τους αγώνες του, για τις νίκες και ακόμη και τις αποτυχημένες προσπάθειές του. Να τού ευχηθούμε να μπορεί να παραμένει ακόμη στο μετερίζι για πολλά χρόνια. Η παροικία και η πολυπολιτιστική κοινωνία της Αυστραλίας, οι νέες γενιές, χρειάζονται τους αγώνες του και τη συμμετοχή του. Χρειάζονται προπαντός το παράδειγμά του.

(Ο Δρ Χρήστος Ν. Φίφης είναι επίτιμος ερευνητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου La Trobe)

.

 

greektribune.com.au/greek.htm

Παροικιακό Βήμα

 

   
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved