THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Αυστραλία ΙV

Αυστραλία: 1920 - 1983

 

Toυ Δρ ΧΡΗΣΤΟΥ ΦΙΦΗ

Drymon9@gmail.com

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Απρίλιος 2012

Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ του 1920 χαρακτηρίστηκε από μια υπεραισιόδοξη τάση για οικονομική επέκταση που συνοψίστηκε στο σύνθημα του συντηρητικού πρωθυπουργού της περιόδου Στάνλεϋ Μπρους «άνθρωποι, χρήματα, αγορές». Οι άνθρωποι προσφέρθηκαν με τη μετανάστευση –κάπου 212.000 άτομα έφτασαν στην Αυστραλία απ’ την Αγγλία μεταξύ 1921 και 1929 – χρήματα εξασφαλίστηκαν από τις αγγλικές χρηματαγορές, αλλά οι αγορές των αυστραλιανών προϊόντων ήταν επισφαλείς. Το 1927 εγκαινιάστηκε με αρκετή ευφορία, η καινούργια πρωτεύουσα της Αυστραλίας, η Καμπέρα, μια πόλη που χτίστηκε ειδικά γι’ αυτό το σκοπό, έξω από τις πρωτεύουσες και μεγαλοπόλεις των πολιτειών. Το 1929 άρχισε να επαναλαμβάνεται το δράμα της οικονομικής κρίσης του 1893. Λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης οι τιμές του μαλλιού, σταριού και άλλων αγροτικών πριϊόντων έπεσαν ξαφνικά, τα δάνεια έγιναν δύσκολα και οι πληρωμές των τόκων των προηγούμενων δανείων δυσβάστακτες. Το 1933 το 1/3 όλων των οικογενειαρχών ήταν άνεργοι. Η Αυστραλία ξαφνικά ανακάλυπτε ότι το βιοτικό της επίπεδο ήταν πάνω από εκείνο που θα μπορούσε να στηριχτεί από την παραγωγή της. Αποφασίστηκε 10% μείωση σ’ όλους τους μισθούς και έγιναν πιο δύσκολες οι εισαγωγές που μειώθηκαν δραστικά.

Η ανόρθωση ήταν επίπονη αλλά ευνοϊκή για την ανοικοδόμηση της οικονομίας και τη σταθεροποίηση της βιομηχανίας. Ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος έφερε στην εξουσία το Εργατικό Κόμμα που έμεινε στην κυβέρνηση μέχρι το 1949. Αυτή τη φορά η γενική επιστράτευση επιβλήθηκε και χιλιάδες Αυστραλοί πολέμησαν στην Ελλάδα, στη μάχη της Κρήτης, στην Αφρική και στο μέτωπο της Ασίας. ΄Οταν οι Ιάπωνες βομβάρδισαν τους Αμερικανούς στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941 ο Αυστραλός πρωθυπουργός Τζον Κέρτιν δήλωσε ότι εκείνες τις δύσκολες στιγμές η Αυστραλία δεν μπορούσε να στηριχτεί στην Αγγλία και στρεφόταν προς τις ΗΠΑ για συμμαχία και προστασία.

Ο Κέρτιν πέθανε το 1945 και τον διαδέχτηκε στην πρωθυπουργία ο Μπεν Τσίφλεϊ, ένας ριζοσπάστης συνδικαλιστής, πρώην οδηγός αμαξοστοιχιών, που το σοσιαλιστικό του όραμα συνοψιζόταν στο σύνθημα «το φως στο λόφο». Υπουργός Εξωτερικών σ’ όλη τη διάρκεια απ’ το 1941-49 ήταν ο δρ Χέμπερτ ΄Εβατ, ένας ευφυής νομικός και διανούμενος, πρώην ανώτατος δικαστικός, που συνέβαλε δραστήρια στην ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών. Η κυβέρνηση Τσίφλεϊ έλαβε μέτρα για τις απαραίτητες αναπροσαρμογές που ακολούθησαν το τέλος της επιστράτευσης. Βοηθήθηκε σε αυτό από απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου που έκρινε ότι οι αρμοδιότητες της ΄Αμεσης φορολογίας, που ασκούνταν, σύμφωνα με το σύνταγμα μέχρι τότε, από τις Πολιτειακές κυβερνήσεις και που δόθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ομοσπονδιακή, θα έπρεπε να της παραχωρηθούν και κατά την ειρηνική περίοδο. Η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση μπορούσε τώρα να μεταχειρίζεται πιο αποτελεσματικά τη δημοσιονομική της πολιτική. Φιλόδοξα έργα τέθηκαν σε εφαρμογή, όπως το Snowy Mountains River Scheme που αποσκοπούσε να μαζέψει τα νερά των χιονοπτώσεων στα βουνά της Ανατολικής Βικτόριας και της Δυτικής ΝΝΟ και να τα στρέψει με γαλαρίες, μέσα από τα βουνά, προς την ενδοχώρα, δημιουργώντας μεγάλα φράγματα για ηλεκτροδότηση και άρδευση. Το έργο τελείωσε το 1970 και στοίχισε 770.000.000 δολάρια. Πάρθηκαν μέτρα που αφορούσαν την αποκατάσταση των πρώην στρατιωτών και μια σειρά κοινωνικών επιδομάτων.

Το 1947 ο πληθυσμός της Αυστραλίας ανερχόταν στα 7.640.000. Ο Υπουργός Μετανάστευσης ΄Αρθουρ Κόλγουελ άρχισε ένα μακροχρόνιο μεταναστευτικό πρόγραμμα το 1948 για την προσέλκυση μεταναστών γιατί όπως επιχειρηματολογούσε το δίλημμα για την Αυστραλία ήταν «populate or perish -ν’ αυξήσουμε τον πληθυσμό μας γιατί διαφορετικά χανόμαστε». Στράφηκε φυσικά προς την Αγγλία και όταν οι πηγές στέρευσαν προχώρησε προς τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, τους πρόσφυγες του πολέμου στην Ευρώπη και τελικά προς την Ιταλία, την Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία. Αργότερα προστέθηκαν η Τουρκία και μερικές χώρες της Μέσης Ανατολής. Η πολιτική της «Λευκής Αυστραλίας» εξακολούθησε ατράνταχτη, αν και κάπως σιωπηρά, μέχρι το 1973. Το 1949 τα θέματα των εκλογών ήταν η «σοσιαλιστική πολιτική των Εργατικών» και το πρόγραμμά τους για την εθνικοποίηση των τραπεζών, Οι Εργατικοί έχασαν τις εκλογές. Τις κέρδισε ο συντηρητικός αρχηγός των Φιλελευθέρων, πρώην πρωθυπουργός Ρόμπερτ Μένζις.

Ο Μένζις ήταν ένας ευφυής ρήτορας, θερμός υποστηρικτής του κατεστημένου και θιασώτης της Αγγλικής μοναρχίας. Συνέχισε τη μεταναστευτική πολιτική του Κόλγουελ, και αποφάσισε να στείλει αυστραλούς να πολεμήσουν στην Κορέα και αργότερα στο Βιετνάμ. Ο πόλεμος της Κορέας ωφέλησε την Αυστραλία και την κυβέρνηση του Μένζις γιατί προκάλεσε μεγάλη ζήτηση για εξαγωγές μαλλιού και κατακόρυφη αύξηση των τιμών του. Ο Μένζις από κομματική σκοπιμότητα, ξιφούλκησε κατά του Κομμουνιστικού Κόμματος Αυστραλίας, που στην ουσία ήταν ελάχιστα υπαρκτό, αφού είχε μερικούς μαχητικούς συνδικαλιστές αλλά ούτε έναν βουλευτή ή γερουσιαστή στο Ομοσπονδιακό ή οποιοδήποτε άλλο Πολιτειακό Κοινοβούλιο. Το 1950 πέρασε έναν νόμο με τον οποίο κήρυσσε το Κομμουνιστικό Κόμμα εκτός νόμου, αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο τον έκρινε αντισυνταγματικό. Τότε ο Μένζις εισήγαγε πρόταση για τροποποίηση του Συντάγματος με μια διάταξη που αποσκοπούσε να θέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα στην παρανομία. ΄Οταν το 1951 η πρόταση τέθηκε σε δημοψήφισμα, το επιχείρημα της δεξιάς ήταν ότι «ο πολιτισμός βρισκόταν σε κίνδυνο από την κομμουνιστική διάβρωση», ενώ η αριστερά διακήρυσσε ότι «οι ελευθερίες βρίσκονταν σε κίνδυνο από τον αυταρχισμό του Μένζις». Παρόλη τη δημοτικότητα του Μένζις και παρότι το Κομμουνιστικό Κόμμα υποστηριζόταν από ένα ελάχιστο ποσοστό ψηφοφόρων, η πρόταση καταψηφίστηκε απ’ την πλειοψηφία του Αυστραλιανού λαού, και στις περισσότερες πολιτείες της Κοινοπολιτείας.

Το 1954 ξέσπασε η «Υπόθεση Πέτρωφ», όταν κάποιος Σοβιετικός κατασκοπικός πράκτορας αυτομόλησε από τη Σοβιετική Πρεσβεία και ζήτησε άσυλο για τον εαυτό του και τη γυναίκα του, από την κυβέρνηση του Μένζις και δίνοντας ό,τι μυστικές πληροφορίες είχε στη διάθεσή του. Ο Μέντζις εκμεταλλεύτηκε το επεισόδιο στο έπακρο, κατά των αντιπαλων του στην Εργατική Αντιπολίτευση. Το 1955 το Εργατικό Κόμμα διασπάστηκε και η αντικομμουνιστική δεξιά του δημιούργησε το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα που ουσιαστικά συνεργαζόταν με το συνασπισμό Φιλελευθέρων – Εθνικών Αγροτικών εναντίον των Εργατικών. Με αυτό τον τρόπο ο σερ Ρόμπερτ Μένζις κέρδισε όλες τις εκλογές που γίνονταν κάθε τρία χρόνια και αποσύρθηκε ύστερα από μια 17χρονη πρωθυπουργία το 1966, σε ηλικία 72 ετών, ενώ ο συνασπισμός του παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το Δεκέμβρη του 1972. Ο διάδοχός του Χάρολντ Χολτ που εξαφανίστηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1967 ενώ κολυμπούσε στη θάλασσα του Πορτ Σίι, νοτιοανατολικά της Μελβούρνης, παρέμεινε γνωστός για την ιδιαίτερη φιλία του με τον αμερικανό Πρόεδρο Λύντον Τζόνσον και για το ότι τον Μάιο του 1967 συνέβαλε στην επιτυχία του Δημοψηφίσματος για την επίσημη αναγνώριση των ιθαγενών στην Αυστραλία.

Τις εκλογές της 2 Δεκεμβρίου 1972 τις κέρδισε ο αρχηγός του Εργατικού Κόμματος Γκοφ Γουίτλαμ. Ο Γουίτλαμ είχε μια μακρά θητεία ως υπαρχηγός και αρχηγός του Εργατικού Κόμματος και είχε ένα ανανεωτικό όραμα για την Αυστραλία. ΄Ηταν ένας έξοχος νομικός με ένα υπόβαθρο Αρχαίων Ελληνικών και κλασικών σπουδών που έδιναν στις συνεντεύξεις ή τις ομιλίες του έναν ιδιαίτερο διανοητικό τόνο. Δεν θεωρούνταν ότι διέθετε ιδιαίτερες ικανότητες στη διαχείριση της οικονομίας και η ανεργία στα τρία χρόνια της διακυβέρνησής του, και λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης της περιόδου, αυξήθηκε από 4.5% το 1972 στο 14.4% το 1974 και στο 16.9% στα μέσα του 1975 (West 2010, 169).

Μια σειρά μεγάλων αλλαγών, όμως, επιτεύχθηκαν στην τριετία της πρωθυπουργίας του. Τους πρώτους μήνες της θητείας του αναγνώρισε την Κίνα, απέσυρε τα αυστραλιανά στρατεύματα από το Βιετνάμ και πήρε σημαντικά μέτρα για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος, την αναμόρφωση του συστήματος Υγείας με τη δημιουργία του ‘Μέντιμπανκ’, ενός οργανισμού παροχής δωρεάν ιατρικής περίθαλψης σε όλους τους κατοίκους της Αυστραλίας, και νομοθετικά μέτρα για την προώθηση των υποθέσεων των ιθαγενών και των γυναικών. Στον τομέα της μετανάστευσης αναγνώρισε τη συμβολή των μεταναστών στην ανάπτυξη της νέας Αυστραλίας και ψήφισε νόμους που προωθούσαν το πνεύμα της πολυπολιτισμικής Αυστραλίας. Τα κόμματα του συντηρητικού συνασπισμού επέκριναν δρυμήτατα τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές και στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 1975, ύστερα από συνταγματικές τρικλοποδιές με τη Γερουσία και το Γενικό Κυβερνήτη, επανήλθαν στην εξουσία.

Ο νέος πρωθυπουργός Μάλκολμ Φρέιζερ, παρόλη την προηγούμενη πολεμική του κατά των Εργατικών, διατήρησε αρκετές από τις μεταρρυθμίσεις του Γουΐτλαμ, και όσον αφορούσε την αναγνώριση του πολυπολιτισμού, τις επέκτεινε. Το 1977 διόρισε την Επιτροπή Γκάλπαλι (ένας διάσημος ποινικολόγος΄της Μελβούρνης) στην οποία εκτός των άλλων συμμετείχε και ο έλληνικής καταγωγής κονωνικός λειτουργός Νίκος Πολίτης, για να μελετήσει τα προβλήματα και τις ανάγκες των μεταναστών και να υποβάλλει τις προτάσεις της. ΄Ενα χρόνο, αργότερα, το 1978, η Επιτροπή υπέβαλε την έκθεσή της με ριζοσπαστικές για την εποχή συστάσεις, οι οποίες σχεδόν όλες έγιναν αποδεχτές από την κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα, δημιούργηκε το SBS (Ειδική Υπηρεσία τηλεοπτικού σταθμού και ραδιοφωνικών εκπομπών στις γλώσσες των μεταναστών), παροχή διερμηνέων, κοινωνικών λειτουργών και πολυγλωσσικών φυλλαδίων. Η πολιτική αυτή συντέλεσε επίσης η κυβέρνηση Φρέιζερ να διατηρήσει τη δημοφιλία της τουλάχιστον μέχρι το 1983.

Στις πρόωρες εκλογές του Μαρτίου του 1983 ένας αριθμός αστάθμητων παραγόντων συνέτεινε στην ήττα του Φρέιζερ. Η ανεργία και ο πληθωρισμός ήταν σε διψήφιους αριθμούς, τα επιτόκια στο 14,5%, η ύπαιθρος υπέφερε από τις συνέπειες της ανομβρίας. Στη Γερουσία το κόμμα του βρισκόταν σε μειοψηφία και η αντιπολίτευση ματαίωνε τις νομοθετικές του προσπάθειες, κάτι εκνευριστικό γι’ αυτόν. Ο Φρέιζερ πίστευε ότι αν γινόταν διπλή διάλυση Βουλής και Γερουσίας και κέρδιζε τις πρόωρες εκλογές, ότι θα βελτίωνε τη θέση του και στη Γερουσία. Ξαφνικά, όμως, ενώ ο Φρέιζερ μετέβαινε στο Γενικό Κυβερνήτη να ζητήσει πρόωρες εκλογές με διπλή διάλυση Βουλής και Γερουσίας τα στελέχη του Εργατικού Κόμματος αποφάσισαν να αντικαταστήσουν τον αρχηγό τους Μπιλ Χέυντεν με τον Μπομπ Χοκ , έναν χαρισματικό και φιλόδοξο πρώην Πρόεδρο της Αυστραλιανής Συνομοσπονδίας Εργατικών Ενώσεων. Στη σύντομη προεκλογική περίοδο ο Μπομπ Χοκ φάνηκε να υπερτερεί σε όλα και κέρδισε τις εκλογές. O Χοκ μπορούσε να επικοινωνεί εύκολα με τους άνθρώπους του λαού και την ίδια στιγμή να παρακάθεται σε δείπνο ή να έχει κοινές διακοπές με εκατομμυριούχους αυστραλούς φίλους του. ΄Επαιζε τένις και κρίκετ και πήγαινε στο αυστραλιανό φουτμπόλ, κάτι που ενθουσίαζε το φίλαθλο πνεύμα του μέσου αυστραλού που τον έβλεπε στην τηλεόραση. Δεν είχε το κοινωνικό πρόγραμμα του Γουίτλαμ αλλά πίστευε στον εαυτό του και πίστευε ότι μπορούσε να μειώσει την ανεργία, τον πληθωρισμό και τον αριθμό των απεργιών. ΄Ηταν αρκετά τυχερός στο ότι η ανομβρία σταμάτησε μετά την εκλογή του και πέτυχε νωρίς σε όλους τους παραπάνω στόχους. ΄Ετσι κατάφερε να κερδίσει τέσσερις διαδοχικές εκλογές (1983, 1984, 1987 και 1990) και να είναι το 1988 ο πρωθυπουργός των εορτών για τα 200 χρόνια της λευκής εποίκησης της Αυστραλίας.

 

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT © 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved