![]() |
| THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA |
|
|
|
Τουρκία - ΝΑΤΟ: Μια σχέση διπλής νομιμοποίησης
Νίκου Μούδουρου Μέλος Συμβουλίου Επιστημονικού Ινστιτούτου "Προμηθέα" (Κύπρου)
Ιούνιος 2012 Η 25η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ που έγινε στο Σικάγο στις 20-21 Μαΐου 2012, μπορεί να χαρακτηριστεί σημαντική από πολλές απόψεις λαμβάνοντας υπόψη τις ανακατατάξεις στον αραβο-μουσουλμανικό κόσμο και την προσπάθεια της ευρωατλαντικής συμμαχίας για γεωγραφική και πολιτική επέκταση. Η συγκεκριμένη Σύνοδος, η οποία συμπίπτει και με τα 60 χρόνια συμμετοχής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, ενδιαφέρει άμεσα και για την κατάσταση πραγμάτων που διαμορφώνει σε σχέση με το ρόλο και τη θέση της χώρας στους μελλοντικούς σχεδιασμούς της συμμαχίας. Η Τουρκία αποτέλεσε ένα σημαντικό κομμάτι των διεργασιών στη Σύνοδο σε δύο βασικά επίπεδα. Το πρώτο είναι η εμφανής πλέον αναβάθμισή της στις νατοϊκές δομές καθορισμού πολιτικής, ενώ το δεύτερο επίπεδο σχετίζεται με θέματα διεύρυνσης της νομιμοποίησης της νατοϊκής επιρροής και το ρόλο που παίζει η τουρκική εξωτερική πολιτική.
1. Η παρουσία της Τουρκίας στην ιεραρχία του ΝΑΤΟ Ένας μικρός, αλλά ουσιαστικός αντικατοπτρισμός της αναβάθμισης της Τουρκίας στις νατοϊκές δομές λήψης αποφάσεων, ξεκινά με την «σεναριολογία» που συνόδευσε την παρουσία της αποστολής από την Άγκυρα στο Σικάγο και η οποία επικεντρώθηκε στις προοπτικές ανάληψης της ηγεσίας του ΝΑΤΟ από Τούρκο αξιωματούχο. Σύμφωνα με την εν λόγω «σεναριολογία», το βάθεμα της κρίσης στην Ευρώπη σε συνδυασμό με την σταδιακή αναβάθμιση της Ασίας στις παγκόσμιες ισορροπίες, αποτελούν δεδομένα ενίσχυσης της τουρκικής παρουσίας, ενίσχυση που στα αμέσως επόμενα χρόνια θα επιβάλλει την παρουσία Τούρκου Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ . Καθόλου τυχαίο το άρθρο του πρώην Πρέσβη των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Nicholas Burns, στην εφημερίδα Chicago Tribune, με το οποίο αφού ανέλυε την σημασία της ενίσχυσης των σχέσεων ΗΠΑ-Ευρώπης για την υλοποίηση των αμερικανικών στόχων στην Ασία, υπογράμμισε ότι η συμμαχία θα πρέπει πλέον να σκεφτεί το ενδεχόμενο Τούρκου Γενικού Γραμματέα μέσα στα επόμενα ιδιαίτερα κρίσιμα δέκα χρόνια . Τα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, συνδυάζοντας τα πιο πάνω με τα σενάρια των προεδρικών εκλογών στην Τουρκία, ανέφεραν ότι η πιθανή λήξη της θητείας του Γκιούλ το 2014, μπορεί να διευκολύνει την μετακίνησή του στην ηγεσία του ΝΑΤΟ . Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που το όνομα του Τούρκου Προέδρου βλέπει το φως της δημοσιότητας ως μια ισχυρή μελλοντική υποψηφιότητα σε διεθνείς οργανισμούς . Πέραν όμως της προώθησης τουρκικής υποψηφιότητας στην ηγεσία του ΝΑΤΟ κυρίως από τα ΜΜΕ, η Άγκυρα κατάφερε να ισχυροποιήσει με ουσιαστικό τρόπο τη θέση της σε σημαντικά ζητήματα, εντός της νατοϊκής ιεραρχίας. Συγκεκριμένα, η Σύνοδος Κορυφής αποφάσισε την αύξηση του «κότα αστέρων» της Τουρκίας σε 10 . Σε πρακτικό επίπεδο αυτό σημαίνει την αύξηση της παρουσίας υψηλόβαθμων Τούρκων αξιωματικών στην στρατιωτική ιεραρχία του ΝΑΤΟ. Όπως διαφαίνεται η Τουρκία, μετά την ανάληψη θέσης Βοηθού Γενικού Γραμματέα, θα επιδιώξει τα αμέσως επόμενα χρόνια την αναβάθμιση της παρουσίας της στο βαθμό του στρατηγού σε θέσεις οικονομικού και στρατιωτικού σχεδιασμού της συμμαχίας . Επιπλέον, η Σύνοδος Κορυφής αποφάσισε και επίσημα την μεταφορά της αντιπυραυλικής ασπίδας υπό τον πλήρη έλεγχο του ΝΑΤΟ. Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία γίνεται βασικό κομμάτι του εν λόγω μηχανισμού με τα ραντάρ στην περιοχή Μαλάτιας, αλλά και με την παρουσία Τούρκου στρατηγού στη θέση του υπαρχηγού στο αρχηγείο της αντιπυραυλικής ασπίδας στη Γερμανία . Η απόφαση της Τουρκίας για συμμετοχή στην αντιπυραυλική ασπίδα – ένα από τα σημαντικότερα σχέδια ηγεμονίας της συμμαχίας – ξεφεύγει των «απλών» στρατιωτικών και τεχνικών θεμάτων. Σε πρώτο επίπεδο, με την κίνηση της αυτή, η Άγκυρα επιθυμεί να επιβεβαιώσει τον στρατηγικό ρόλο που θέλει να παίξει στην επέκταση του νατοϊκού άξονα προς την Ανατολή, ιδιαίτερα σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία . Σε δεύτερο επίπεδο, φαίνεται ότι η κυβέρνηση Έρντογαν δεν αντιλαμβάνεται πλέον το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν στη βάση των "προθέσεων" της Τεχεράνης, αλλά στη βάση των "δυνατοτήτων και ικανοτήτων" μέσα σε ένα περιβάλλον αλλαγών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή . Με άλλα λόγια, η απόφαση της Τουρκίας για αναβαθμισμένη συμμετοχή στην δομή της αντιπυραυλικής ασπίδας, σχετίζεται και με την επιδίωξη ηγεμονικού ρόλου στην περιοχή, η κατάκτηση του οποίου περνά μέσα και από την εξισορρόπηση ισχύος με το Ιράν.Σε ένα εξίσου σημαντικό επίπεδο με την αντιπυραυλική ασπίδα είναι και η απόφαση της Συνόδου για μετατροπή της βάσης στρατού ξηράς στην Σμύρνη σε μία από τις τρεις βασικότερες του ΝΑΤΟ. Οι άλλες δύο είναι η αεροπορική βάση στη Γερμανία και η ναυτική βάση στην Αγγλία. Η Σμύρνη, θα μπορεί πλέον να προσφέρει επιπλέον υπηρεσίες στο ΝΑΤΟ με την αύξηση του προσωπικού της από 150 σε 400 .
2. "Τουρκικό μοντέλο" διαμέσου του ΝΑΤΟ, "νατοϊκό μοντέλο" διαμέσου ΤουρκίαςΗ απλή "σταχυολόγηση" της αναβαθμισμένης παρουσίας της Τουρκίας στην ιεραρχία και στις δομές του ΝΑΤΟ, από μόνη της δεν μπορεί να εξηγήσει τα ευρύτερα ουσιαστικά ζητήματα. Σε αυτό το σημείο είναι σημαντική η παράθεση του γενικότερου πλαισίου της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και σε σχέση με τους ευρύτερους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Οι σχεδιασμοί αυτοί, μέρος των οποίων είναι η Τουρκία, βασίζονται στην προτεραιότητα αύξησης της αμερικανικής εμπλοκής στην Ασία. Η προτεραιότητα αυτή δεν είναι καθόλου άσχετη με την, εδώ και μερικά χρόνια, μερική μετακίνηση ισχύος από τη Δύση προς την Ανατολή, η οποία σχηματοποιείται με τρόπο που να αναδεικνύει τις Ασιατικές δυνάμεις σε καθοριστικό παράγοντα του παγκόσμιου ανταγωνισμού.Σύμφωνα με την κυρίαρχη αντίληψη εντός Τουρκίας, τα τελευταία χρόνια υπάρχουν περιφερειακά μπλοκ (π.χ οι χώρες BRIC) που διεκδικούν μεγαλύτερη επιρροή και ηγετικό ρόλο στις περιοχές τους και ταυτόχρονα μεγαλύτερο ρόλο και συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς. Σύμφωνα με την ίδια αντίληψη, μια τέτοια χώρα είναι και η Τουρκία. Αυτή η εξέλιξη, όπως υποστηρίζουν και πολλοί Αμερικανοί διανοούμενοι της Δεξιάς , θέτει στο επίκεντρο των παγκόσμιων διεργασιών την ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας, στην οποία εάν οι ΗΠΑ επιθυμούν να έχουν επιρροή, τότε θα πρέπει να αναβαθμίσουν τους μηχανισμούς και οργανώσεις συνεργασίας με εκείνα τα κράτη της περιοχής που έχουν τις πολιτικές και οικονομικές δυνατότητες για την διασφάλιση μιας τέτοιας επιρροής . Σε αυτό το σημείο ο ρόλος της Τουρκίας είναι καθοριστικός. Η χώρα φαίνεται μέχρι στιγμής να μπορεί να "εκπροσωπήσει" το δυτικό-ευρωπαϊκό παράδειγμα καπιταλιστικής ανάπτυξης προσαρμόζοντας το στα διαφορετικά στάδια ιστορικής εξέλιξης και τοπικής κουλτούρας (Ισλαμ) της γεωγραφίας της . Συνεπώς στα πλαίσια της θεώρησης ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη την διεύρυνση των συνεργασιών και της νομιμοποίησής τους προς την Ασία με την εκμετάλλευση του "ιδιαίτερου τοπικού στοιχείου", η Τουρκία αναδεικνύεται σε μια χώρα "εναλλακτικού εκσυγχρονισμού" που μπορεί να προσαρμόζει τις περιφερειακές παραδοσιακές αξίες με το νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης . Η δραστηριοποίηση λοιπόν της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, δεν ξεφεύγει από το γενικότερο προαναφερθέν πλαίσιο. Αντίθετα, η σχέση αυτή εξελίσσεται διαλεκτικά ως εξής: Από τη μια, το ΝΑΤΟ αναδεικνύεται σε ένα από τους πολλούς μηχανισμούς υλοποίησης των στόχων της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, ενώ από την άλλη η συγκεκριμένη τουρκική εξωτερική πολιτική μετατρέπεται σε ένα πεδίο διεύρυνσης της νομιμοποίησης της συμμαχίας.Στο επίκεντρο της πιο πάνω εξέλιξης βρίσκεται η μετεξέλιξη του ΝΑΤΟ με ιδιαίτερο βάρος στην γεωγραφική του επέκταση προς την Ανατολή και γενικότερα τον Αραβο-μουσουλμανικό κόσμο, αλλά και η θέση που μπορεί να έχει η Τουρκία σε αυτό το πλαίσιο . Η άνοδος της σημασίας της ευρύτερης Μέσης Ανατολής στους νατοϊκούς σχεδιασμούς και συνεπώς η αναγκαιότητα για μηχανισμούς συνεταιρισμών και ενισχυμένων διμερών σχέσεων της ευρωατλαντικής συμμαχίας με χώρες της περιοχής, καταγράφηκε πολύ χαρακτηριστικά από τον σημερινό Υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Phil Gordon, ήδη από το 2006 . Ως φυσιολογικό επακόλουθο της προσπάθειας γεωγραφικής επέκτασης των στρατιωτικών και άλλων επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ προς την Ανατολή, οι περιοχές της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Βορείου Αφρικής, αλλά και της περιοχής του Κόλπου, απέχτησαν μεγαλύτερη σημασία και ρόλο στην προσπάθεια θεσμοθέτησης σχέσεων με την συμμαχία. Την ίδια σημασία απέχτησαν και οι επεκτατικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, στη Σομαλία και στη Λιβύη . Η πολιτική αυτή, η οποία φάνηκε ξεκάθαρα από την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη το 2004 και πήρε ολοκληρωμένη μορφή με τη Σύνοδο της Λισαβόνας το 2010, γεννήθηκε μέσα από την θεωρία ότι η ευρω-ατλαντική «ασφάλεια» μπορεί να εξυπηρετηθεί καλύτερα μέσα από ένα πιο διευρυμένο δίκτυο συνεταιρισμών και συνεργασιών του ΝΑΤΟ . Με στόχο την περαιτέρω νομιμοποίηση αυτών των δραστηριοτήτων, εμφανίστηκε και η αναγκαιότητα μεγαλύτερης συνεργασίας και εγκαθίδρυσης στρατηγικών σχέσεων με περιφερειακές οργανώσεις και παράγοντες, αλλά και τη δημιουργία νέων νατοϊκών συνεταιρισμών. Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι ο "Μεσογειακός Διάλογος" και η "Πρωτοβουλία Συνεργασίας Κωνσταντινούπολης" που αποτελούν την πιο ολοκληρωμένη έκφραση θεσμικής εμπλοκής του ΝΑΤΟ στην Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, υπογραμμίζοντας μάλιστα την αναγκαιότητα αύξησης της στρατιωτικής και πολιτικής συνεργασίας αυτών των περιοχών με τη συμμαχία .Όπως χαρακτηριστικά ομολογεί ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, Ισμέτ Γιλμάζ, οι πιο πάνω πρωτοβουλίες έχουν στόχο "να ξεπεραστεί η έννοια του 'άλλου' και να διευρυνθεί η νομιμοποίηση των νατοϊκών επιχειρήσεων" . Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, η συμμετοχή περιφερειακών οργανισμών, χωρών και άλλων παραγόντων είναι απαραίτητο στοιχείο νομιμοποίησης των επεμβάσεων της συμμαχίας στην περιοχή, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Λιβύη, ενώ την ίδια στιγμή η αναγκαιότητα αυτή επεκτείνεται και στην σημασία που έχει η αναβάθμιση της συνεργασίας του ΝΑΤΟ με οργανώσεις όπως η Οργάνωση Ισλαμικής Συνεργασίας και ο Αραβικός Σύνδεσμος . Για παράδειγμα, η Τουρκία ως στρατηγικός εταίρος του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, αλλά και ως χώρα με ιδιαίτερες σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα το στόχο ενίσχυσης των σχέσεων του ΝΑΤΟ με την συγκεκριμένη περιοχή . |