THE ONLY GREEK NEWSPAPER PUBLISHED IN SOUTH AUSTRALIA ENGLISH ΕΛΛΗΝΙΚΑ  
   

Αρχική Σελίδα

Διεθνή

Ελλάδα

Κύπρος

Αυστραλία

Παροικιακά

Αθλητικά

Άρθρα - Απόψεις

Πολιτισμός

Ιστορία

Υγεία

Επιστίμη

Αρχείο

Ανακοινώσεις

Ποιοί Είμαστε

Επικοινωνία

Σύνδεσμοι

Φωτογραφίες

Βίντεο

 

 


Renmark Paringa Council


Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου


Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

 

 

Η "νέα" λύση των "νέων" συνομιλιών

του Νίκου Μούδουρου

Μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου Ινστιτούτου "Προμηθέας" (Κύπρου)

(Ειδικός Συνεργάτης του Προέδρου της Δημοκρατίας)

 

Ιούνιος 2012

Ο αρθρογράφος της Χιουρριέτ, Έγκε Τζάσμεν, περιγράφοντας τις εντυπώσεις του από ένα πρόσφατο ταξίδι του στα κατεχόμενα, έγραφε (στις 30 Μαΐου) ότι οι Ελληνοκύπριοι έπαψαν πλέον να επιδιώκουν την κατάργηση της διχοτόμησης και ότι στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές φαίνεται να επιλέγουν άνθρωπο που στηρίζει "χαλαρή ομοσπονδία". Προχωρώντας ακόμα ένα βήμα, ανέφερε ότι σε μια τέτοια λύση "οι δύο λαοί θα ζουν δίπλα-δίπλα, αλλά η τουρκική πλευρά θα πρέπει να κάνει εδαφικές παραχωρήσεις". Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Το τελευταίο χρονικό διάστημα εμφανίζονται συχνότερα κείμενα που υπογραμμίζουν την "αλλαγή στάσης" των Ελληνοκυπρίων και την προτίμησή τους σε "χαλαρή λύση", η οποία θα διασφαλίζει την ελάχιστη δυνατή συμβίωση των δύο κοινοτήτων. Η παράθεση τέτοιων κειμένων είναι σημαντική. Το σημαντικότερο όμως είναι η ανάλυση του ιδεολογικό-πολιτικού πλαισίου μέσα στο οποίο προωθούνται οι συγκεκριμένες απόψεις.

Μετά τα δημοψηφίσματα του 2004, η Άγκυρα μπήκε σταδιακά σε μια διαδικασία "ανασυγκρότησης" της πολιτικής της στα κατεχόμενα, κάτι που επηρέασε καθοριστικά το Κυπριακό. Στο επίκεντρο αυτής της "ανασυγκροτούμενης" προσπάθειας, η οποία βεβαίως επηρεαζόταν από εσωτερικές και εξωτερικές εξελίξεις σε Τουρκία και κατεχόμενα, είναι ο ολοκληρωτικός μετασχηματισμός του ψευδοκράτους. Η δημιουργία νέων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών δομών στα κατεχόμενα - κυρίαρχα στοιχεία αυτής της πολιτικής - περιγράφονται χαρακτηριστικά σε όλα τα επίσημα έγγραφα-συμφωνίες μεταξύ της Τουρκοκυπριακής ηγεσίας και της τουρκικής κυβέρνησης τα τελευταία χρόνια. Βασικές επιπτώσεις αυτής της προσπάθειας είναι το περαιτέρω άνοιγμα των κατεχομένων προς το τουρκικό στοιχείο - κεφάλαιο και πληθυσμός - αλλά και η σταδιακή εμφάνιση της συντηρητικής-ισλαμικής ιδεολογικής σφραγίδας της τουρκικής κυβέρνησης. Όλα αυτά τα δεδομένα πυροδότησαν τις μεγάλες κινητοποιήσεις της Τουρκοκυπριακής κοινότητας το 2011, οι οποίες με τη σειρά τους κατέγραψαν στο δημόσιο χώρο, περισσότερο παρά ποτέ, την αμφισβήτηση της ύπαρξης του ψευδοκράτους έτσι όπως λειτουργούσε μέχρι σήμερα.

Συνεπώς, το ευρύτερο πλαίσιο των πολιτικών εξελίξεων των τελευταίων χρόνων, είχε και το χαρακτήρα της μαζικοποίησης του αιτήματος για αλλαγή εντός της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, αίτημα που σε πρώτη φάση εξακολουθεί να είναι διαταξικό. Η έντονη επιθυμία για "ρήξη" με τις δομές των κατεχομένων έτσι όπως λειτουργούν σήμερα, εκφράζεται με σχετική ευκολία από ολόκληρο το ιδεολογικό φάσμα, έχοντας φυσικά διαφορετικούς προσανατολισμούς και στόχους. Στο σημείο αυτό, οι σκέψεις για συνταγματικές αλλαγές ή για μετονομασία σε "τουρκοκυπριακό κράτος", κινούνται παράλληλα με την εμφάνιση νέων πολιτικών παραγόντων και οργανώσεων, νέων πολιτικών αιτημάτων και διεκδικήσεων που δεν συμπεριλαμβάνουν απαραίτητα την ομοσπονδιακή λύση του Κυπριακού. Το στοιχείο αυτό είναι ενδεικτικό και αποτελεί την φυσιολογική συνέχεια της υπόθεσης μετασχηματισμού του ψευδοκράτους: Οι νέες δομές και το νέο πλαίσιο εξουσίας, χρειάζονται νέους πολιτικούς εκφραστές και συνεπώς νέες κομματικές ισορροπίες.

Πέραν όμως από τα πιο πάνω, οι σχεδιασμοί της τουρκικής κυβέρνησης με στόχο να προκύψει το "νέο" και όχι υποχρεωτικά το "ομοσπονδιακό" στα κατεχόμενα, πρέπει να συσχετιστούν και με την διαδικασία των συνομιλιών στο Κυπριακό. Στο σημείο αυτό εισέρχονται οι διεκδικήσεις για "νέα διαδικασία συνομιλιών", "νέους όρους και πλαίσια", "νέο περιεχόμενο" σε ιδέες και προτάσεις, οι οποίες εκφράζονται με ιδιαίτερο τρόπο από την ευρύτερη Τουρκοκυπριακή δεξιά. Αυτά τα "νέα" στοιχεία δεν μπορούν παρά να είναι προσαρμοσμένα στις κοινωνικές δυναμικές που απελευθερώθηκαν μετά τα δημοψηφίσματα του 2004 και λόγω της ακολουθούμενης πολιτικής ενσωμάτωσης της Τουρκίας. Σε αυτό ακριβώς το σημείο δεν χωρούν οι "παλιές" αντιλήψεις και "λεπτομέρειες" όπως προτάσεις που συμβάλουν στην κοινή και όχι "παράλληλη ζωή" των Κυπρίων. Συνεπώς, η υπόθεση ανατροπής του μέχρι τώρα εξουσιαστικού πλαισίου των κατεχομένων και η μεταφορά του νέου που θα δημιουργηθεί εντός της μελλοντικής λύσης του Κυπριακού, προϋποθέτει και την ελληνοκυπριακή συναίνεση.

Άρθρα λοιπόν όπως αυτό της Χιουρριέτ, δεν είναι τυχαία. Η προώθηση της ιδέας μιας "χαλαρής λύσης" εκ μέρους της τουρκικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβάνει ή τουλάχιστον πρέπει να συμπεριλάβει τους αντίστοιχους ιδεολογικο-πολιτικούς συνομιλητές μέσα στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτή τη νέα εξέλιξη, αναζητούν απαντήσεις πρώτιστα από εκείνη την μερίδα των πολιτικών δυνάμεων στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα, οι οποίες είτε υποστηρίζουν μια αδιευκρίνιστη "χαλαρή" ομοσπονδία, είτε την ύπαρξη ενός "καθαρού" ελληνοκυπριακού κράτους.

 

 

The Cyprus
 News Agency



Lapithos

 
Designed & Developed by Michael Ppiros
  COPYRIGHT 2010 Greek Community Tribune All Rights Reserved