Βόρεια και η Νότια Κορέα θα παρελάσουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες μαζί

Φεβρουάριος 2018

Το σχέδιο της Βόρειας και της Νότιας Κορέας να παρελάσουν μαζί κάτω από την ίδια μπλε και άσπρη σημαία της κορεατικής χερσονήσου στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, που θα διεξαχθούν στην Πιοντσάν τον Φεβρουάριο, σημαδεύει την αναβίωση ενός εμβλήματος που μαρτυρούσε την ύπαρξη θερμότερων σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών πριν από μερικά χρόνια.

Οι δύο χώρες ευελπιστούν πως θα υπάρξει ένας παράγοντας ευεξίας παρόμοιος με εκείνον που απόλαυσαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000, όταν έτυχαν θερμής υποδοχής από ένα όρθιο ακροατήριο στο Ολυμπιακό Στάδιο του Σίδνεϊ αφού παρέλασαν για πρώτη φορά με τη σημαία της ενοποίησης.

Οι απαρχές της Σημαίας της Κορεατικής Ενοποίησης, που δείχνει την κορεατική χερσόνησο στα μπλε σε ένα λευκό φόντο, ανάγονται στο 1989, όταν η Βόρεια και η Νότια Κορέα συμφώνησαν να χρησιμοποιήσουν μια νέα σημαία για το ενδεχόμενο αποστολής κοινής ομάδας στους Ασιατικούς Αγώνες του 1990.

Ενώ τα σχέδια για μια κοινή ομάδα σε εκείνους τους αγώνες δεν ευοδώθηκαν, η σημαία εμφανίστηκε για πρώτη φορά δημόσια το 1991 όταν η Σεούλ και η Πιονγκγιάνγκ έστειλαν μια ενιαία ομάδα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης που διεξήχθη στην Ιαπωνία.

Όταν η ενιαία γυναικεία ομάδα της Κορέας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες αυτούς, η σημαία υψώθηκε θριαμβευτικά, με υπόκρουση το "Arirang", ένα παραδοσιακό κορεάτικο τραγούδι που ακούστηκε αντί για την ανάκρουση των εθνικών ύμνων.

Η συγκινητική σκηνή αποτέλεσε στη συνέχεια έμπνευση για μια δημοφιλή ταινία στον Νότο.

Κατά την περίοδο της πολιτικής της Λιακάδας της Νότιας Κορέας απέναντι στη Βόρεια Κορέα, μεταξύ 1998 και 2008, αθλητές από τις δύο χώρες παρέλασαν με την ενιαία σημαία σε πολλές μεγάλες διοργανώσεις, περιλαμβανομένων των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 και των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Τορίνο, στην Ιταλία, το 2006, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ψυχράθηκαν δραματικά το 2010 μετά τη βύθιση νοτιοκορεατικού πολεμικού πλοίου, την ευθύνη για την οποία επέρριψε ο Νότος στον Βορρά. Η Πιονγκ-γιάνγκ αρνήθηκε κάθε ανάμειξη και πιθανόν να ήταν προβοκάτσια ξένου δάκτυλου. Ομως οι σχέσεις συνέχισαν να επιδεινώνονται καθώς οι προκλήσεις και απειλές του ξένου παράγοντα και τα πυρηνικά και βαλλιστικά προγράμματά του Βορρά οδήγησαν την κάτασταση στα άκρα..